Mannetjes van de glaskikker verzorgen de eitjes die ze bevrucht hebben dagelijks, behalve als ze de kans krijgen een nieuw vrouwtje te bevruchten. 

De kikkerembryo’s overleven deze verwaarlozing door vervroegd uit te komen.

Dit betekent dat de embryo’s op een actieve manier reageren op omstandigheden in hun omgeving, melden Mexicaanse biologen deze week in Proceedings of the Royal Society B.

Het was al bekend dat mannetjeskikkers van de soort Hyalinobatrachium fleischmanni normaal gesproken elke dag een rondje maken langs de door hen bevruchte eitjes. Daarbij bevochtigen ze de eitjes. Echter, weten ze een nieuw vrouwtje te schaken, dan denken ze alleen nog maar aan seks en verwaarlozen hun verzorgende taken. 

De verwaarloosde eitjes kunnen uitdrogen, wat de dood van het embryo zou betekenen. Hier heeft de natuur echter een oplossing op gevonden: wanneer vaderkikker niet binnen enkele dagen arriveert, komen de eitjes twee keer zo snel uit: gemiddeld na twaalf in plaats van vierentwintig dagen.

Eitjes

Het was al bekend dat de ouders invloed uitoefenen op het uitkomen van de eitjes, maar dat de embryo's dat zelf ook kunnen is nieuw. 

Of de sneller uitgekomen kikkervisjes zwakker zijn, konden de onderzoekers nog niet achterhalen. Deze exemplaren zijn wel minder ver ontwikkeld, wat onder meer te zien was aan hun darmstelsel. 

In elk geval, schrijven de onderzoekers, verhoogt de mogelijkheid om eerder uit te komen de overlevingskans van de kikkervisjes, want als ze niet vervroegd zouden uitkomen waren ze sowieso aan uitdroging overleden.