Lookalikes, slangenmelkers, matrassentesters en Netflix-ondertitelaars. In deze rubriek interviewen we de mensen met een niet-standaard antwoord op de standaardvraag: Wat doe jij eigenlijk? Dit keer Sanny Ensing en Marloes Matthijssen, deadlinebewakers.

  • Wie: Sanny Ensing en Marloes Matthijssen
  • Wat: Deadlinebewakers
  • Redenen van uitstel: Faalgedachten, druk gezinsleven, geen prioriteit durven geven aan eigen projecten.

Al jaren leeft er ergens in je achterhoofd het idee om een boek te schrijven, of eindelijk eens aan een kunstproject te werken. Toch lijk je er nooit aan toe te komen en je schuift het steeds verder voor je uit. Herkenbaar? Voor Sanny Ensing (41) en Marloes Matthijssen (41) wel.

“We hebben wel eens meegemaakt dat er niet wordt opgenomen op het afgesproken belmoment”
Sanny Ensing

De twee freelance schrijvers ontmoetten elkaar op een netwerkborrel en raakten aan de praat over uitstelgedrag. Het resultaat was een eigen deadlinebureau, waar klanten een persoonlijke deadline kunnen afnemen. Als professionele deadlinebewakers bellen Ensing en Matthijssen je dan op vaste momenten om je een schop onder de kont te geven.

Bezwaard om tijd voor jezelf te nemen

Ensing en Matthijssen waren zelf beiden al jaren bezig aan een roman die maar niet afkwam. "Naast je werk en je gezin is het vaak moeilijk om tijd uit te trekken voor een eigen project", zegt Ensing. "Dat merken we ook bij onze klanten. Ze voelen zich bezwaard om tijd voor zichzelf te nemen."

Daarnaast is het volgens Ensing ook minder geaccepteerd om tijd te nemen voor een creatief project dan bijvoorbeeld om te sporten. "Als je op zondag een uurtje naar de sportschool gaat, is dat heel normaal. Wanneer je zegt dat je even aan een kunstwerk gaat werken, zegt men echter algauw: die uren kan je net zo goed met het gezin spenderen."

Op deze manier delven creatieve projecten volgens de twee deadlinebewakers vaak het onderspit. "Terwijl deze vaak juist enorm belangrijk zijn voor een gevoel van eigenwaarde en voor persoonlijk geluk", zegt Ensing.

Inmiddels hebben er al een tiental klanten aangeklopt bij het deadlinebureau van Ensing en Matthijssen. De reacties zijn enthousiast, hoewel het bij sommigen moeilijker blijkt om de deadline te bewaken dan bij anderen. "We hebben wel eens meegemaakt dat er niet wordt opgenomen op het afgesproken belmoment", zegt Ensing.

"Maar eigenlijk is het altijd wel goed gekomen. De mensen zijn over het algemeen gemotiveerd. Ze hebben immers ook betaald voor een deadline. Vergelijk het met een sportschoolabonnement: als je weet dat je er geld voor neerlegt, kan dat er al voor zorgen dat je gaat."

“We tonen begrip voor het creatieve proces, dat niet altijd rechtlijnig is”
Sanny Ensing

De deadlinebewakers hanteren een good cop, bad cop-methode. Ensing: "Enerzijds zijn we de strenge stem die zegt: nu moet je aan de slag. Anderzijds tonen we begrip voor het creatieve proces, dat niet altijd rechtlijnig is. Dan proberen we het gesprek aan te gaan en te doorgronden waarom het niet goed lukt om de deadline te halen."

Ensing en Matthijssen bieden drie verschillende deadlinepakketten aan, van twee, vier of zes maanden. De pakketten verschillen ook in intensiteit. Bij het kortste traject wordt de klant alleen gebeld op de deadlinemomenten, bij de langere trajecten wordt er uitgebreider gesproken over het creatieve proces en de persoonlijke valkuilen. "Vaak gaat het over faalgedachten", zegt Ensing.

Ook kan je een deadline cadeau doen, voor vrienden die altijd maar doorgaan over een droomproject dat er nooit van komt.