Toen corona een streep zette door de festivalzomer, heerste er diepe verslagenheid bij Mojo, de grootste evenementenorganisatie van Nederland. De handen zitten bij CEO John Mulder soms nog steeds in het haar, al is hij toch optimistisch. "Als we volgend jaar weer gewoon een mooie zomer hebben, dan gaan we het redden."

Geen Lowlands, geen Pinkpop, geen North Sea Jazz. De lijst met afgelaste festivals lijkt eindeloos. Maar door de coronacrisis kan de 64-jarige Mulder voor het eerst in zijn werkende leven tijdens de zomer met vakantie. Al heeft hij geen idee waarheen. "Het wordt ook eigenlijk steeds drukker met alle vraagstukken binnen onze bedrijfsvoering."

Mulder organiseert al vanaf zijn zestiende concerten. Voor jongerencentrum De Beug haalde hij bands als Kayak, Livin' Blues en Bintangs naar Odijk. Ruim vijftig jaar later staat hij samen met Ruben Brouwer aan het hoofd van een van de grootste evenementenorganisaties van Europa.

"Maar ik heb ook wel mindere dagen gehad hoor. Bijvoorbeeld toen we Pavarotti naar de ArenA haalden. Hij werd begeleid door een gigantisch orkest en de kaarten waren vrij prijzig, maar na vijftig minuten liep hij van het podium af. Ik was zo ongelukkig dat ik op het parkeerdek in mijn auto ben gaan zitten en dacht: Ik wil hier niet bij horen."

Maar Mulder bleef. Hij geeft leiding aan een bedrijf met 130 vaste medewerkers en een jaaromzet van 250 miljoen euro. Hoewel er van die omzet dit jaar weinig over zal blijven.

Waar had jij je het meest op verheugd deze zomer?

"Al die festivals zijn ankers in mijn bestaan. North Sea Jazz bestaat 43 jaar en op de eerste na ben ik bij alle edities betrokken geweest."

Dus als je een festival mocht redden, was dat het geweest.

"Ik denk dat ik Lowlands had gered. Dat festival wordt binnen ons bedrijf door iedereen gedragen."

“Achteraf denk ik dat ik eerder had moeten beseffen, dat dit heel bedreigend kon worden voor onze industrie.”
John Mulder

Wanneer besefte je voor het eerst dat corona grote gevolgen voor Mojo zou hebben?

Mulder zoekt in een stapel papieren op zijn bureau: "Ik kan het je precies vertellen. Op 12 maart om 14.00 uur zei Rutte dat alle evenementen eruit gingen. Toen hebben we iedereen naar huis gestuurd."

"Maar het heeft dagen geduurd voordat ik echt begreep wat Rutte zei. Ik keek op zaterdag in mijn agenda en zag dat ik met Henny Vrienten, Boudewijn de Groot en George Kooijmans zou gaan eten, voorafgaand aan hun optreden in Apeldoorn. 'Shit, dat gaat natuurlijk niet door.' Dat gebeurde steeds vaker."

"We hadden toen nog niet het idee dat de hele zomer eruit zou liggen en dachten dat het begin juni wel over zou zijn. Down the Rabbit Hole, North Sea Jazz, Bospop en Woo Hah zouden in juli wel gaan lukken. Toen een streep door de festivalzomer werd gezet, vlogen de emoties door de hele tent. Ook bij mij. Het besef dat Lowlands geannuleerd zou worden, voelde alsof een atoombom in het bedrijf ontploft was."

Mojo-CEO John Mulder: "Wij zullen, wel of niet verzekerd, de festivals altijd doorzetten. Mits dat mogelijk is natuurlijk." (Foto: Andreas Terlaak)

Op welk moment zat jij er het diepst doorheen?

"Het klinkt een beetje hautain, maar ik kan het nu wel aan. Het moeilijkste is dat je elke dag opstaat met een nieuwe waarheid. Je moet anticiperen op de laatste ontwikkelingen en voortdurend schakelen. Sommige besluiten zijn genomen met de wijsheid van twee weken geleden, maar die is vandaag weer anders."

"Achteraf denk ik dat ik eerder had moeten beseffen dat dit heel bedreigend kon worden voor onze industrie. Maar ja, ik hoorde in februari iets over een virus dat nog niet in Nederland was. Op 27 februari zat ik te eten met de voormalig burgemeester van Dronten en Eric van Eerdenburg (directeur Lowlands, red.). We hadden het over corona, omdat op die dag één iemand in België besmet was geraakt. Twee weken later zat alles op slot. Daar kun je je niet op voorbereiden."

Toch verwijt je jezelf iets.

"Je begrijpt en beseft niet welke impact het zal gaan hebben. Je vreest dat mensen komen te overlijden, maar die vertaalslag naar onze industrie heb ik in het begin niet gemaakt."

Beeld uit de tijd dat Lowlands nog wél doorging. (Foto: Bart Heemskerk)

Heb je mensen moeten ontslaan?

"Nog niet. Als we in november of december weer op gang komen en we hebben volgend jaar gewoon weer een mooie zomer, dan gaan we het redden. Maar als we aan het einde van dit jaar nog niet weten of we in maart iets kunnen doen, worden we heel zenuwachtig."

Volgens sommige organisatoren gaat de festivalzomer van 2021 niet door, omdat pandemieën niet verzekerd worden.

"Wij zullen, wel of niet verzekerd, de festivals altijd doorzetten. Mits dat mogelijk is natuurlijk."

Mojo is de laatste speler die in deze sector zal omvallen. Is het kies in kaart te brengen welke organisaties het niet zullen overleven en overnames voor te bereiden?

"Zo zitten we niet in de wedstrijd. We willen behouden wat we hebben. Ik voel me op een bijna vaderlijke manier verantwoordelijk voor onze medewerkers die nu thuis zitten. Bij elkaar gaat het om honderden mensen, inclusief een harde kern van een vijftigtal zzp'ers. Die stromen in als de zomer in zicht komt, maar tegen die mensen moeten we nu zeggen dat we geen werk hebben. Sommigen van hen hebben net een huis gekocht, zijn zwanger of hebben kleine kinderen. Dat is verschrikkelijk."

Als Mojo-CEO John Mulder dit jaar een festival had kunnen redden, dan was dat Lowlands geweest. (Foto: Bart Heemskerk)

Je hebt ooit gezegd dat geld nooit een drijfveer voor jou is geweest om concerten te organiseren. Op dit moment draait het echter alleen maar om geld. Vind je het werk nog leuk?

"Op dit moment niet. Ruben en ik namen ons drie jaar geleden voor het bedrijf zowel financieel als ook organisatorisch gezond te maken. Dat is gelukt. Het werd tijd experimenten aan te gaan. 27 jaar geleden hebben we op die manier Lowlands bedacht."

"We wisten dat we de eerste jaren enorme verliezen zouden oplopen, maar dat geld verdienden we met andere dingen terug. Zonder te weten of het succesvol zou worden. Het kwartje is op een aantal momenten de goede kant opgevallen. Maar op dit moment zijn we alleen bezig met de vraag: waar kunnen we op bezuinigen? Dat wil je natuurlijk niet."

“Je voelt gewoon niet die zinderende spanning die in de lucht hangt als de festivalpoorten openen en duizenden mensen de wei in rennen.”
John Mulder

Wat is het meest absurde idee dat in je hoofd is gaan zitten, sinds het uitbreken van de coronacrisis?

"We zien de terugkeer van drive-inbioscopen. Dat kan natuurlijk ook met bands of dj's. Dus ik dacht: zet allemaal auto's in een lus op het Pinkpop-terrein en laat artiesten op vrachtwagens rondrijden. Op een staat Ronnie Flex, op de ander Ilse DeLange en op een derde Kensington. De mensen in de auto's dragen een headset waarmee ze op drie verschillende kanalen naar de artiesten kunnen luisteren, die stapvoets voorbijrijden. Na een pauze komen drie andere artiesten."

"Maar als ik eerlijk ben, word ik van geen enkel alternatief gelukkig. Je voelt gewoon niet die zinderende spanning die in de lucht hangt als de festivalpoorten openen en duizenden mensen de wei in rennen met het gevoel van: 'We gaan de komende uren of dagen iets prachtigs tegemoet'."

Je mist het echt, hè?

"Maar het publiek ook! Cultuur is zo belangrijk. Je kunt mensen dat niet een jaar onthouden. Dat loopt verkeerd af. Je ziet wereldwijd nu al meer schietpartijen en huiselijk geweld en als dit nog langer duurt, krijgen we echt problemen. Mensen hebben een uitlaatklep nodig. Dat kan ook een dansvoorstelling van het Nationaal Ballet zijn, al ben ik zelf meer van Metallica."

Aan welke stip aan de horizon houden jullie je vast?

"Wij gaan ervan uit dat we in maart of april 2021 weer kunnen draaien en dan rekenen we op een capaciteit van 100 procent. Is dat realistisch? Het zou best kunnen dat we tijdens een videovergadering in november weer door de realiteit zijn ingehaald en je een heel oud bibberend mannetje in beeld ziet. (Lacht). Nee hoor, mijn levensmotto is: optimist tot in de kist. Maar het zijn heavy tijden."