MEERBEKE - De mooiste dromen komen soms uit, Stijn Devolder ervoer het zondag aan den lijve. De Belgische wielrenner veroverde vorig jaar de nationale titel en in die kampioenstrui beleefde hij zondag in Meerbeke zijn 'finest hour' door te zegevieren in de Ronde van Vlaanderen.

De man die vooraf geacht werd Tom Boonen bij te staan op de flanken van de Vlaamse 'bergen', sloeg met een solo van 30 kilometer onverbiddelijk toe. Hoezeer de Rabo's het in de slotfase ook probeerden, Devolder was en bleef alleen vooruit. "Mooie winnaar", sprak de jonge Sebastian Langeveld waarderend.

Ongelooflijk

De pas 23-jarige renner van de Rabobankploeg had zelf ook voldoende reden om trots te zijn. De Lissenaar reed zijn eerste Ronde van Vlaanderen als prof, maar deed dat op een wijze alsof hij exact wist hoe het parkoers in elkaar zat. Goed, bij de beloften was hij al eens tweede, maar de wereld van de profs is iets heel anders. "Hij was ongelooflijk", prees zijn Spaanse kopman Juan Antonio Flecha Langeveld. "Hij had niet alleen goede benen, maar maakte ook precies de juiste keuzes."

Langeveld, die zijn naam uiteindelijk terugvond op de achttiende plaats, zei de laatste 100 kilometer met het kippenvel op de armen te hebben gereden. Het was die roes die hem de kracht bezorgde om voor de Bosberg solo de jacht op Devolder in te zetten.

Uiteindelijk strandde Langeveld, maar hij had wel wat laten zien. "Die jongen is echt bijzonder", sprak ploegleider Erik Dekker vol bewondering. "Ik stond er van te kijken, wat hij allemaal deed."

Hergroepering

Devolder had geen weet van wat er zich precies achter zijn rug afspeelde. De coureur van Quick-Step had het na de Muur en voor de Bosberg zo moeilijk met zichzelf, dat hij alleen kon denken aan een hergroepering. "Ik verwachtte dat ze me op de Bosberg voorbij zouden vliegen. Maar dat gebeurde niet, blijkbaar zaten ze achter mij net zo kapot."

De 28-jarige inwoner van Deerlijk zou niet voor het eerst sneuvelen in een belangrijke koers. Zo kreeg hij het stempel een nogal domme coureur te zijn. Zondag, zo stelde hij na afloop, rekende hij met een tactisch perfecte koers af met dat beeld. "Hoewel dat niet eens nodig is, want ik trek me er weinig van aan. Kritiek hoort bij de koers, als je daar niet tegen kunt, moet je ophouden."

'Er bestaat geen mooiere koers'

Dat laatste is hij geenszins van plan. Vlaanderen ("Er bestaat geen mooiere koers") winnen was weliswaar een droom, maar wel één waarvan hij op de fiets nog een aantal jaren wil genieten. Voor de vijf jaar jongere Langeveld, voor wie het één-tegen-ééngevecht met Devolder een ongelijke strijd was, komen er als het goed is nog kansen genoeg. Zondag was hij nog een verrassing, voortaan zal echter ook op hem serieus worden gelet.

Ploegleider Dekker kon zijn verrassing na afloop niet verbergen. "Sebastian reed de hele koers goed, niet alleen op het laatst. Jammer dat Joost Posthuma uitviel, met hem had ik het ook nog wel willen zien. Maar ook zonder hem zijn we dominant geweest. Zo dominant heb ik onze ploeg nog niet eerder zien rijden.

Directeur Harold Knebel, die als baas van de ploeg zijn eerste Ronde van Vlaanderen meemaakte, had zondag al een nieuwe bijnaam voor zijn collectief verzonnen: "De ploeg van de verbazing."