429 miljoen jaar geleden leefden de geleedpotige trilobieten op de zeebodem. Voor het eerst hebben wetenschappers duidelijk beschreven hoe het dier om zich heen kon kijken: namelijk met ogen vergelijkbaar met die van hedendaagse bijen.

De Schotse en Duitse onderzoekers beschrijven hun bevindingen in het wetenschappelijke vakblad Scientific Reports.

In 1846 werd in Tsjechië het fossiel gevonden van een trilobiet, ongeveer 2 millimeter hoog. Nu besloten zij om het dier toch eens goed onder de loep te nemen en ook digitale scans van het fossiel te maken.

Hier kwamen zij erachter dat de ogen van de geleedpotige zijn opgebouwd uit kleine deeloogjes, zoals dat het oog van bijvoorbeeld bijen ook is. Deze deeltjes, ook wel ommatidia genoemd, hebben een diameter van 0,035 mm.

Tussen de ommatidia hadden de trilobieten kleine lijntjes van donker pigment, wat impliceert dat de dieren alles om zich heen zagen als een soort mozaïek. Hun beeld was dus opgeknipt in allerlei kleine fragmentjes.

Volgens de onderzoekers laat dit zien dat de ogen van insecten miljoenen jaren van evolutie hebben overleefd. Daarbij geeft het meer duidelijkheid over het leven van de trilobiet.