Een gigantische storm die al sinds de zeventiende eeuw actief is op de planeet Jupiter, lijkt steeds verder te slinken.

De middellijn van het stormsysteem in de dampkring van de planeet - ook wel aangeduid als de 'grote rode vlek' - is nu ongeveer 240 kilometer kleiner dan in 2014. 

In het oog van de storm bevindt zich ook een bijzondere wolkenstructuur.

Dat blijkt uit nieuwe waarnemingen van de ruimtetelescoop Hubble, die zijn beschreven in het wetenschappelijk tijdschrift The Astrophysical Journal

Veranderingen

De Hubble brengt elke vier jaar de reuzenplaneten Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus in kaart. In de gaslagen rond deze planeten vinden veel veranderingen plaats die astronomen willen bestuderen. Eén van deze fenomenen is de grote rode vlek in de dampkring van Jupiter. 

Het stormgebied werd voor het eerst ontdekt rond het jaar 1665 door de Italiaanse astronoom Giovanni Cassini. De vlek bevindt zich ten zuiden van de evenaar van de planeet en is ongeveer drie keer zo groot als de aarde.

De grote rode vlek is al ruim honderd jaar aan het krimpen. In 2004 besloeg het stormgebied nog maar de helft van de grootte die de vlek in 1904 had.

Windvlagen

Uit de nieuwe observaties blijkt dat het tempo waarmee het stormsysteem krimpt heel langzaam afneemt. Ook zijn er wolken zichtbaar in het oog van de storm die op eerdere beelden niet waren te zien. Dat meldt de nieuwssite van de Hubble.

Het gaat om een wolkenfront dat ronddraait onder invloed van windvlagen met een snelheid van ruim 500 kilometer per uur. Overigens is het nog altijd een raadsel waarom het stormgebied op Jupiter een roodachtige kleur heeft. 

Bekijk beelden van de rode vlek op Jupiter:

Beelden van de rode vlek op Jupiter
Beelden van de rode vlek op Jupiter