Prehistorische kikker at babydinosaurussen

De prehistorische kikkersoort Beelzebufo was in staat om babydinosaurussen op te eten. De kaken van de uitgestorven kikker waren sterk genoeg om de botten van jonge dinosaurussen te breken.

Dat blijkt uit bijtkrachtmetingen bij moderne kikkers die verwant zijn aan de prehistorische Beelzebufo, zo meldt het wetenschappelijk tijdschrift Scientific Reports.

De eerste fossielen van de uitgestorven kikkersoort Beelzebufo werden in 2007 ontdekt. Het dier was ongeveer 45 centimeter groot en woog rond de 4,5 kilo. De oerkikker leek veel op Zuid-Amerikaanse hoornkikkers, die door hun ronde kop en brede bek ook wel 'pacman-kikkers' worden genoemd.  

Om de bijtkracht van Beelzebufo te berekenen, lieten Australische wetenschappers daarom verschillende gehoornde kikkers bijten in een zelfgemaakt meetinstrument; een met leer bedekte plaat vol elektroden. Uit het onderzoek blijkt dat hoornkikkers met een bekbreedte van 4,5 centimeter, een kracht kunnen opwekken van 30 Newton.

De prehistorische kikker Beelzebufo was echter veel groter dan moderne hoornkikkers en had daardoor sterkere kaken. Uit berekeningen van de wetenschappers blijkt dat de bijtkracht van het dier maarliefst 2200 Newton was. De beet van de kikker was daarmee bijna even sterk als de beet van een wolf.

Bijzonder

"Met die bijtkracht was Beelzebufo in staat om kleine en jonge dinosaurussen te verorberen die rondliepen in de leefomgeving van de kikker", verklaart hoofonderzoeker Marc Jones van de Universiteit van Adelaide op nieuwssite Phys.org. 

"De beet van een Beelzebufo moet heel bijzonder zijn geweest. Het is geen beet die ik graag zou willen ervaren", zegt onderzoeker Lappin.

Lees meer over:

Dagelijkse nieuwsbrief

Dagelijkse nieuwsbrief
Elke ochtend rond 6.00 uur weten wat het nieuws wordt?

NUwerk

Tip de redactie