Het gehuil van wolven wordt niet veroorzaakt door stress, maar heeft een sociale functie. Dat melden wetenschappers in een nieuwe studie. 

Wolven huilen meer als er een individu uit hun roedel vertrekt met een hoge sociale status, zoals het alfamannetje. 

De dieren vertonen tijdens het gehuil geen tekenen van stress. Dat wijst erop dat het gejank een sociale functie heeft en ervoor zorgt dat de dieren over grote afstanden met elkaar in contact kunnen blijven.

Tot die conclusie komen onderzoekers van het Wolf Science Center in Oostenrijk in het wetenschappelijk tijdschrift Current Biology.

Wandelen

De medewerkers van het Wolf Science Center lijnen regelmatig een wolf aan om een stukje met het dier te wandelen.

De wetenschappers bestudeerden het gehuil van twee wolvenroedels op het vertrek van negen verschillende individuen voor zo'n wandeling. Ook brachten ze in kaart hoe veel van het stresshormoon cortisol de achterblijvers aanmaakten.

Contact

Het onderzoek wees uit dat de mate van het gehuil sterk afhankelijk was van de relatie die de wolven hadden met het vertrekkende individu. Er werd geen verband gevonden met stress. 

"Onze gegevens suggereren dat wolvengehuil geen eenvoudige stressreactie is op een scheiding met bevriende dieren", verklaart hoofdonderzoekster Friederike Range op nieuwssite ScienceDaily. "Het lijkt een flexibele manier om contact te houden met bondgenoten waarmee de wolven zich mogelijk later weer willen verenigen."

Bekijk de uitleg van de onderzoekers: