Over geld praat je niet. Ons salarisstrookje is een taboeonderwerp, terwijl we maar al te graag zouden weten waar zij het maandelijks van moeten doen. Daarom vraagt NU.nl het voor je. Met deze week: de kraamverzorger en de kwaliteitsmanager.

Even voorstellen:

Susan Meijers (42)

  • werkt in Midden- en Zuid-Limburg als kraamverzorger,
  • doet dat al 23 jaar en heeft duizenden baby's geboren zien worden,
  • staat fulltime klaar om te werken en heeft een contract voor achttien uur.

Bram (28)

  • is sinds vorig jaar kwaliteitsmanager bij een grote laboratoriumgroep,
  • heeft twee mensen onder zich en er komt een derde aan.

Aardige positie heb je al voor je leeftijd, Bram.

Bram: "Zeker. En zal ik je eens wat vertellen: ik heb geen enkel diploma."

Meen je niet!

Bram: "Ja, ik had een beetje pech met baantjes en studeren was niet echt m'n ding. Een paar jaar geleden had ik het geluk dat ik via een kennis aan de slag kon als consultant in de ISO-normen - dat zijn kwaliteitsstandaarden. Zo ben ik erin gerold."

Heb jij als kraamverzorgende een diploma, Susan?

Susan: "Ja, ik heb een mbo-diploma."

Bram: "Correct me if I'm wrong, maar een kraamverzorgster is er toch ter ondersteuning van jonge ouders als er een baby geboren wordt?"

Susan: "Klopt helemaal. We helpen gezinnen na acht dagen de zorg voor de pasgeborene zelf te kunnen dragen. Maar we letten bijvoorbeeld ook op borstontstekingen, postnatale depressies of mishandeling. En als er tijd voor is, voeren we lichte huishoudelijke taken uit. Ik doe inmiddels vaker bevallingsdiensten. Dat is onregelmatiger, maar daagt mij meer uit. Om dezelfde reden ben ik ook in de ondernemingsraad gegaan."

Wat verdienen jullie?

Bram: "Ik krijg 4.250 euro bruto per maand, dat is 3.100 euro netto en op jaarbasis 51.000 euro bruto."

Susan: "Oké. Nou dan eh... hebben we een klein verschilletje. Haha."

Bram: "Dit is een startsalaris en het zal aanzienlijk omhooggaan in het najaar. Daar moet ik nog over onderhandelen, maar daar ben ik best wel goed in. Ik vind dat je op je strepen moet staan, anders lopen de baas en collega's over je heen. Wat is jouw salaris, Susan?"

Susan: "Per jaar verdien ik bruto 19.000 euro, dat is 1.600 euro bruto per maand en 1.250 netto exclusief vakantiegeld. En ik zit op de absolute top, hè."

Ben je daar tevreden mee?

Susan: "Nou, het grote nadeel is dat ik fulltime klaarsta, met een parttime contract. Voor een wachtdienst van acht uur, krijg ik 57 minuten betaald. Dat staat zo in de cao. Ik draai gemiddeld 96 van die wachturen per maand, ook 's avonds en 's nachts. Pas als ik voor een bevalling wordt opgeroepen, zijn het werkuren. Ik moet dan wel binnen tien minuten in de auto zitten, dus ik kan dan niet in de winkel staan met een volle kar boodschappen."

Bram: "Jeetje. Ik kan me geen baan voorstellen waarbij je vrijwillig zit te wachten tot iemand je belt en je mag komen opdraven. Ik zou dat nooit accepteren. Ik wist dat de zorg slecht betaald was, maar dit had ik niet verwacht."

Susan: "Ik doe het nu al zo lang dat ik eigenlijk niet beter weet. Maar ik zie veel jonge medewerkers tussen de 20 en 35 stoppen, omdat ze de onregelmatigheid en de hoge verwachtingen in combinatie met het lage salaris niet langer trekken. Jullie vragen je vast af waarom ik dit nog doe."

Ja, dat wilde ik inderdaad vragen.

Bram: "Ik ook! Waarom kies je expliciet voor meer bevallingen en minder nazorg? Geeft het je zoveel werkplezier, dat het 't waard is om er zoveel voor in te leveren?"

Susan: "Tja, bevallingen vind ik zo bijzonder om te doen. Dat is echt de kers op de taart van mijn werk. En weet je, ik heb het nu ook kunnen inpassen in mijn privéleven. Mijn kinderen zijn al wat ouder, ik kán ook gewoon weg. Voor jonge ouders is dat echt niet te doen, zo snel krijg je je kleine niet bij de opvang. Maar zelf vraag ik me ook regelmatig af: hoelang blijf ik dit nog zo doen?"