Leuk, die broers en zussen. Maar als ze nog jong zijn, slaan ze elkaar ook regelmatig de kop in. Wat zit er achter die almaar terugkerende ruzies? En hoe erg is geruzie in de tent? Quest zocht het uit.

Wat voor ruziemaker ben jij? Doe deze test van Quest

Het begint met gekibbel en het eindigt met grof geweld. Ruziemaken met hun broer of zus kunnen kinderen als de besten. Alle wapens zijn toegestaan: krabben, stampen, slaan en schreeuwen in alle toonhoogten. Een half uur later kan de vrede zomaar weer getekend zijn. Vanwaar al die conflicten? En kunnen ze kwaad, of is ruziën als kind niet zo slecht voor de ontwikkeling?

De stoppen slaan makkelijk door bij kinderen, beaamt pedagoge Susan Branje (Universiteit Utrecht). Zo’n twee keer per week breekt er serieuze ruzie uit tussen zussen en broers binnen een gezin, blijkt uit onderzoek waaraan zij meewerkt. Op het oog draait het vaak om kleine zaken, zoals klieren of de ander die net iets meer krijgt. Maar dat vertekent volgens Branje. 'Het onderwerp is meestal iets alledaags, maar vaak ligt daar iets onder.' Een grote broer die altijd de baas speelt, bijvoorbeeld. Of omgekeerd: een kleintje dat wegkomt met iets wat de grote niet mag.

Familie ruziet beter

Soortgelijke problemen kunnen ook onder vriendjes spelen. Toch zullen weinig kinderen twee keer per week flink ruziën met hun vrienden. Waarom het juist met broers of zussen eerder misgaat? Branje: 'Ze zijn er. Je kunt niet om ze heen. Ook weet je dat die relatie blijft en hoef je minder bang te zijn dat je het verpest dan bij vrienden.'

Omdat ruzie niet direct tot brouilleren leidt, kunnen kinderen familieruzies ook lekker laten escaleren. Een kind kan zo kijken hoe ver hij kan gaan. 'Kinderen zijn niet altijd even effectief in conflicten beginnen. Bij je broers of zussen kun je makkelijker proberen wat werkt. Je kunt flink boos worden om te kijken of dat zin heeft.' Dat verklaart waarom ruzies zo door het dak kunnen gaan.

Ruzie vriendschappelijk

Is dat geruzie slecht voor kinderen? Dat valt in de meeste gevallen mee, zagen pedagogen van de Universiteit Utrecht in 2014. Tussen sommige broers en zussen is de relatie harmonieus: zij hebben een goede verstandhouding en weinig ruzie. Anderen hebben een conflictueuze band: veel ruzie en een slechte verstandhouding. Maar de meest voorkomende variant bleek een tussenvorm: liefdevol én intens. Een warme onderlinge band gaat dan gepaard met regelmatige ruzies.

Volgens deze studie zitten kinderen met een harmonieuze band het best in hun vel. Maar zolang de onderlinge band goed is, lijkt de schade voor de ontwikkeling voor ruziemakers niet groot. Vriendschappelijke ruziezoekers ontwikkelen hun sociale vermogens bijvoorbeeld net zo goed als kinderen met een harmonieuze verhouding. Ruziën kan zelfs helpen: kinderen worden daardoor ook beter in het oplossen van conflicten, bleek in 1994 uit Amerikaans onderzoek.

Los het goed op

Het kunnen oplossen van ruzies is belangrijk. Canadese psychologen lieten broers en zussen samen in 2009 een terugkerend conflict bespreken. Sommigen deden dat positief: ze maakten excuses en zochten samen een oplossing. Zij hadden onderling een goede relatie. Andere broers en zussen maakten juist verwijten en losten hun conflict niet op. Zij hadden een slechtere band. Als ruzie alleen leidt tot verwijten, heeft het kortom geen gunstige effecten.

Ouders geven zelf helaas niet altijd dat goede voorbeeld: zij leggen hun eigen ruzies ook niet altijd bij. Bij zulke ouders komen ook kinderen er onderling ook minder goed uit, blijkt uit onderzoek. Ze hebben niet geleerd hoe ze hun ruzies moeten oplossen. Meer ruzie is dus zeker niet altijd beter. Maar als je het goed doet, is er weinig mis met een potje ruzie op zijn tijd.

Wat voor ruziemaker ben jij? Doe deze test van Quest