Westra en Astana zitten in 'hoek waar klappen vallen'

De Tour de France van 2015 is voor Lieuwe Westra en Astana tot nog toe een groot contrast met vorig jaar. Zijn kopman Vincenzo Nibali pakte destijds al in etappe twee de gele trui en later de eindzege. De Italiaan is bij deze editie nog ver verwijderd van zijn topvorm.

"We zitten in de hoek waar de klappen vallen. We waren gelijk in de tweede etappe niet scherp genoeg, anders had hij nu op minder dan een minuut gestaan", zegt Westra tegen NU.nl.

Nibali geeft momenteel twee minuten en 22 seconden toe op geletruidrager Chris Froome. In de ploegentijdrit verloor de leider van Astana namelijk ook nog eens ruim een halve minuut. De Kazachstaanse ploeg was volgens Westra echter verre van fris.

"We hadden er eentje die niet goed was en een ander was ziek. Michele Scarponi zag lijkbleek, maar die kon gelukkig toch nog iets doen."

Westra denkt dat in de eerste bergrit van dinsdag gaat blijken wie de echte favorieten zijn voor de Tourzege. "Na die klim weten we wel hoe laat het is. Nibali heeft wat steekjes laten vallen, maar het kan ook zomaar dat hij uit zijn slof schiet. Het is een aparte snuiter."

Door muren heen

De 32-jarige Westra heeft zelf ook nog niet veel kunnen laten zien, al maakte hij deel uit van de kopgroep in de kasseienetappe. "Ach, vorig jaar dacht Nederland of de hele wereld: zo, die Westra rijdt goed. Misschien reed ik wel helemaal niet goed, maar ik zat gewoon vooraan omdat we de gele trui hadden."

"Dan reed ik naar voren, liet ik mijn blauwe shirt zien en dachten ze: hé, dat is Astana, die moet naar voren. Ze gingen zo aan de kant. Dat is nu totaal niet het geval, maar ik voel me juist heel erg fris en goed. Als ik een kans krijg op een ontsnapping ben ik mee met de mannen. Maar eerst gaan we voor Nibali."

Westra prijst zich gelukkig dat hij nog energie over heeft, want de eerste week is het peloton zwaar gevallen. "Ik sprak met een paar mensen bij de eerste rustige rit en die zeiden: eindelijk normaal rijden. Die Tour is zo gek. Het was stress om niks, vallen om niks en botten breken om niks. Toch kun je niet tegen elkaar zeggen: hou even op."

De ploegentijdrit heeft Westra het nodige vertrouwen gegeven om het vol te houden. "Ik kon alleen maar vol gas gaan. Normaal gesproken ben je weleens bang om dat te doen en daarna te moeten afhaken. Nu kende ik totaal geen angst. Ik kon op die slotklim door muren rijden en dat is een goed teken."

Lees meer over:
Tip de redactie