Na populaire albums Control, Rivals en Vultures komt Kensington op 15 november met alweer hun vijfde studioalbum: Time. Dit keer zonder de echo's en galmen waar de populaire Nederlandse band bij veel mensen toch bekend om staat. "Dat werkte toen, maar nu hebben we iets meer eerlijkheid nodig."

Het is hun "persoonlijkste album tot nu toe", vertellen Eloi Youssef (zanger en schrijver) en Niles Vandenberg (drummer) vlak voordat hun nieuwe album Time uitkomt in gesprek met NU.nl. Niet alleen door de teksten, maar ook omdat de muziek "niet door allerlei machines is gehaald".

Control was al best wel persoonlijk. Wat maakt dit album voor jullie anders?

Niles: "We hebben alles een stuk kaler gehouden dan voorheen. We hebben minder laagjes opgenomen en alles puurder gehouden."

Eloi: "Het is een stuk organischer. Dat heeft ook te maken met de mensen waar we mee wilden werken. Dat heeft ervoor gezorgd dat alles waar we ons eerder achter verscholen, de laagjes, de echo's, alles waardoor het grootser klinkt, er nu niet meer in zit. Dat werkte toen heel goed voor de sound die we wilden neerzetten, maar de nummers die we nu hebben gemaakt, hebben iets meer eerlijkheid nodig."

Niles: "Het is gezond jezelf onder de loep te nemen en te kijken waar verandering nodig is, dat hoort ook bij het leven."

Voor jullie voelt dit als een logische volgende stap?

Eloi: "Ja, het enige wat we echt anders hebben gedaan is het versimpelen van de sound. Dat bombastische zit er nog steeds weleens in hoor, maar minder. Het wordt een trucje als je het maar blijft gebruiken."

Niles: "Je weet dat mensen onze naam er direct aan koppelen, dan is het best wel gewaagd om jezelf in zekere zin opnieuw te gaan ontdekken. Dat merkten we ook met Bats. Dat liedje viel bij sommige mensen wel 'prima', maar er waren ook een boel mensen die zeiden dat ze het wel heel anders vonden en niet op een positieve manier."

Kensington met van links naar rechts: Niles Vandenberg, Casper Starreveld, Eloi Youssef en Jan Haker. (Foto: Rahi Rezvani)

Niet anders zijn de teksten: die zitten net als op de vorige albums vol met metaforen en symboliek.

Eloi: "Ik vind het fijn om zo te schrijven, omdat iedereen er zijn eigen interpretatie aan kan geven. Ik denk dat dat heel erg verschilt per artiest. Sommige artiesten kunnen vrij letterlijk een heel verhaal opschrijven, dat kan ook heel erg raken. Maar het is niet mijn manier van werken."

Daarmee loop je wel het risico dat mensen denken dat je teksten over iets heel anders gaan dan jij bedacht hebt.

Eloi: "Iedere tekst heeft voor mij een heel duidelijk thema, net als voor Casper (Starreveld, gitarist, red.) die Uncharted schreef. Soms vind ik het heel raar dat mensen dan niet snappen waar het over gaat, omdat ik het geschreven heb en er een heel duidelijk beeld bij heb. Bij het schrijven van het nummer Chronos had ik dat bijvoorbeeld: dat gaat over milieuproblematiek."

Dat thema hoor je in muziek niet vaak voorbijkomen. Daardoor is het misschien wel het laatste dat ik erbij had bedacht.

Eloi: "Dat het niet een thema is waar veel liedjes over geschreven worden, dat het een thema is waar wij zelf nog nooit over geschreven hebben, vond ik zelf wel fijn. Ik merkte dat ik in de tijd dat ik het schreef met weinig anders bezig was, dat ik wilde weten wat ik kon doen. Het uitsterven van dieren, oerwouden die worden afgebrand: ik wilde daar gewoon een keer een liedje over schrijven. Niet op een belerende manier, meer vanuit een puurdere vorm: hoe het voelt en wat voor beelden je erbij hebt."

Dan vind je het jammer dat ik dat niet snap.

Eloi: "Hierbij zeker. Omdat ik ergens toch hoop dat ik misschien kan helpen met zo'n tekst, dat er verandering in wordt gebracht. Als ik online dan één comment lees van iemand die het snapt, vind ik dat heel fijn."

Hebben jullie hetzelfde beeld bij het opnemen van zo'n liedje?

Niles: "Ik vind de teksten Elois ding en het ding van Casper. Natuurlijk moet ik er een bepaald gevoel bij hebben, maar dat kan ook zonder het uitgebreid te bespreken. Wij hebben het er gewoon niet over."

De leden van Kensington namen het nieuwe album met Amerikaanse producenten op in blokhutten in de bossen van Canada. (Foto: Rahi Rezvani)

Chronos is een van de zwaardere liedjes op het album.

Eloi: "Dat was een van de weinige nummers die we in Antwerpen al hadden uitgewerkt (waar de band een eerste schrijfsessie had voor het album, red.). Daar vonden we het wel al mooi, maar we konden daar nog niet de juiste vorm voor vinden."

Niles: "Net als Ten Times The Weight. Dat waren twee nummers die nog verre van af waren toen we aan de opnames in Canada begonnen. Ze hadden een bepaalde lading omdat die sessie in Antwerpen heel stroef ging. Het was een tijd waar we gewoon een beetje klaar waren, elkaar net te veel hadden gezien. Daar word je dan anderhalf jaar later ineens aan herinnerd, aan die ene sessie waarin het allemaal niet helemaal lekker tussen ons liep. Dan moet je ineens terug naar dat gevoel."

Als je ruzie hebt met elkaar, wil je liever aan dat gevoel voorbij.

Niles: "Precies dat. Maar de tekst van Ten Times The Weight was gewoon heel zwaar ook. Het gaat over zelfmoord, toch?"

Eloi: "Ik schreef het als een soort ode aan Chris Cornell (Amerikaanse rockmuzikant, red.). Zijn dood was voor mij best wel een klap, want ik had echt niet verwacht dat hij zelfmoord zou plegen. Ik zat op de bank en wilde dat gevoel laten stromen, hoe ik me voelde en dit kwam eruit. Eigenlijk was het de bedoeling dat het daarbij bleef, het was voor mezelf. Maar we lieten wat nummers die we nog hadden liggen horen aan die Amerikaanse producer in Canada en hij zei direct: 'Dat nummer moet erop', want hij kende dat gevoel."

Het is een zwaar thema, niet iedereen kan dat waarderen. En dat terwijl het vaak de kritiek van muziekrecensenten is dat jullie muziek voor de commercie is gemaakt.

Niles: "Wat is commercieel? We hebben een bewuste groei meegemaakt met de platen in het verleden, maar we zijn nooit de studio ingegaan met het idee dat we eens even muziek zouden gaan maken voor het grote publiek. Dat zeggen ze omdat het zo is gegroeid."

Eloi: "Ze hebben dan ook vaak de neiging te denken dat het makkelijk is. Het allerleukste vonden wij voorheen om een heel goed refrein te schrijven, als je een paar jonge honden bij elkaar bent, is dat precies wat je wil. En dat werkt voor het grote publiek. Het is alleen niet de intentie waarmee het wordt geschreven. De intentie is om onszelf enthousiast te krijgen. Nu hebben we de intentie op een eerlijke manier muziek te maken. En misschien dat het nu dan ineens wel wordt gewaardeerd of zo. Maar de intentie is iedere keer hetzelfde: we kijken naar wat wíj willen."

Kensington - Uncharted
252
Kensington - Uncharted