Kinderen met brandwonden zijn drie maanden na het oplopen van de verwondingen net zo zelfstandig bij dagelijkse activiteiten, zoals aankleden en toiletbezoek, als leeftijdsgenoten zonder brandwonden, anders dan voorheen werd aangenomen. 

Ook is hun fysieke fitheid op de langere termijn even goed.

Dit blijkt uit het onderzoek van bewegingswetenschapper Laurien Disseldorp van het Universitair Medisch Centrum Groningen, waarmee zij op 16 juni promoveert aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Disseldorp onderzocht de fysieke fitheid en het vermogen om zelfstandig dagelijkse taken uit te voeren. Ze deed dit bij honderdnegentien kinderen in de leeftijd tot zestien jaar. Deze kinderen waren na het oplopen van hun verwondingen allemaal minstens 24 uur opgenomen in een Nederlands brandwondencentrum.

Voor het onderzoek werd twee weken, drie maanden en zes maanden na het ontstaan van de brandwonden bekeken hoe zelfstandig kinderen waren in bijvoorbeeld eten, wassen, aankleden en naar de wc gaan. 

Het overgrote merendeel van de kinderen kon drie maanden na het oplopen van hun brandwonden deze handelingen weer verrichten op een niveau dat past bij hun leeftijd.

Een groep van vierentwintig kinderen en jongvolwassenen van zes tot en met achttien jaar oud werd ook onderzocht op hun vermogen lichamelijke activiteit te verrichten.  Disseldorp testte onder andere hun lichaamssamenstelling, spierkracht en uithoudingsvermogen, één tot vijf jaar nadat de proefpersonen de wonden opliepen.

Uit haar onderzoek blijkt dat deze groep ook op deze kenmerken niet afwijkt van leeftijdgenoten op de lange termijn.

Veerkracht

"Het laat zien hoe veerkrachtig de kinderen zijn in het herstel na brandwonden. We mogen echter niet vergeten dat een deel van de mensen met brandwonden nog wel fysieke beperkingen ervaart", zegt Disseldorp.

"Bovendien hebben brandwonden niet alleen fysieke gevolgen en zijn er meer factoren, die de kwaliteit van leven van de kinderen kunnen beïnvloeden." Een voorbeeld van die factoren zijn de reacties van andere mensen op zichtbare verminkingen.

Volgens de onderzoekster zijn die uitkomsten verrassend, omdat op grond van de huidige wetenschappelijke literatuur werd aangenomen dat de fysieke fitheid van kinderen ernstig te lijden heeft onder brandwonden.

Voorheen werd voornamelijk onderzoek gedaan naar kinderen met ernstige brandwonden over 40 procent van hun huidoppervlak, stelt Disseldorp.

'Mens als geheel'

"Binnen de brandwondenwereld komt het onderzoek naar lange-termijnherstel van brandwonden nu pas op gang”, zegt ze tegen NU.nl. “Dat komt omdat met de huidige behandeltechnieken tegenwoordig een heel groot deel van de patiënten brandwonden overleeft. Voorheen ging het vooral over de wond zelf en nu meer over de mens als geheel."

Overigens moet de ernst van brandwonden waarbij een klein percentage van het huidoppervlak is verbrand niet worden onderschat. Disseldorp: "Als we praten over één procent, hebben we het al over een gebied zo groot als het huidoppervlak van je handpalm, inclusief je vingers."