Over geld praat je niet. Ons salarisstrookje is een taboeonderwerp. Terwijl we maar al te graag zouden weten: waar moeten zij het maandelijks van doen? Daarom vraagt NU.nl het voor je. Met deze week twee cruciale beroepen: de vrachtwagenchauffeur en de kraamverzorger.

Even voorstellen:

Roger (55, Tilburg)

  • is veertien jaar vrachtwagenchauffeur;
  • rijdt in Nederland, België, Frankrijk en Duitsland;
  • vervoert "van alles", van bouwproducten en pallets tot verpakkingsmateriaal;
  • werkt zo'n zestig tot zeventig uur per week.

Sonja (47)

  • is acht jaar kraamverzorger
  • werkt in gezinnen die net een baby hebben gekregen;
  • werkt 60 procent (vergelijkbaar met 24 uur per week) plus een aantal wachtdiensten per maand.

Roger, hoe is het op de weg?

Roger: "Ja prima, ik was al vroeg op pad vanochtend, reed om 4.15 uur weg. Ik ben al in Duitsland geweest en moet vandaag nog langs Helmond, Best en Tilburg."

Sonja: "Kom je gemakkelijk de grens over met al die maatregelen?"

Roger: "Mijn collega's hebben vanochtend een uur in de file gestaan aan de grens met België. Vervelend, want we doen essentieel transport. Hoe is het bij de mensen thuis, Sonja?"

Sonja: "Er mag sinds een week geen kraambezoek meer langskomen, ter bescherming van de moeder en de kraamverzorgster. Maar een collega van mij belde net, bij haar gezin komt 's avonds alsnog de hele familie over de vloer. Dat zie je in het hele land: de één houdt zich netjes aan de regels, de ander organiseert doodleuk een feestje."

Roger: "Dat kan echt niet, je moet eisen dat ze zich aan de regels houden, zo spelen ze ook met jullie leven. Het is toch een beetje als een soa; bij elk onbeschermd contact is er een kans dat je het krijgt. Bij sommige bedrijven mogen wij bijvoorbeeld niet naar binnen, en dan staan we met vijftig chauffeurs buiten voor de deur te wachten, hutjemutje. (Roger hoest, red.)"

Oei Roger, let je op je gezondheid?

Roger: "Ja nee, dit is een rokershoestje van veertig jaar oud. Als ik echt ziek word, moet ik van mijn baas linea recta naar huis. Van hem mag ik ab-so-luut niet met corona aan het werk zijn."

Goed, ter zake: wat verdienen jullie?

Sonja: "Mijn laatste maandsalaris was 1.428 euro bruto. Gemiddeld krijg ik zo'n 1.340 euro netto per maand, dat is inclusief alle reiskostenvergoedingen en onregelmatigheidstoeslagen. Geen wereldsalaris. Gelukkig heb ik een partner die werkt, want de waardering voor mijn beroep zie ik niet terug in het loon. Jij dan, Roger?"

Roger: "Mijn standaardsalaris is mager: bruto 2.670 euro per maand voor veertig uur. Het zijn echt de overuren, toeslagen en onkostenvergoedingen die het interessant maken. Mijn netto-inkomen schommelt tussen de 3.300 en 3.500 euro per maand, dan maak ik ook zo'n tachtig overuren. Mijn brutojaarsalaris vorig jaar was voor zeven maanden - ik ben van werkgever geswitcht - 26.579 euro. Mag ik nog iets belangrijks zeggen?"

Tuurlijk.

Roger: "Er is echt nergens schaarste aan. Europa heeft van alles meer dan voldoende."

Dank voor de geruststelling. Welke maatregelen nemen jullie verder?

Roger: "Ik ben afhankelijk van truckstops voor een warme maaltijd en een douche, dat ligt nu een stuk ingewikkelder. Dus ik heb een magnetron in de vrachtwagen en neem nu een paar kant-en-klaarmaaltijden mee."

Sonja: "Dat vroeg ik me al af! Bij ons op kantoor liggen speciale beschermingspakken en mondkapjes klaar, voor als we aan de slag moeten in een gezin waar iemand ziek is."

Roger: "Vorige week werd ik geweigerd voor een toiletbezoek bij een klant. En mocht ik zelfs de hal niet in om de auto te lossen. Ik probeer afstand te houden, maar soms is indirect contact gewoon onvermijdelijk. Tja, wij vrachtwagenchauffeurs lopen wel een verhoogd risico. En omdat wij overal komen, zijn wij tegelijkertijd ook de verspreiders."