Natuurkundige Albert Einstein had bijzonder sterke zenuwverbindingen tussen zijn linker- en rechterhersenhelft, zo blijkt uit nieuw onderzoek. 

De hersenbalk die de beide hersenhelften verbindt, was bij Einstein op veel plaatsen dikker dan dezelfde hersenstructuur bij mannen met een vergelijkbare leeftijd. 

Mogelijk bestaat er een verband tussen de goed verbonden hersenhelften van de natuurkundige en zijn intellectuele prestaties tijdens zijn leven.

Dat melden Chinese en Amerikaanse onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Brain.

Foto's

De wetenschappers gebruikten bij hun onderzoek gedetailleerde foto's van de beide hersenhelften van Einstein. De foto's zijn afkomstig uit het National Museum of Health and Medicine in Silver Spring, waar het brein wordt bewaard van de beroemde wetenschapper die op 76-jarige leeftijd overleed.

De onderzoekers brachten met een speciale techniek in kaart op welke plaatsen in het brein van Einstein bundels van zenuwen van de ene hersenhelft naar de andere hersenhelft liepen en hoe dik deze bundels waren.  

Deze metingen werden vergeleken met vergelijkbare structuren in breinmonsters van 52 mannen die op een vergelijkbare leeftijd waren overleden en 15 mannen die iets ouder waren bij hun overlijden.  

"Met deze studie dringen we echt door tot Einsteins brein", verklaart onderzoeker Dean Falk in de Britse krant The Independent. "Het levert nieuwe informatie die kan helpen om het oppervlak van zijn brein beter te interpreteren."

Verband

Uit eerder onderzoek is gebleken dat er een verband bestaat tussen intelligentie en een relatief dikke hersenbalk. De grote vraag is echter of Einstein zijn genialiteit ontwikkelde door de sterke verbindingen, of juist een dikke hersenbalk kreeg door zijn intellectuele arbeid.  

Verder kan een specifieke hersenstructuur intelligentie maar voor een zeer beperkt deel verklaren.

De hersenen van Einstein zijn niet alleen bijzonder vanwege de dikke hersenbalk. Uit eerder onderzoek is gebleken dat hij ook beschikte over een relatief grote prefrontale cortex, het hersengebied dat een belangrijke rol speelt bij abstract denken.