Wanneer een slang een kikker wil vangen, raken de twee verstrikt in een staarwedstrijd. De eerste die handelt, verliest, ontdekten onderzoekers van de Japanse universiteit van Kioto. Zij beschrijven hun bevindingen in het vakblad Canadian Journal of Zoology.

Lang werd gedacht dat wanneer slangen en kikkers elkaar strak aankeken, de kikker dan bevroren was van angst. Nieuw onderzoek toont aan dat de kikker niet stilstaat uit angst, maar dat hij wacht op zijn aanvaller om als eerste iets te doen, zodat hij kan proberen weg te komen.

Tegelijkertijd doet de slang hetzelfde en wacht deze op een poging van de kikker om te ontsnappen, zodat hij de amfibie kan vangen.

De staarwedstrijd wordt verloren door degene die als eerste iets doet, stellen de wetenschappers. Dit komt omdat, zodra een van de twee 'deelnemers' handelt, hij zijn actie niet meer kan veranderen terwijl het gebeurt.

Bijvoorbeeld: wanneer de slang aanvalt, dan schiet deze op de kikker af in een bepaalde koers. Deze koers kan het reptiel niet meer veranderen gedurende de beweging, waardoor de kikker uit de baan van de slang kan springen.

Andersom geldt dat wanneer de kikker wegspringt van zijn aanvaller, deze de richting van zijn sprong niet meer kan wijzigen en de slang hem dus makkelijker kan pakken. Des te kleiner de afstand tussen de dieren echter is, des te groter de kans dat degene die het eerste zijn poging waagt, geluk heeft.