Ongeboren babyhagedissen vluchten vervroegd uit hun ei als er gevaar dreigt. Dat blijkt uit onderzoek van Australische wetenschappers.

Bij trillingen die wijzen op gevaar van bijvoorbeeld roofdieren, verlaten babyhagedissen hun ei al enkele dagen voor hun verwachte geboortedatum.

De eierschaal breekt in dat geval open en de dieren sprinten onmiddellijk weg om dekking te zoeken. 

Dat melden onderzoekers van de Monash Universiteit in Melbourne in het wetenschappelijk tijdschrift Copeia.

Metingen

Het viel de wetenschappers enkele jaren geleden op dat de eieren van hagedissen tijdens metingen in het wild vaak spontaan uitkwamen. "Ze braken open in onze handen, een klein tikje was al genoeg om ze uit te laten komen", verklaart hoofdonderzoeker Sean Doody op nieuwssite Science Now.

Doody besloot nader onderzoek te doen. In het laboratorium stelde hij hagedisseneieren bloot aan trillingen. Al snel bleek dat de eieren daardoor gemiddeld 3,4 dagen eerder uitkwamen dan eieren die in een rustige omgeving werden bewaard.

De uitkomsten van het onderzoek suggereren dat hagedissen in de laatste dagen voor hun geboorte trillingen van roofdieren kunnen detecteren en daarop kunnen reageren. 

Kleiner

Met een veldonderzoek stelden de wetenschappers vast dat zo'n door trillingen opgewekte geboorte in het wild explosief verloopt. "Zodra de poten van de babyhagedissen de grond raken, beginnen ze te sprinten", aldus Doody. De dieren leggen gemiddeld een halve meter af om dekking onder een struik of steen te zoeken voor het naderende gevaar.

Een vlucht uit het ei heeft geen goede invloed op de ontwikkeling van babyhagedissen. De vroeg geboren dieren zijn over het algemeen een stuk kleiner dan soortgenoten die hun ei niet vervroegd hebben verlaten.

Overlevingskansen

Hun overlevingskansen slinken daardoor waarschijnlijk. "Maar je kunt beter groeiproblemen hebben dan dat je wordt opgegeten", aldus Doody.

De wetenschappers vermoeden dat meer diersoorten het vermogen hebben om het ei waarin ze worden geboren vervroegd te verlaten. Het gedrag is eerder waargenomen bij een tropische kikker.