De menselijke kin heeft geen duidelijke functie, zo blijkt uit een nieuwe studie. 

De kin helpt mensen niet om klappen op te vangen bij het kauwen van voedsel, of bij andere bewegingen van de kaken. 

Dat melden onderzoekers van de Universiteit van Iowa in het wetenschappelijk tijdschrift Journal of Anatomy.

Waarschijnlijk ontwikkelden onze voorouders alleen een kin, omdat hun gezichten in de loop van de evolutie smaller werden door veranderende hormonen.

Uniek

De menselijke kin is biologisch gezien uniek. Geen enkele andere primaat beschikt over een vergelijkbaar uitsteeksel aan de onderkant van het gezicht.

Sommige wetenschappers vermoeden dat de kin is ontstaan om weerstand te bieden aan kauwbewegingen. Om die theorie te onderzoeken brachten de onderzoekers van de Universiteit van Iowa bij veertig mensen hun kin in kaart.

Ze volgden deze proefpersonen van hun jeugd tot de volwassenheid. Bij experimenten op verschillende leeftijden werd berekend welke krachten het kinbot van de deelnemers te verduren kreeg tijdens het kauwen.

Evolutie

Uit het onderzoek blijkt dat deze krachten niet bijzonder groot zijn. De kans dat de kin in de loop van de evolutie ontstond om weerstand te bieden aan een kauwende mond is dan ook klein, zo concluderen de wetenschappers.

"We vonden geen enkel bewijs voor een mechanische functie van de kin", verklaart hoofdonderzoeker Nathan Holton op nieuwssite ScienceDaily. "In sommige gevallen zien we zelfs dat de kin steeds minder weerstand biedt aan het gekauw naarmate mensen opgroeien."

Testosteron

Een eerdere studie van de Amerikaanse antroploog Robert Franciscus suggereert dat de kin ontstond onder invloed van hormonen.

Toen de eerste moderne mensen hun bestaan als jagerverzamelaar achter zich lieten en meer gingen samenwerken in grote groepen zouden ze gemiddeld genomen minder testosteron zijn gaan aanmaken. Daardoor zou hun gezicht smaller zijn geworden. Als gevolg daarvan ging hun kin mogelijk meer uitsteken..

"Mensen werden in de loop van de geschiedenis waarschijnlijk steeds minder agressief", aldus Franciscus, die ook meewerkte aan de nieuw studie. "Die veranderende eigenschap beïnvloedde uiteindelijk ook hun gezichtsstructuur",