PARIJS - Twee keer won hij de Ronde van Frankrijk. Toch kreeg Laurent Fignon, die dinsdag op 50-jarige leeftijd overleed, nooit de heldenstatus die landgenoten als Raymond Poulidor, Bernard Thevenet en Bernard Hinault wel verwierven.

Misschien was het zijn uitstraling; de intellectueel, Parijzenaar in plaats van boerenzoon, scherp vaak in zijn reacties. Het zijn bekende beelden: het spugen en schoppen naar de camera nadat hij in 1989 op miraculeuze wijze de Ronde van Frankrijk had verloren.

Fignon kon het niet verkroppen dat de Amerikaan Greg Lemond hem met de hulp van de nieuwste aerodynamica op de slotdag in een tijdrit nog uit het geel had gereden en gedroeg zich als de hork die hij als renner wel vaker was.

Milder

Later, als koersdirecteur (eenmalig van Parijs-Nice) en presentator van een wielerprogramma op Eurosport toonde hij zich van een mildere kant. Vorig jaar, inmiddels als co-commentator werkzaam voor de Franse televisie, openbaarde zich de ziekte: een gezwel gesitueerd in de long.

Hij maakte het bekend in een tv-programma en lichtte later het ziektebeeld toe in het magazine Paris Match. ''Men heeft nog niet gevonden hoe de ziekte te bestrijden'', vertelde Fignon. ''Ik ben niet dood, maar ook niet op weg naar de genezing. Ik hoop dat de volgende behandeling zal werken'', voegde hij eraan toe.

''Ik heb geen zin om op 50-jarige leeftijd te sterven, maar wat kan ik doen als het onhoudbaar is? Ik ben niet bang voor de dood, maar ik heb er gewoon geen zin in.''

Winst

Treurig voor de wielrenner Fignon was dat zijn nederlaag tegen Lemond zo vol tragiek was dat bijna vergeten werd dat hij twee keer (in 1983 en 1984) de Ronde van Frankrijk met grote overmacht had gewonnen.

Dat hij de klassieker Milaan-Sanremo eveneens tweemaal won en in het jaar van zijn tourdrama wel in de Ronde van Italië had gezegevierd.

Een smetje was wel dat hij in zijn boek 'We waren jong en zorgeloos' toegaf te hebben gegrepen naar amfetaminen en cortisonen. Vorig jaar toen zijn ziekte zich openbaarde zei hij daarover: ''Ik weet niet of dat meespeelt. Dat weet ik absoluut niet. Ook de medici kunnen dat niet zeggen.''

Opgeven

In de afgelopen Tour was hij nog vrijwel dagelijks te horen op de Franse televisie. Fignon wilde niet opgeven, al moest hij een deel van de ritten becommentariëren vanuit een hotelkamer. Te vermoeid om nog ter plekke aanwezig te zijn.