AMSTERDAM - De kern van komeet Hartley 2 is vermoedelijk ontstaan toen twee kleinere komeetkernen, uit verschillende delen van het zonnestelsel, zachtjes met elkaar in botsing kwamen en vervolgens samen verder door het leven gingen.

Dat blijkt uit een gedetailleerde analyse van waarnemingen van de Amerikaanse ruimtesonde Deep Impact, die op 4 november 2010 op korte afstand langs de komeet vloog, in het kader van de EPOXI-missie.

De nieuwe waarnemingen zijn vandaag gepresenteerd op een groot internationaal planeetonderzoekscongres in Nantes. Op de foto's die Deep Impact maakte, is duidelijk te zien dat de ijzige kern van Hartley 2 de vorm van een bowlingkegel heeft, met twee dikke uiteinden en een smaller tussenstuk.

Deep Impact fotografeerde ook 'sneeuwballen' in de onmiddellijke omgeving van de komeetkern. Naar nu blijkt wordt de grote activiteit van de komeet niet aangedreven door het verdampen van bevroren water, zoals in de meeste andere kometen het geval is, maar door het verdampen van bevroren kooldioxide (CO2), dat zich op enige afstand onder het oppervlak bevindt.

Sneeuwballen

Door het vrijkomen van grote hoeveelheden CO2-gas worden ook poreuze ijsbrokken van de komeet losgeslagen - de 'sneeuwballen' die Deep Impact waarnam.

Ook is nu ontdekt dat het dikkere uiteinde van de komeetkern veel minder CO2 produceert dan het dunnere. Dat doet vermoeden dat de twee helften van de kern een andcere samenstelling, en dus vermoedelijk een andere ontstaansgeschiedenis en evolutie hebben.