Omdat interacties tussen drie lichamen zoals sterren, planeten of zwarte gaten niet met een verfijnde formule zijn te voorspellen, gebruikte Moerman een computer die steeds voor een korte tijd uitrekent wat er gebeurt en die uitkomst vervolgens weer gebruikt voor de volgende tijdspanne. Op die manier doen computers ook weersvoorspellingen.

Uit de simulaties blijkt dat lichtere zwarte gaten elkaar meestal wegslingeren, terwijl zwaardere vooral samensmelten. Zwarte gaten die lichter zijn dan ongeveer 10 miljoen zonmassa's slingeren elkaar in de simulaties veelal weg. Zwaardere zwarte gaten smelten juist samen.

Portegies Zwart is trots op zijn pupil die hij omschrijft als een slimme vogel. "Het onderzoek van Moerman, dat een jaar duurde, heeft oog voor detail, is onafhankelijk en heeft een wetenschappelijk interessant resultaat opgeleverd. Bovendien is hij ook nog eens een nuchtere en bescheiden jongen", aldus de professor.

Moerman zocht naar een afstudeeronderwerp op het raakvlak van sterrenkunde, wiskunde en computerwetenschap. Begeleider Portegies Zwart bood hem de mogelijkheid voor die combinatie.