Jazeker, door ruimtetoeristen te begeleiden. Want de commerciële ruimtevaart lijkt nu echt van de grond te komen en brengt de droom van velen (vooral mensen met veel geld op de bank...) dichterbij.

Zo ook van doctor ingenieur Howard, die werd geboren in New York en voor haar promotieonderzoek in 1990 naar Nederland kwam. Ze haalde haar PhD in technische bedrijfskunde in Eindhoven en ging het bedrijfsleven in, maar haar ultieme droom is al haar hele leven om naar de ruimte te gaan.

Howard solliciteerde meermaals bij NASA en wist het vaak te schoppen tot de laatste selectiegroep van tweehonderd kandidaten, maar aangenomen worden lukte niet. Later kreeg ze het Nederlands staatsburgerschap en ging ze aan de slag voor Shell, waar ze zeventien jaar voor werkte. Ondertussen probeerde ze haar geluk bij ESA, de Europese tegenhanger van de NASA. Hier kwam Howard ook niet aan de bak, maar ze heeft haar grote droom nog altijd niet losgelaten.

Ze besloot nog een poging te doen, maar dit keer in in de commerciële ruimtevaart. Want al die rijken en gesponsorden moeten toch goed begeleid worden. Zo hoopt ze alsnog de eerste Nederlandse vrouw in de ruimte te worden.

Mindy Howard tijdens een paraboolvlucht, waarbij een vliegtuig tijdelijk een vrije val maakt om zwaartekrachtloosheid te creëren. (Foto: Inner Space Training/Mindy Howard)

En deze maand deed je ook nog een nieuwe poging bij NASA. Hoe ziet dat selectieproces eruit?

"Je begint met het opsturen van je cv, samen met al je cursus- en schoolresultaten. Daarbij willen ze ook een motivatiebrief, maar géén foto's van jou. Ze willen je alleen op basis van geschreven informatie beoordelen."

"Dit keer kreeg ik ook wat online vragenlijsten toegestuurd, waarmee NASA bijvoorbeeld wil achterhalen hoe jij in groepsverband werkt."

"Als je dat allemaal haalt en je wordt gekozen, dan mag je naar het Lyndon B. Johnson Space Center in de Amerikaanse staat Texas. Daar krijgen kandidaten fysieke en mentale tests. Kom je daar helemaal doorheen, dan maak je kans om te worden gekozen voor de groep van ongeveer tien tot twintig mensen die tot astronaut worden opgeleid."

Maar als dat niet lukt, dan ga je dus als commerciële astronaut de ruimte in?

"Als ik het op deze manier niet kan waarmaken, dan probeer ik een andere. In dit geval zou dat met de commerciële ruimtevaart zijn. Ik werk nu als coach voor commerciële astronauten, waarbij ik mensen mentaal en fysiek help bij de voorbereiding op een vlucht."

"Het is een heel nieuw vakgebied. Het viel me op dat de psychologische kant van ruimtevaart maar weinig aandacht krijgt. Hoe kunnen mensen bijvoorbeeld rustig blijven tijdens zo'n vlucht? Daar probeer ik dan bij te helpen."

"Daarnaast zijn er meerdere centra in de wereld die helpen met bepaalde onderdelen van ruimtevaart, zoals trainen in zwaartekrachtloosheid met speciale vliegtuigen, of G-krachten weerstaan in een centrifuge. Ook voor die fysieke kant kunnen mensen mij inschakelen."

Zijn die trainingen verplicht als je een tripje naar de ruimte wil maken?

"Nee, dat is niet verplicht. Bedrijven als Virgin Galactic en Blue Origin nemen nu astronauten aan en stellen geen eisen aan hun kandidaten. Als je de kosten voor de reservering een stoel kan betalen, zit het goed."

"Eigenlijk vind ik dat wel raar, want een lancering is zwaar voor je lichaam en plotseling gewichtsloos zijn is ook heel apart. Ik denk dat daar nog wel eisen voor komen, en daar kan ik dan bij helpen."

Nu ga je mogelijk als begeleider mee met een missie van het bedrijf AdvancingX. Hoe gaat dat eruit zien?

"AdvancingX doet wetenschappelijk onderzoek naar samenwerking in groepen en wil dit onderzoek onder meer uitvoeren in de ruimte. Door mensen gratis deel te laten nemen aan een korte ruimtevlucht van maximaal anderhalf uur hopen ze meer te leren over samenwerking en groepsverband."

"De deelnemers hoeven niet hun eigen stoelen in te kopen, dat wordt door sponsoren gedaan. Overigens hebben we geen eigen voertuig, we zullen stoelen moeten boeken bij Virgin Galactic of Blue Origin. We weten nog niet welke."

"Zodra we de stoelen geboekt hebben, ga ik mee als coach voor de proefpersonen. Misschien moet ik dan wel tijdens de vlucht iemands hand vasthouden als diegene bang is en kan ik dan niet van het uitzicht genieten. Dat zou jammer zijn, maar het is wel mijn werk."