Uit een studie naar de evolutie van risicomijdend gedrag blijkt dat het in onze natuur zit om voor de veilige optie te gaan als de inzet hoog is. De mens wacht dus niet op "Mr. Perfect" of "Mrs. Perfect".

Het onderzoek werd uitgevoerd door microbiologen en computerwetenschappers van de Michigan State University en staat deze week in het online tijdschrift Scientific Reports.

Om erachter te komen waarom risicomijdend gedrag bij mensen zich zo ontwikkelde, bouwden de onderzoekers een computermodel waarin elk 'individu' een risicovolle keuze moest maken.

Omgezet naar de mens en de noodzaak van voortplanting betekent dit dat wanneer iemand helemaal geen keuze maakt er geen nakomelingen komen. Wanneer de eerste de beste wordt gekozen, kan dat een slechte keuze zijn, maar wachten op de beste (m/v) er ook voor kan zorgen dat iemand geen nakomelingen krijgt.

Gokken

Het computermodel traceerde dit risicovolle gedrag door duizenden generaties van digitale organismen te volgen. De organismen waren zo geprogrammeerd dat ze door te gokken een zo goed mogelijk resultaat moesten krijgen in levensveranderende situaties, zoals levende organismen die moeten maken bij bijvoorbeeld de voortplanting.

Uit het onderzoek bleek dat hoe kleiner de groep, in dit geval minder dan 150 individuen, hoe groter het risicomijdend gedrag. Een groepsgrootte van maximaal150 personen komt overigens overeen met de groepsgrootte waarin de primitieve mens vroeger leefde.

Toch ontwikkelde het model niet één niveau van risicomijdend gedrag. Er is geen optimale manier van het omgaan met risico. Het is een combinatie van soms iets meer risico en soms iets minder.