De Mount Everest is 15 tot 50 meter gegroeid in 89.000 jaar tijd. De hoogste berg ter wereld groeit door stijgende druk onder de aardkorst. Die druk neemt toe doordat een rivier veel rotsen en grond heeft weggesleten.

De groei ontstaat door een fenomeen dat isostatische opheffing heet. Daarbij slijt een rivier zoveel materiaal weg, zoals rotsen en land, dat de aardkorst massa verliest. De aardkorst veert dan omhoog. Dat komt doordat de druk van de aardmantel onder de korst groter is dan de neerwaartse zwaartekracht van de 'versleten' aardkorst.

De groei van de berg in de Himalaya's is waarschijnlijk versneld toen de rivier de Arun samensmolt met de rivier de Kosi. De hoeveelheid water in de Kosi nam daardoor enorm toe, waardoor de kracht van de erosie groter werd. De rivieren hebben miljarden tonnen aan aarde en sediment weggespoeld, waardoor ze steeds breder en dieper werden.

Groei kan op termijn 'aanzienlijk verschil maken'

De slijtage nam dus toe, wat meer isostatische opheffing veroorzaakte. Daardoor bleven de bergtoppen groeien. Hoewel de erosie blijft doorgaan, gaat de isostatische opheffing sneller.

De druk stijgt dus harder dan dat de rivier de Mount Everest afbreekt. Daardoor blijft de berg groeien.

Dat betekent niet dat dit een snel proces is. De groei gaat geleidelijk en gaat met millimeters per jaar. Maar op den duur kan het een "aanzienlijk verschil maken in het aardoppervlak", stellen de wetenschappers.