Mathieu van der Poel heeft zondag afgerekend met drie jaar aan frustraties bij het WK veldrijden. De 24-jarige Nederlander pakte in het Deense Bogense voor de tweede keer in zijn carrière de wereldtitel.

Van der Poel versloeg zijn Belgische aartsrivaal en titelverdediger Wout van Aert, die op zestien seconden als tweede eindigde. Diens landgenoot Toon Aerts moest door een foutje in de slotfase genoegen nemen met brons.

Van der Poel won dit seizoen in aanloop naar het WK 26 van de 28 veldritten waar hij aan de start stond. Hij begon daardoor in Bogense als de huizenhoge favoriet voor de wereldtitel, maar dat was de afgelopen drie jaar ook het geval en toen werd hij steevast afgetroefd door Van Aert.

Begin 2015 werd Van der Poel, op dat moment twintig jaar en dertien dagen oud, in het Tsjechische Tábor de jongste wereldkampioen veldrijden ooit. In 2016 werd hij vijfde, in 2017 was er zilver en vorig jaar moest 'VDP' genoegen nemen met brons.

Het is de zevende keer dat een Nederlandse man goud wint bij het WK veldrijden, dat sinds 1950 verreden wordt. Eerder pakten Hennie Stamsnijder (1981), Henk Baars (1990), Mathieu van der Poels vader Adrie van der Poel (1996), Richard Groenendaal (2000) en Lars Boom (2008) de wereldtitel. Mathieu van der Poel is de eerste Nederlander met twee regenboogtruien.

De Nederlandse ploeg sluit het WK in Bogense af met zes medailles. Van der Poel en belofte Inge van der Heijden pakten goud, zilver was er voor Lucinda Brand (elite vrouwen) en Fleur Nagengast (beloften vrouwen) en Marianne Vos (elite vrouwen) en Ceylin del Carmen Alvarado (beloften vrouwen) veroverden brons.

Bekend duel tussen Van der Poel en Van Aert

Het lukte Van der Poel zondag niet om op het relatief korte en weinig selectieve parcours direct een gaatje te slaan. In de tweede van in totaal twaalf rondes was er een grote kopgroep van acht, met vier Belgen (Van Aert, Aerts, Michael Vanthourenhout, Laurens Sweeck), drie Nederlanders (Van der Poel, Lars van der Haar en Corné van Kessel) en één Spanjaard (Felipe Orts).

Van der Poel plaatste in de derde ronde zijn eerste echte aanval. De Nederlander zette aan op de lastige en glibberige schuine kant en nummer twee Aerts moest door een klein foutje zijn voet even aan de grond zetten.

Aerts viel vervolgens na zijn sterke start wat terug en Van Aert nam de rol van zijn landgenoot over. Hij reed het gaatje van zes seconden met Van der Poel dicht. Zo ontstond er aan kop van de koers toch weer het bekende duel tussen de twee beste veldrijders van hun generatie.

Schuine kant zorgt voor beslissing

In de vijfde ronde was het wederom de verraderlijke schuine kant die voor een schifting zorgde. Van der Poel reed opnieuw vol door, terwijl Van Aert even weg slipte. De titelverdediger zag de Brabander daardoor weer bij hem wegrijden en dat bleek de beslissing in de wedstrijd.

Halverwege de race was het verschil vooraan veertien seconden in het voordeel van Van der Poel, ook omdat Van Aert wederom een slippertje had op de schuine kant. Het groepje van zes dat om het brons streed, had al een achterstand van 45 tellen.

Van Aert kwam in de lange veldrit (meer dan een uur koers) niet meer dichter bij Van der Poel. Sterker nog, de Belg zag zijn landgenoot Aerts terugkomen en bij hem wegrijden. Aerts leek op weg naar de tweede plek, maar door een fout in de slotronde werd het brons voor de winnaar van de wereldbeker en zilver voor Van Aert.

Die schermutselingen vonden ver achter Van der Poel plaats, waardoor de Nederlander al voor de finish kon juichen. De nieuwe wereldkampioen kwam huilend over de streep, waarna hij zijn fiets boven zijn hoofd tilde.