De schedelstructuur van vinvissen versterkt laagfrequent geluid en geleidt het naar het gehoororgaan.

Dat concluderen Amerikaanse wetenschappers die twee modellen voor geluidsgeleiding in een 3D-animatie van de kop van een gewone vinvis testten. Ze beschrijven hun onderzoek in vakblad Plos One.

De onderzoekers wisten de hand te leggen op de kop van een overleden jonge vinvis die in 2003 aanspoelde op het Californische strand. Ze maakten een 3D-scan van de kop en modelleerden vervolgens verschillende manieren waarop geluid door de kop zou kunnen bewegen.

Laagfrequente tonen

Het eerste model ging uit van de overdracht van geluidsgolven in het water via druk in de weke delen. Het alternatief was geluidsoverdracht via vibratie van de schedel.

Geluidsoverdracht via de beenstructuren bleek het best te werken, vooral voor de laagfrequente tonen waarmee de dieren communiceren.

Omdat de oorstructuur van de gewone vinvis lijkt op die van andere baleinwalvissen vermoeden de wetenschappers dat ook andere baleinwalvissen via hun schedel geluid opvangen.

Menselijke geluiden

De wetenschappers hopen dat hun resultaten wetgevers houvast bieden. Die kunnen zo beter bepalen welke menselijke geluiden interfereren met de communicatie tussen walvissen en de productie van die geluiden eventueel aan banden leggen.

Overigens kunnen ook mensen via beenstructuren horen. Met het hoofd onder water horen we toch iets dankzij de trillingen in onze schedel die de drukverschillen van de geluidsgolven in het water overdragen.