Acteur Ferri Somogyi (47) vertolkt, met onderbrekingen, al een kwart eeuw het personage Rik de Jong in Goede Tijden, Slechte Tijden. Voor het dertigjarige jubileum van de serie, vertelt Somogyi hoe sleutelmomenten in zijn leven hem steeds weer terugleiden naar de soap.

"Op mijn achttiende ben ik naar San Diego gegaan om te studeren; computerkunde en businessmanagement. Maar ik had helemaal geen zitvlees. Daar zat ik dan, een verlegen jongetje in een vreemd land met een vreemde cultuur. Om al die barrières te slechten ben ik acteerlessen gaan volgen, heel elementair hoor. Ik weet nog dat ik een monoloog moest houden en ik zeven kleuren stront scheet. Maar ik deed het en mijn enthousiasme voor het vak was gewekt. Terug in Nederland had ik die verlegenheid voor een groot deel van me afgeschud en ben ik de vooropleiding van de toneelacademie in Maastricht gaan doen."

"Op een gegeven moment deed ik een test bij Harry Klooster Casting, gewoon om te laten zien wat ik in huis had. Ze vertelden me direct dat ze mij in Goede Tijden, Slechte Tijden wilden schrijven. Ik ben niet meer teruggegaan naar Maastricht. Die opleiding paste ook helemaal niet bij me. Ze pellen je af en bouwen je weer op, maar wel zoals zij dat willen. Mijn karakter staat zoiets niet toe. Daarnaast kreeg ik met mensen te maken die gevoed zijn met het idee dat alles artistiek móét zijn. Tot de manier waarop ze praten aan toe."

1995 - 2002: 'Los Angeles is een gevaarlijke stad'

"Ik twijfelde niet of ik het wel aan zou kunnen. Daar was geen tijd voor. Het ging zo vliegensvlug. Ik keek nooit naar Goede Tijden, Slechte Tijden, maar wist natuurlijk wel hoe populair die serie was. Na een paar dagen werd ik herkend op straat. Ook dat ging zo absurd snel. Ik ben in het begin een hoop mensen kwijtgeraakt waarvan ik dacht dat ze m'n vrienden waren. Mensen die alleen bij je zijn vanwege je bekendheid of je geld. Daar kun je verdrietig over zijn, maar ik ben blij dat ik ze weg hebt gestreept. Door die bekendheid leerde ik sneller in te schatten wat ik aan iemand heb."

"Op mijn eerste draaidag zag ik hoe Antonie Kamerling zijn laatste scène opnam. Hij ging eruit, toen ik erin kwam. We hebben contact gehouden en gingen soms lunchen. Toen ik besloten had om te emigreren naar de Verenigde Staten, was hij daar wel nieuwsgierig naar. Dat was in 2002. Californië is natuurlijk het Mekka van de acteerwereld en ik wilde wel een gokje wagen. Tijdens mijn verblijf in San Diego had ik al ervaren dat Los Angeles een levensgevaarlijke stad kan zijn. Het bruist van de energie en op een gegeven moment voel je dat je alles leuk vindt. Maar als je niet oplet, word je helemaal leeggezogen."

2002 - 2007: 'Ik ben de enige die over is van de familie'

"Je loopt alle feesten af in de hoop iets aangeboden te krijgen. Ik kreeg op een avond een keer drie rollen in mijn schoot geworpen. Maar ik wist altijd; eerst zien, dan geloven. Thuis lees je dan op IMDB dat diegene nog nooit iets van substantie gemaakt heeft. Bryan Singer en Tom DeSanto hebben me zelfs een rol in X-Men 2 beloofd. Maar in Hollywood is het pas rond als je op de set staat. En zelfs dan is het nog niet rond, omdat ze je eruit kunnen knippen."

"Daar probeer ik mensen voor te waarschuwen die naar Los Angeles willen afreizen, omdat hen gouden bergen zijn beloofd. Tot nu toe heeft nog niemand naar me willen luisteren. Het is ook fantastisch om te horen: 'Jij bent degene die ik jarenlang zocht voor deze rol.' Dat streelt je ego, als je niet oppast. Ik was daar nooit gevoelig voor."

"Ik heb waanzinnige dingen gedaan in Los Angeles. Ik heb gepresenteerd voor Extreme Sports, een lokale zender met acht miljoen kijkers. Ik ben personal trainer geweest, heb mensen gezond en fit gemaakt. Heb columns geschreven en in de makelaardij gezeten. Maar toen overleed plotseling mijn broer aan een hartaanval en viel ik in een gat. Niks lukte meer, alles viel in de soep. Naast de pijn en verdriet die ik voelde, werd ik ook bang. Bang om te sporten bijvoorbeeld. Ik volgde een opleiding bij Gold’s Gym in Venice Beach, de sportschool van Arnold Schwarzenegger. Dat was hardcore."

"Ik trainde vaak over mijn eigen grenzen heen, voornamelijk als ik alleen was. Toen ik een keer bijna omviel, dacht ik: 'Ik ga m'n broer achterna.' Daarna heb ik zeven jaar niet durven sporten. Terwijl ik een sportfanaat ben. Ik ben de enige die over is gebleven van de familie, allemaal gezeik met het hart. Daarom ben ik ook ambassadeur voor de hartstichting. Het gaat goed met me hoor, ik laat me checken. Maar toen is er een angst mijn hoofd ingeslopen. Financieel werd het ook lastiger, hoewel ik het werk voor het uitkiezen had."

2007 - 2014: 'Ferri Somogyi is mislukt in Amerika'

"Op een dag in 2007 kreeg ik een belletje uit Nederland, of ik een paar maanden terug wilde komen in Goede Tijden, Slechte Tijden. Dat leek me wel goed. Even mijn hoofd leegmaken. Centjes verdienen, mijn ouders zien. Ik had ook een vriendinnetje in Nederland, dus die relatie kon ik ook gelijk een kans geven. In Nederland voelde ik direct dat ik gelukkiger was. Ik lachte meer, omdat humor toch ook spelen met taal is en ik beheers het Nederlands veel beter. En we zijn toch een ander volk, met die Hollandse nuchterheid."

"Drie maanden later vroegen ze of ik niet ook het seizoen wilde afmaken. Toen was het voor mij duidelijk; 'Ik blijf hier, ik ga niet meer terug.' Maar ik kreeg ook direct een bak negativiteit over me heen. 'Ferri Somogyi is mislukt in Amerika', maar wanneer ben je mislukt? Ik zou iemand die zijn dromen achterna jaagt niet mislukt noemen. Lijkt me juist het tegendeel. Maar ik wist van tevoren dat dit zou gebeuren."

2014 - heden: 'Voorlopig ga ik niet meer weg'

"De kijkers omarmden me meteen weer. Dat was fijn. Maar na zeven jaar ben ik toch weer uit de serie gestapt. Ik was al zes jaar dj, maar wilde ook produceren en heb zeven nummers uitgebracht. En toen kreeg ik opnieuw de mogelijkheid terug te keren in de serie. Godverdomme man, de Heintje Davids van Goede Tijden, Slechte Tijden."

"Voorlopig ga ik niet meer weg. Ik ben erg gelukkig en ik kan me geen betere baan voorstellen. Maar hoelang ik Rik kan blijven vertolken hangt natuurlijk ook van de verhaallijn af en of de serie blijft bestaan. Maar daar ben ik absoluut van overtuigd."

"Acteren heeft me zelfvertrouwen gegeven, Goede Tijden, Slechte Tijden was een vangnet toen het slecht met me ging. De serie is loyaal aan mij en ik aan de serie. Ergens heel diep van binnen zit nog steeds de durf iets anders te doen, een risico te nemen. Maar ik ben nu ook verantwoordelijk voor mijn gezin. Ik ga niet morgen mijn baan opzeggen om bijvoorbeeld truien te breien, omdat ik dat zo leuk vind."