LONDEN - Marianne Vos kon haar gouden rit bij de wegwedstrijd woensdag geen vervolg geven in de tijdrit. "Er zat gewoon helemaal niets in", verklaarde ze na afloop. 

Door Anne Joldersma

"Het voelde vanochtend al niet erg goed bij het inrijden", legt Vos uit. "Dan hoop je er nog het beste van te maken. Maar toen kreeg ik ook nog kramp in mijn voet waardoor ik helemaal niet meer wist hoe ik moest trappen."

Vos begon nog explosief door de eerste meters af te leggen alsof het een sprint was. "Dat is ook een van de dingen die mij goed liggen, maar dat had vandaag weinig effect. Het is ook niet heel goed voor de moraal als Arndt dan ook nog eens zo snel voorbij komt."

Voorbereiding

De oorzaak voor haar tegenvallende tijdrit zoekt Vos volledig in haar voorbereiding.

"Ik ben gewoon nog niet hersteld van de wegwedstrijd. Op zich was de medailleverwachting hier natuurlijk sowieso niet zo hoog", erkent de renster, die geen tijdritspecialist is.

"Maar normaal gesproken moet ik wel een betere tijdrit kunnen rijden dan dit. Nu voelt het natuurlijk klote, maar dankzij het goud kan ik het hopelijk wel snel vergeten."

Het goud in de wegwedstrijd was de laatste maanden het grote doel van de Brabantse. "Als dat dan lukt is de ontlading zo groot dat een tijdrit drie dagen later best lastig is. Maar vanochtend stond ik wel op met de tijdrit in mijn hoofd en dacht ik echt niet aan dat goud van zondag."

De afgelopen maanden moest alles wijken voor de wegwedstrijd, helemaal toen Vos vijf weken voor de start van de Spelen een sleutelbeenbreuk opliep tijdens een koers in Zuid-Limburg.

"Tja die breuk, ik zat vandaag gewoon voor geen meter op de fiets, terwijl hij wel helemaal op mij afgestemd is. Dat komt gewoon door de training die ik miste. Ik heb een maand niet op de tijdritfiets kunnen zitten en ook voor de wegwedstrijd heb ik het niet gedaan."

"Het was kiezen of delen. Kiezen voor de weg en hopen dat de tijdrit ook oké zou gaan. Dat was niet het geval."

Incident

In het finishgebied was er nog een incident met een cameraman waardoor Vos praktisch van haar fiets viel. "Ja hij stond in de weg, ik moest er links of rechts omheen. Ik hoop dat zijn camera nog heel is. Hoe het met mij is? Goed, ik had een stuur, hij had alleen een lens", zei ze met een grote lach.

Vos wordt woensdagavond gehuldigd in het Holland Heineken House, waardoor ze waarschijnlijk nog meer te lachen heeft.

Lees alles over de Spelen op onze special