AMSTERDAM - Het 'oerbombardement' waardoor de maan zo'n vier miljard jaar geleden werd geteisterd, bestond uit kosmische projectielen met een ongewoon hoge snelheid.

Dat leidt een internationaal team van astronomen en maanonderzoekers af uit waarnemingen van de Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO).

Veel oude kraters op de maan ontstonden in de allervroegste geschiedenis, toen de pasgeboren grotere hemellichamen in het zonnestelsel het resterende 'puin' opveegden met hun zwaartekracht. Maar circa vier miljard jaar geleden - honderden miljoenen jaren na het ontstaan van de maan - vond er een heftig bombardement plaats, het zogeheten Late Heavy Bombardment.

Vermoedelijk was er toen sprake van een ingrijpende verstoring van de banen van planetoïden en ijsdwergen, als gevolg van baanveranderingen van de reuzenplaneten.

Maankraters

De onderzoekers, verbonden aan het NASA Lunar Science Institute, hebben nu de afmetingen en dieptes van maankraters in en rond het Nectaris-inslagbekken nauwkeurig geanalyseerd, op basis van LRO-metingen.

Het blijkt dat de kraters die tijdens het Late Heavy Bombardment zijn ontstaan een wat afwijkende grootteverdeling vertonen. Dat wijst erop dat de projectielen waardoor deze kraters zijn veroorzaakt ongeveer twee keer zo snel bewogen als de brokstukken waardoor de oudere maankraters geproduceerd zijn.

De resultaten, gepubliceerd in Earth and Planetary Science Letters, vormen een ondersteuning voor de theorie dat het oerbombardement het gevolg is van zwaartekrachtsstoringen in het zonnestelsel.