Fidan Ekiz en Renze Klamer presenteren vanaf komende maandag de talkshow De Vooravond, dat de gewilde plek inneemt van De Wereld Draait Door. Een duopresentatie dus, terwijl BNNVARA aanvankelijk een soloklus in gedachten had. Voor Klamer en Ekiz was direct duidelijk dat ze het samen wilden doen. "We komen allebei uit Rotterdam en zijn allebei alleenstaande co-ouder. Dat schept een band."

Waarom zijn jullie een goed presentatiekoppel?

Klamer: "Fidan was een keer 's nachts bij mij te gast op de radio. De dag erna appte ze mij dat wij best een goed tv-duo zouden zijn. Dat is nu bijna een jaar geleden. We voelen ons op ons gemak bij elkaar. Dat is belangrijk als je samen presenteert. Net als dat je elkaar moet aanvullen."

Ekiz: "Je moet het de ander gunnen, elkaar geen vliegen afvangen. Renze heeft duizenden meters gemaakt op de radio. Het gaat hem heel gemakkelijk af een gesprek te leiden en van onderwerp te wisselen. Dat merkte ik ook als ik bij hem te gast was. Ik ben gewend de straat op te gaan, reportages en documentaires te maken. Ik houd niet graag rekening met de administratie, zoals een vooraf vastgelegde gesprekstijd of de autocue en instarts. Renze vindt het leuk om het spoorboekje in de gaten te houden. Dat beheerst ook lang niet iedereen."

“We hebben nooit gedatet. We zijn op elkaar gesteld en kunnen ook wel een stootje van elkaar hebben.”
Renze Klamer

Want vind jij goed aan haar?

Klamer: "Dat ze een heel innemende persoonlijkheid is, ze voegt altijd iets toe aan elke uitzending waar ze in zit."

Ekiz: (lacht)

Klamer: "Ja, maar echt. Ook omdat ze vaak net die invalshoek kiest waar niemand anders aan denkt. Jij kunt ook goed dingen uit je persoonlijke leven in een gesprek fietsen of een soort verwondering gebruiken. Ze is anders dan ik en dat moet bij een duo."

Jij bent wat gematigder, waar Fidan misschien wat emotioneler is?

Ekiz: "Emotioneler noem je dat?"

Klamer: "Ik ga nu weg."

Ekiz: "Met de combinatie vrouwen en emoties moet je oppassen."

Klamer: "Je bent een woman on fire."

Ekiz: "Iemand noemde me ooit een wild horse (lacht). Wat ik wel vaker gehoord heb is dat je aan mijn mimiek altijd kunt zien wat ik ergens van vind. Als ik praat wil ik alles kunnen zeggen, zonder mezelf in te hoeven houden. In dit programma krijg ik daar de ruimte voor. Dat was, naast dat ik het met Renze wilde doen, een van de belangrijkste redenen om dit programma te presenteren."

Klamer: "Ik zeg ook wel wat ik vind, maar dat komt iets gedoseerder over. Fidan is ongeremder. Ik heb veel duopresentaties gedaan op de radio en je merkt vrijwel direct of het een match is of niet. Wij wisten al snel dat het zou gaan matchen. Dat wil niet zeggen dat het in de uitzending direct perfect wordt. Maar het gevoel is goed, anders begin je niet aan zo'n intensief avontuur."

Ekiz: "We zullen in de eerste uitzending wellicht niet dat neerzetten wat we willen. Daarom zijn we ook heel voorzichtig met beloven hoe 'anders' we het gaan doen. We zijn aan het bouwen en we zullen daarna ook niet stoppen om het programma door te ontwikkelen."

Is of was er sprake van een bepaalde aantrekkingskracht tussen jullie?

Klamer: "Zeker, maar in vriendschappelijke zin."

Ekiz: "Schattig dat je dat vraagt."

Klamer: "We hebben nooit gedatet. We zijn op elkaar gesteld en kunnen ook wel een stootje van elkaar hebben."

Ekiz: "We zochten elkaar al af en toe op voordat we gingen samenwerken. Dat zal nu vaker gebeuren. Na onze eerste ontmoeting voelden we ons al snel vrij om over persoonlijke onderwerpen te praten."

Hoe verklaar je dat?

Klamer: "We komen allebei uit Rotterdam en we zijn allebei alleenstaande co-ouder. Dat schept een band. We zijn het heus niet altijd met elkaar eens, maar we begrijpen elkaar."

Ekiz: "Als Renze en ik het ergens oneens over zijn, vind ik het belangrijk dat hij wel geïnteresseerd is in waarom ik dat vind. Net zo belangrijk vind ik het dat je je veilig moet voelen naast iemand. Ik vertrouw hem. Ik denk dat we elkaar daarom ook persoonlijke dingen vertellen, ondanks dat we elkaar nog niet zo lang kennen. Ik voel goed aan of iemand betrouwbaar is. Ik heb daar een zintuig voor. En ik vind Renze vaak wijzer dan mezelf. Het zou grappig zijn als mijn gevoel dadelijk toch niet klopt. Dan wil ik mijn geld terug, haha."

Klamer: "Het leek zo'n goed plan." (lacht)

Renze Klamer en Fidan Ekiz: "Het scheelt dat onze twee eindredacteuren ook jonge kinderen hebben." (Foto: Natalia van der Zalm).

Gaan jullie iedere avond terug naar huis of huren jullie een woning in Amsterdam?

Klamer: "Ik zal misschien af en toe na een pittige uitzending een hotel boeken, maar in de regel blijf ik wonen waar ik nu woon. Ik vind het ook wel lekker om nog een uurtje te rijden. Dan kan ik dingen verwerken en laten berusten."

Ekiz: "Ik wil ook direct naar huis naar mijn zoon, die ik de volgende dag naar school moet brengen. Dat zijn straks nog de enige momenten waarop ik hem straks nog zie."

Jullie kunnen je kinderen een hele tijd niet naar bed brengen. Hoe lang hebben jullie in dat licht nagedacht om deze klus aan te nemen?

Klamer: "Dat is wel een dingetje geweest. Mijn dochter Naomi is oud genoeg om daarover te praten. Ze vond het jammer, maar ik ga dan wel weer wat vaker met ze ontbijten. Dat vond ze wel goed. Ik ben ook afhankelijk van een moeder die gelukkig welwillend is. Je moet er wat omheen organiseren, maar omdat het programma geen periode van negen maanden behelst is het best overzichtelijk."

Ekiz: "Ik heb het er ook met mijn zoon over gehad, maar zijn reactie was wat minder enthousiast. Hij is enig kind en ik ben de hoofdverzorger. Dan ben je heel hecht. Mensen om mij heen zien ons als twee-eenheid. Ik denk ook iedere dag aan wat we op bepaalde tijdstippen normaal gesproken samen zouden doen. Het is een uitdaging. Voor mij was dit ook een reden waardoor ik aan het begin zei dat ik niet vijf dagen wilde presenteren. Maar toen hoorde ik dat het aan het begin maar acht weken zouden zijn en we het om de paar maanden gaan afwisselen met M."

Door die offers zal het presenteren van De Vooravond nooit vrijblijvend voelen.

Ekiz: "Mijn moeder is op heel jonge leeftijd uit Turkije naar Nederland gekomen en heeft kromgelegen zodat wij hier konden blijven en studeren. Ze is trots op wat ik doe en ze gunt het mij. Óns moet ik zeggen." Tegen Klamer: "Ze vindt jou heel knap, maar jullie gaan elkaar nog wel ontmoeten. Mijn moeder is best wel feministisch. Ze heeft me altijd op het hart gedrukt zelfstandig en succesvol te worden. Ze zei dat mijn zoon trots op me zal zijn. Zijn vriendjes zeggen nu al tegen hem: 'Jouw mama is op tv!' Ik geef hem het goede voorbeeld, zegt mijn moeder. Zo moet je het ook zien, het raakt me als ze zoiets zegt. Mijn zoon wordt er ook enthousiast van en wil opeens YouTuber worden."

"Toen ik veel thuis werkte was ik weliswaar bij hem, maar ik was dan met duizend dingen tegelijk bezig. Het is nu gestructureerder. Als ik thuis ben, heb ik de volledige aandacht. En door de goede verstandhouding met zijn vader kan hij ook vaker daarnaartoe, mocht dat nodig zijn. Dus dan denk ik: Wat doe ik nou eigenlijk moeilijk? Ik heb de omslag in mijn hoofd gemaakt en zie dit gewoon als een geweldige kans."

Klamer: "We hebben twee eindredacteuren (Jerney Zwart en Steph Nigten, red.) die ook jonge kinderen hebben. Dat scheelt wel. Als je kinderloos bent is zo'n programma presenteren iets eenvoudiger wat de organisatie eromheen betreft."

Maakt dat je ook kwetsbaarder?

Klamer: "Ik weet niet of kwetsbaar het woord is, maar sinds ik vader ben is er wel een andere dimensie bijgekomen. Je wordt wat zachter en begrijpt onderwerpen die met kinderen of opvoeding te maken hebben beter. Maar ik ga interviewgasten tijdens een pittig vraaggesprek niet genadiger behandelen, omdat ik weet dat ze ook kinderen hebben."

Hoe genadig gaan jullie überhaupt zijn?

Klamer: "We vinden het belangrijker te doorgronden waarom iemand iets zegt of doet, in plaats van meteen iemand met zijn allen te gaan veroordelen. Wat mensen beweegt is nooit helemaal zwart-wit."