De meesten van ons doen het rond hun 65e: de kantoordeur definitief achter ons dichttrekken en met pensioen gaan. In de rubriek Met Pensioen vragen we pensionado's naar hun leven ná een betaalde baan: hebben ze er reikhalzend naar uitgekeken of juist niet? Lukt het om rond te komen en waar gaat al die nieuwe vrije tijd naartoe?

Wie: Marlies Koks
Ging met pensioen: maart 2019, op 63-jarige leeftijd
Na: 41 jaar in het mbo

Was de koek op na 41 jaar?

"Ik heb altijd graag gewerkt, maar had ineens geen zin meer in gedoe! Ik heb 41,5 jaar gewerkt, altijd fulltime met twee bevallingen tussendoor. Er zijn niet zo veel vrouwen van mijn generatie die dat deden. Mijn man werkte altijd parttime. Daar hebben we nooit een discussie over gevoerd, hoogstens een gesprek van drie minuten."

"Het kwam nooit in me op om eerder te stoppen, of om minder te gaan werken. Maar vorig jaar zijn vier collega's gestorven, in korte tijd na elkaar. Een hersenbloeding, een zelfdoding: dat zette me aan het denken."

Marlies Koks: 'Ik heb weer tijd om te klussen!'

Dat er meer is dan werk alleen?

"Zoiets. Eén van hen zou dat jaar met pensioen gaan en met zijn zoon een tijd naar Vietnam gaan. Ik had niet gedacht dat het zo veel impact op me zou hebben, maar deze mensen waren allemaal van ongeveer mijn leeftijd. Ik kan best blijven werken, dacht ik, maar wie garandeert me dat ik niet ook zomaar omval?"

"In de 41 jaar dat ik bij het mbo werk, zijn we vier keer gefuseerd. Vorig jaar kwam er een vijfde fusie aan. Weer al dat gedoe, ondernemersraden, mensen die niet op elkaar zijn ingespeeld. Het kost altijd zo veel energie. En nu stop ik, dacht ik. Niet omdat ik met tegenzin naar mijn werk ging hoor, ik heb altijd met veel plezier gewerkt."

Wat voor werk deed je precies?

"Ik heb veertien jaar voor de klas gestaan, en daarna werd ik projectleider, of coördinator, manager op het mbo. De functietitel veranderde vaak per project. Toen ik begon met werken, eind jaren zeventig, was het mbo een klein schooltje met zo'n tweehonderd leerlingen. Na vijf fusies is dat echt wel anders."

"Ik ben er met plezier gekomen, en ik ben ook met plezier weer vertrokken. Ik heb mijn nieuwe collega ingewerkt en verder denk ik niet meer aan mijn werk. Ik mis het niet."

En nu?

"Dat heeft eigenlijk niemand me nog gevraagd, wat ik nu ga doen. Ik was al zo actief naast m'n werk!"

Vertel.

"Ik ben afdelingsvoorzitter van de lokale PvdA, ik ben voorzitter van de buurtvereniging. Ik werk vrijwillig als consul voor de ANWB en ik word af en toe opgeroepen om te reanimeren. En nu ben ik met een leuk nieuw project begonnen: alle kozijnen afbranden en opnieuw schilderen. Ik zit helemaal onder de houtsnippers."

"Maar ik doe het op m'n gemak. Een kozijntje afbranden en in grondverf zetten, en dan morgen weer verder. Ik kan vaker met mijn zussen op pad, die alle drie ouder zijn. Laatst ging ik mee met een uitje van de gepensioneerdenclub. Dat was toch nog niet helemaal mijn plek. Daarvoor ben ik te kort met pensioen, denk ik."

En hoe zit het met je inkomen?

"We hebben een proefberekening gemaakt, want ik wilde er niet minder door op vakantie en die tweede auto gaat ook echt de deur niet uit. Maar ik heb 41 jaar fulltime gewerkt, dus ik heb echt wel wat opgebouwd. Onze hypotheek is bijna afbetaald. Je moet wel heel onnozel zijn om er op je 63e ineens achter te komen dat je niet genoeg geld hebt voor de toekomst!"

Toekomstplannen?

"Ik ben alweer voor van alles gevraagd. Penningmeester worden en zo. Maar ik wil dit eerste jaar even mijn draai vinden en misschien ga ik toch nog eens dat boek schrijven zoals ik me ooit heb voorgenomen."

Leuk, waarover?

"Over hoe het is om in de jaren zeventig je meisjesnaam te houden nadat je getrouwd bent. Dat was absurd. Voordat ik trouwde, had ik een huis gekocht, en zelfs de rekeningen van dat huis kwamen op de naam van mijn man. Bij de gemeente wilden ze mijn oproepkaart niet op mijn eigen naam zetten, en in het ziekenhuis dreigden ze me mejuffrouw Koks te noemen als de naam van mijn partner niet op de ponskaart toegevoegd werd. Op het trieste af. Maar eerst ga ik mijn kozijnen afbranden!"