AMSTERDAM - De bodem onder Antarctische ijskap is mogelijk een belangrijke bron van opgeslagen methaangas. 

Dat schrijft een team van internationale wetenschappers deze week in het tijdschrift Nature.

De nieuwe studie laat zien dat zich veel oud organisch materiaal in bekkens onder de Antarctische ijskap bevindt. Het is goed mogelijk dat grote hoeveelheden van dit organische materiaal door micro-organismen is omgezet naar methaan.

Het methaan kan in de atmosfeer terechtkomen als door krimp van de ijskap deze bekkens aan de buitenlucht blootgesteld worden. Methaan draagt bij aan het broeikaseffect.

Micro-organismen

Zo’n 35 miljoen jaar geleden startte de periode van de Antarctische ijstijden, daarvoor krioelde het content met leven.

De groeiende ijskap sloot een deel van het organische materiaal op in de bekkens. Het nieuwe model laat zien dat micro-organismen het materiaal gedurende miljoenen jaren mogelijk in methaan omgezet hebben.

Het team schat dat zo’n vijftig procent van de West-Antarctische ijskap (zo’n een miljoen vierkante kilometer) en 25 procent van de Oost-Antarctische ijskap (2,5 miljoen vierkante kilometer) over bassins van voor de ijstijd liggen met daarin zo’n 21 biljoen (21×10¹²) ton organische koolstof. Dit is meer dan tien keer de hoeveelheid die zich in de noordelijke permafrost-regio’s bevindt.

Waterijs

Laboratoriumexperimenten hebben ook laten zien dat de gebieden onder het ijs biologisch actief zijn, wat betekent dat het organische koolstof waarschijnlijk door micro-organismen wordt omgezet in koolstofdioxide en methaan.

Door de druk en koude, de bassins liggen tussen de 300 en 700 meter onder het ijs, is het methaan grotendeels opgeslagen als methaanhydraat: waterijs met binnen de kristalstructuur opgeslagen methaan.

Als de berekende hoeveelheden methaanhydraat en gas inderdaad onder de ijskap zitten, dan kan het de opwarming van de aarde tijdens sterke terugtrekking van de ijskap positief beïnvloeden, wat in dit geval snellere opwarming betekent.