De violette duinbekerzwam heeft zich sinds het opduiken van de soort in Limburg in 2001 over Nederland verspreid.

Dat meldt Natuurbericht.nl donderdag. "Nederland is een prachtige nieuwe bekerzwam rijker", aldus de website over de soort, die pas sinds kort een Nederlandse benaming heeft.

De violette duinbekerzwam, die de wetenschappelijke naam Peziza boltonii draagt, werd in 2001 voor het eerst waargenomen in een park bij de oude stadsmuur van Maastricht.

Drie jaar later werd de zwam weer gezien, dit keer in het Limburgse Gronsveld. Sinds 2013 is de soort aangetroffen in het Noord-Hollandse duingebied bij onder andere Schoorl en IJmuiden. Het vermoeden bestaat dat de soort reeds geruime tijd in de duinen te vinden was, maar voor een andere bekerzwam werd aangezien. 

De recentste waarneming van de violette duinbekerzwam was op 26 februari 2014. Toen werd de soort in het Numansdorpse bos vlak achter de dijk van het Haringvliet gevonden. Hier stonden ze op het zand van twee bij elkaar gelegen oude molshopen.

Opvallende verschijning

De violette duinbekerzwam is een opvallende verschijning met zijn grootte van zeven centimeter. De buitenkant van de beker bevat opvallende donkerviolette wratjes, de binnenkant is glad en donkerviolet tot zwart gekleurd.

Toch werd bij het verschijnen van de eerste exemplaren bij de Nederlandse experts meteen duidelijk om welke soort het ging. Dankzij de Italiaanse paddestoelenbijbel Funghi di ambienti dunali kon de bekerzwam worden gedetermineerd als de violette duinbekerzwam. In het boek wordt de soort omschreven als een typische soort voor de Zuid-Europese zandduinen. 

De violette duinbekerzwam houdt van kalkrijke zandbodems en kleibodems. De rijpe sporen zijn ovaal en zijn 15 tot 19 bij 7 tot 10 micrometer groot.  Een micrometer is gelijk aan een duizendste deel van een millimeter. Ze zijn bedekt met kleine knobbeltjes.

Ierland

De soort, die van oorsprong uit het zuiden komt, heeft zich ook in andere noordelijke Europese landen gevestigd, onder andere in Ierland in 2000 en in Denemarken in 2006. Ook  in België is de zwam inmiddels ingeburgerd.

Kenners vermoeden dat de noordwaartse opmars van de soort het gevolg is van de opwarming van de aarde en de globalisering.

Eetbaarheid

Over de eetbaarheid is volgens woordvoerder Martijn Oud van Natuurbericht.nl niet veel bekend.

"Er zijn naar mijn weten nooit bekerzwammen verzameld om te bekijken of de soort giftig is of niet. Maar aangezien het ding graag in de duinen groeit, zul je wanneer je het zou proberen sowieso een hap zand in je mond hebben. Houd het dus maar op oneetbaar."