Annemiek van Vleuten begon dinsdag als de torenhoge favoriet aan het WK tijdrijden in Yorkshire, maar ze merkte al snel dat ze geen goede dag had. De titelverdedigster moest achter de overtuigende winnares Chloé Dygert en Anna van der Breggen genoegen nemen met brons.

"Ik ben teleurgesteld. Ik denk dat dit de eerste keer in mijn carrière was dat ik ergens naartoe heb geleefd en gewoon echt niet goed was", zei Van Vleuten na de podiumceremonie.

De 36-jarige Nederlandse domineerde de afgelopen jaren het tijdrijden met wereldtitels in 2017 en 2018 en veertien zeges in vijftien ritten tegen de klok. Dinsdag gaf ze over 30,3 kilometer echter liefst 1 minuut en 52 seconden toe op de ontketende Amerikaanse Dygert, die zo voor het eerst wereldkampioene op de weg werd bij de senioren.

"Het voelt een beetje alsof een hegemonie ten einde komt, want ik heb de laatste jaren alleen verloren bij het NK tijdrijden van 2018", aldus Van Vleuten. "Maar aan de andere kant zie ik vandaag als een supergoede offday."

"Dat kun je ook zien aan mijn poweroutput, die zoveel lager was dan bijvoorbeeld eerder dit jaar bij het NK tijdrijden. Wat dat betreft is er hoop voor de toekomst, dat ik met een 'normale' goede dag bij Dygert in de buurt kan zitten."

Annemiek van Vleuten (rechts) feliciteert haar opvolger Chloé Dygert. (Foto: Pro Shots)

'Ongeloof toen we tijdsverschillen hoorden'

Van Vleuten voelde op het natte parcours in het noorden van Engeland al vrij snel dat de topvorm er niet was. De bevestiging kwam bij het tussenpunt na 14,1 kilometer, toen de renster van Mitchelton-SCOTT al een achterstand van 1.09 minuten had op Dygert.

"Er heerste een beetje ongeloof toen we de tijdsverschillen hoorden, we vroegen ons eerst nog af of het wel klopte", zei bondscoach Loes Gunnewijk, die achter Van Vleuten in de auto zat. "Maar Annemiek had geen superdag en dat betekent dat je op dit zware en uitdagende parcours overal tijd verliest."

Gunnewijk vertelde de tweevoudig wereldkampioene expres niet hoe groot het verschil met Dygert was, alleen dát de 22-jarige Amerikaanse een voorsprong had. "Ik ben geen renner die zijn kop laat hangen, ben gewoon doorgegaan", aldus Van Vleuten. "Op tv kon je waarschijnlijk ook wel zien dat ik onderaan mijn fiets hing. Dan weet je: het komt uit mijn kleine teen."

Van Vleuten hoopte in het lastigere tweede deel van de tijdrit nog in te kunnen lopen op Dygert. "Maar ook op de klimmen kwam ik er al snel achter dat ik het vandaag niet had. Dat verbaast me, want ik heb met vertrouwen naar deze wedstrijd toegeleefd en alles gedaan wat ik normaal ook doe."

Na de finish zag de uittredend kampioene voor het eerst hoe groot het verschil met het goud was. "Ik dacht eerst: zó. En vervolgens was ik nog een beetje blij dat ik een slechte dag had. Want als ik een goede dag had gehad en het verschil bijna twee minuten was geweest, had ik geweten dat ik nooit meer bij Dygert in de buurt ga komen."