RIJSWIJK - Zijn bijnaam was Iwan de Verschrikkelijke, verwijzend naar zijn deels Russische afkomst en zijn rijstijl waarmee hij zijn tegenstanders pijn deed. De in Utrecht geboren Fedor den Hertog was bij de amateurs een zeldzame veelvraat die alle grote prijzen pakte.

In de harde profwereld werd zijn eigenzinnige aanpak minder gepruimd. Het buitenbeentje kon zijn status op dat niveau niet waarmaken. Den Hertog overleed zaterdag op 64-jarige leeftijd na een lang ziekbed.

Wat won hij niet als amateur: olympisch goud op de 100 kilometer ploegentijdrit (met Joop Zoetemelk, Jan Krekels en René Pijnen) op de Spelen van Mexico 1968, de Ronde van de Toekomst, Olympia's Tour en tal van nationale kampioenschappen.

Grote prijzen, maar zijn opmerkelijkste zege boekte hij in een rittenkoers in Duitsland. In de Ronde van Rheinland-Pfalz won hij in 1969 liefst negen van de elf etappes en vanzelfsprekend ook het eindklassement.

Excentriek

Den Hertog stond te boek als excentriek. Iemand die experimenteerde met voedingsmiddelen en onorthodoxe trainingsmethoden en sprak in vaak zelfbedachte tegeltjeswijsheden.

In het profpeloton vonden ze hem maar een vreemde snuiter en kon hij moeilijk zijn draai vinden. Tussen 1974 en 1979 won hij desondanks ritten in de Ronde van Nederland, Ronde van Frankrijk, Ronde van Spanje, Ronde van de Middellandse Zee en Parijs-Nice. Ook werd hij bij de profs in 1977 nog Nederlands kampioen in het shirt van Frisol.

Moeilijke jeugd

In november 2009 presenteerde hij een boek over zijn leven: 'Fedor' met als ondertitel Eenzaamheid is de school van het genie, geschreven door Joop Holthausen. Den Hertog verhaalt daarin over zijn moeilijke jeugd in Ermelo als zoon van een Russische moeder en een hardvochtige godvrezende vader.

Het is een verhaal van een gepijnigde jongen die een uitweg zocht in fietsen en filosoferen: Iwan de Mysticus was een andere bijnaam.

In 2007 werd bij hem prostaatkanker geconstateerd. Zijn laatste maanden bracht hij door in een hospice in Ermelo waar hij zaterdag overleed.