René Verschuur geloofde het wekenlang niet. Het bericht dat zijn negentienjarige dochter Roos Verschuur één van de vier dodelijke slachtoffers is van de tramaanslag op 18 maart 2019. En nu, bijna een jaar na de schietpartij, is het "nog steeds een grote nachtmerrie". Aan de vooravond van het proces tegen schutter Gökmen T. doet hij tegenover NU.nl zijn verhaal.

Roos zit die bewuste maandag ietwat onderuitgezakt in de tram met haar oortjes in. Ze belt nog even met haar werkgever, ze is onderweg. Haar blik is naar buiten gericht.

Wat ze dus niet ziet, is hoe een gespannen T. langs haar loopt. Buiten haar zicht pakt hij zijn pistool om de aanval openen. Maar het wapen weigert dienst. De man loopt iets terug en schiet dan op de nog altijd onwetende Roos. Een kogel treft haar.

Dit is allemaal te zien op de bewakingsbeelden die zijn gemaakt in de tram. Roos' 55-jarige vader René heeft ze samen met zijn advocaat Sébas Diekstra minuut voor minuut bekeken. Hij wilde antwoorden en denkt na het zien van de beelden dat het onderzoeksteam - mogelijk om hem te beschermen - het deed voorkomen alsof de lijdensweg van zijn dochter zeer kort was, korter dan hij zelf heeft kunnen vaststellen.

"Het eerste schot was in feite een dodelijk schot. Op de beelden is te zien dat ze naar adem hapt", beschrijft de vader van de jonge vrouw. Terwijl de nog levende Roos in haar stoel zit, neemt T. anderen onder vuur. En dan, driekwart minuut later, richt hij zich weer tot Roos. Hij vuurt nogmaals en dat zorgt ervoor dat de jonge vrouw in het gangpad belandt.

"Je bent gewoon een beest als je nog terugkomt om er zeker van te zijn dat iemand dood is." T. vlucht de tram uit, een politieagent snelt het voertuig binnen. De agent doet tevergeefs een poging om Roos te reanimeren.

De aanslag in Utrecht van uur tot uur
298
Video
De aanslag in Utrecht van uur tot uur

'Roos en ik waren één'

René blikt terug op de bizarre periode die volgde. Hij heeft veel contact met de politie en de officier van justitie en probeert ondertussen al het papierwerk te regelen en een "waardige begrafenis te plannen". Maar elke keer als het op tv gaat over de aanslag, kan hij nog steeds niet geloven dat zijn dochter een van de slachtoffers is.

"De eerste vijf of zes maanden werd ik geleefd. Ook toen ik na het revalidatiecentrum (waar hij terechtkwam na een val met zijn scooter, red.) in ons huis terugkwam, volgde er weer een klap." René werd weer geconfronteerd met zijn thuis in Vianen en alle foto's van Roos. Pas nu kan hij "een beetje rouw toelaten". René wordt sinds het begin bijgestaan door de organisatie Slachtofferhulp Nederland, die volgens hem "fantastisch werk doet en dag en nacht voor hem klaarstaat".

Steeds meer beseft hij dat zijn dochter niet meer terugkomt. De twee waren onafscheidelijk. Roos woonde de laatste zes jaar - René is gescheiden - bij haar vader. "We hebben samen een hoop meegemaakt. Ze was een suikerpatiënt en had het hier een tijd zwaar mee. We hebben het samen goed op de rit gekregen en waren echt één."

“De eerste vijf of zes maanden werd ik geleefd.”
René Verschuur, vader van slachtoffer Roos (19)

Vader gelooft niets van geloof als motief

Over de schutter kan hij alleen vol afschuw spreken. T. heeft verklaard uit naam van Allah te hebben gehandeld. René gelooft hier echter niets van en ziet de schietpartij als de daad van een "doorgesnoven gek". "Hij heeft me alles afgenomen", zegt René.

Maandag begint de inhoudelijke behandeling van de zaak. Dinsdag mogen de nabestaanden hun spreekrecht uitoefenen en op donderdag wordt de strafeis uitgesproken. Ook René heeft een tekst voorbereid. Maar hij zal de woorden alleen uitspreken als T. aanwezig is, want hij wil "niet tegen lege stoelen praten".

René hoopt dat T. een sobere opsluiting wacht, of dat nou levenslang wordt of dertig jaar cel en tbs met dwangverpleging "waardoor hij op de longstay terechtkomt".

"Maar wat hij ook krijgt, ik krijg Roos er niet meer mee terug." René beschrijft dat hij vanaf maandag, tijdens de rechtszaak, in een ander soort 'zakelijk' te noemen modus komt. "Dat klinkt een beetje oneerbiedig, maar ik moet sterk blijven voor haar."

De vader van Roos wenst de rechters in de zaak veel wijsheid toe. Hij hoopt op gerechtigheid voor iedereen, "voor zover dat kan". Zelf zegt hij de rest van zijn leven iedere stap van T. in de gaten te zullen blijven houden.

"Daarom doe ik ook mijn verhaal. Om mogelijke andere loslopende gekken duidelijk te maken dat je tussen vier muren eindigt als je zo handelt. Dit mag nooit vergeten worden."

René Verschuur (links) en zijn advocaat Sébas Diekstra. (Foto: Pro Shots)