Over geld praat je niet. Ons salarisstrookje is een taboeonderwerp, terwijl we maar al te graag zouden weten waar zij het maandelijks van moeten doen. Daarom vraagt NU.nl het voor je. Met deze week: de goederentreinmachinist en de veiligheidscoördinator in de chemische industrie.

Even voorstellen:

Tamara (23, volledige naam bekend bij de redactie)

  • deed een HBO-studie integrale veiligheid.
  • Ze werkt nu een half jaar als arbocoördinator in de chemische industrie. Haar bedrijf maakt halffabricaten voor verf voor onder meer de auto-industrie.
  • Alles rondom arbeidsveiligheid van de driehonderd werknemers is haar pakkie-an.

Patrick Brouwer (47, Berkel en Rodenrijs)

  • begon achttien jaar geleden bij de NS en werkt inmiddels alweer dertien jaar als machinist in het goederenvervoer.
  • Hij rijdt treinen van tussen de twee en drie miljoen kilo zwaar vol gevaarlijke stoffen en goederen vanuit Rotterdam naar Duitsland (en weer terug).

Jullie werken allebei met gevaarlijke stoffen. Wat is het ergste dat er kan gebeuren als jullie een fout maken?

T: "Tsja, mensen werken hier met acrylonitril. Als je dat inademt is het eigenlijk gelijk gedaan. Net als met stikstof, binnen twee seconden kan je niks meer. We hebben allerlei stoffen die kankerverwekkend zijn, het DNA of de vruchtbaarheid kunnen aantasten. Als ik de verkeerde beschermingsmiddelen voorschrijf, is lichamelijk letsel een realistisch gevolg."

“Ik had gisteren bijna een aanrijding met een oudere man in Vlissingen.”
Patrick Brouwer, goederentreinmachinist

PB: "Toevallig dat jullie me nu spreken. Ik had gisteren bijna een aanrijding met een oudere man in Vlissingen. Hij had de spoorboom eraf gereden met z'n 45-kilometerbak en stond midden op de overweg. Ik moest hard remmen - het kan zo 100 meter duren voor ik helemaal stil sta - maar gelukkig had hij de helderheid van geest om door te rijden."

T: "Heftig. In België is een keer een treinramp met gevaarlijke stoffen gebeurd. (In 2013 bij Wetteren. Er viel toen één dode en er waren honderden gewonden, red.) Ben je niet bang dat dit bij jou ook gebeurt?"

PB: "Ja, ik werkte toen als treinmachinist en reed destijds ook in België, dus ik kan het me nog goed herinneren. Maar weet je, ik ben opgeleid om in geval van nood te kunnen handelen. Die angst zou dit werk ook té erg belasten. Ik doe wat ik kan om veilig en verantwoord te rijden."

Foto: Treinmachinist Patrick Brouwer.

Wat verdienen jullie?

T: "Ik werk 32 uur per week - 24 uur vast en 8 als overwerk - en krijg elke maand rond de 2.700 euro overgemaakt. Daar zit óók 250 euro aan reiskosten bij. Mijn brutoloon is ongeveer 3.300 euro. Zou ik veertig uur werken, dan zou dat 3.888 euro bruto per maand zijn."

PB: "3.888! Zo, dat is niet gek, voor jouw leeftijd. Haha, zoeken ze nog mensen?"

“Bij het zien van het salarisvoorstel dacht ik: oh dat is wel heel veel.”
Tamara, veiligheidscoördinator

T: "Ik had me niet echt verdiept in de chemie-cao toen ik mijn arbeidsvoorwaarden ging bespreken. Ik dacht bij het zien van het voorstel eerlijk gezegd ook: oh, dat is wel heel veel. Toen ik laatst aan een vriendin vertelde wat ik verdien, moest ze bijna huilen omdat ze zelf na twee jaar werken minder dan de helft verdient van mijn startsalaris. Dat vind ik wel lastig. Praat jij over geld met familie en vrienden, Patrick?"

PB: "Ja, soms. Maar eenieder die mij kent weet wat ik moet laten voor mijn werk door de onregelmatige tijden. Ik krijg maandelijks tussen de 3.000 en 3.200 euro netto. Daar is dan al 300 euro vanaf voor mijn leasewagen. Mijn basissalaris is bruto 3.975 euro. In de praktijk krijg ik tussen de 4.300 en 4.600, inclusief een onregelmatigheidstoeslag van gemiddeld 450 euro en eventuele overuren die ik maak."

T: "Dat is ook lekker."

PB: "Ja, maar ik ben er wel flink op achteruitgegaan na mijn vorige werkgevers. Toen kreeg ik soms wel 6.000 euro bruto per maand. Ik heb daar jarenlang 's nachts gewerkt, tot ik het eigenlijk niet meer trok. Sinds ik bij een werkgever zit die zich volledig aan de rij- en rusttijden houdt, doe ik nog maar twee van de zes weken nachtdiensten. Ik merk trouwens dat de inspectie niet echt bezig is met die arbeidstijdenwet, gek genoeg. Ik ben nog nooit gecontroleerd! Hoe is dat bij jullie?"

“Productiviteit en veiligheid staan soms op gespannen voet met elkaar”
Tamara, veiligheidscoördinator

Foto: Veiligheidscoördinator Tamara.

T: "Productiviteit en veiligheid staan soms op gespannen voet met elkaar. Maar elke week staat de inspectie hier wel een keer op de stoep voor controle. Medewerkers zijn vanaf 85 decibel verplicht oordoppen te dragen. Maar ik ga niet als een politieagent op de werkvloer bekeuringen uitdelen."