AMSTERDAM - De oude cultuur van de Maya’s floreerde in tijden van regenval, maar was niet opgewassen tegen periodes van grote droogte.

Dit schrijft een team van onder meer Amerikaanse en Zwitserse onderzoekers, vrijdag in Science. Vanaf 300 na Christus heerste de oude Mayabeschaving in de regenwouden van Midden-Amerika.

Omstreeks 1000 na Christus stortte de cultuur ineen. Het hoe en waarom hiervan is onduidelijk. Het huidige onderzoek legt de link met klimaatsveranderingen van die tijd.

De onderzoekers maakten een reconstructie van de regenval ten tijde van de Mayaheerschappij. Hiervoor werd de chemie van gesteenten in de Yok Balum grot in Belize geanalyseerd. Deze grot ligt in de buurt van belangrijke plekken en bouwwerken van de Maya’s.

Mayakalender

De maya’s zelf hielden de belangrijke gebeurtenissen van hun samenleving nauwkeurig bij. Deze werden gedateerd met behulp van de roemruchte Mayakalender, die volgens sommigen het einde van de wereld voorspelt aan het eind van 2012.

De tijdslijn van de regenval werd naast de verslaglegging van de Maya’s gelegd. De onderzoekers zagen dat de teloorgang van de beschaving werd ingezet in een periode met minder regenval dan daarvoor, tussen 660 en 900 na Christus.

Direct hierna volgde een extreem droge eeuw. Het einde van die eeuw is ook de periode waarop de verslaglegging van de Maya’s stopt en de oude cultuur definitief ten onder ging. Toenemende droogte leidde waarschijnlijk tot verval in de landbouw. Voedsel werd schaarser en er ontstond burgerlijke en politieke onrust.

El Niño

De klimaatsverandering in de regio werd destijds veroorzaakt door veranderingen in luchtstromen en zogenaamde El Niño-verschijnselen. Die laatste zijn plotselinge opwarmingen van zeewater die van invloed zijn op het weer in sommige delen van de wereld.