ROTTERDAM - De manier waarop wormen schade aan hun DNA repareren, lijkt sterk op de manier waarop mensen dat doen. Onderzoekers van het Rotterdamse Erasmus Medisch Centrum concluderen dat in een onderzoek dat vrijdag is gepresenteerd.

De wetenschappers hebben bij hun onderzoek een wormpje van ongeveer 1 millimeter gebruikt. Het gaat om het type Caenorhabditis elegans.

Ze constateren dat het diertje bruikbaarder is dan bijvoorbeeld een muis.

Zonlicht

Als DNA bijvoorbeeld door zonlicht wordt aangetast, zijn er in het lichaam een soort hulpteams van eiwitten actief die de schade proberen te herstellen. Het eerste team stort zich op de schade van het DNA dat op dat moment actief is; het tweede team probeert alle schade te verwijderen, ook van niet-actief DNA.

De onderzoekers ontdekten dat het tweede team, dat alle schade probeert te herstellen, juist actief is in de eerste levensfase (van eicel tot embryo). Daarna wordt team één vooral actief, dat niet alle schade meer repareert. De onderzoekers denken dat team twee niet genoeg energie heeft om langere tijd actief te zijn.

De bevindingen zijn volgens de onderzoekers belangrijk omdat DNA-schade kan leiden tot bijvoorbeeld voortijdige veroudering of kanker.