Raymond van Barneveld (51) speelde na een carrière van ruim dertig jaar zijn laatste Premier League-wedstrijden én even leek zijn loopbaan al voorbij. NU.nl dook in Ahoy drie dagen in het spoor van de worstelende pionier van de Nederlandse dartssport. "Ik ben vernederd in mijn eigen land."

Het is een klein half uur na de pijnlijke 1-7-nederlaag tegen Michael van Gerwen als Van Barneveld donderdagavond de perszaal binnen komt lopen. Als hij langs de stoelen loopt waarop de journalisten al voor hem klaarzitten, houdt zijn manager Jaco van Bodegom hem tegen. Hij legt zijn handen op 'Barneys' beide schouders en roept tot drie keer toe: "Doe het nou niet!" Van Barneveld reageert met: "Ik doe het wel", en neemt plaats bij het tafeltje.

Wat volgt zijn een tiental bijzondere minuten. Van Barneveld laat eerst aan de Engelstalige journalisten weten dat de kans aanwezig is dat hij per direct stopt, en niet veel later - als het in het Nederlands verdergaat - dat het eigenlijk wel goed geweest is zo. Hij kan het in mentaal opzicht niet langer opbrengen om prof te zijn. "Ik wil geen pijn meer lijden."

Paspoort Raymond van Barneveld

  • Geboortedatum: 20-04-1967
  • Geboorteplaats: Den Haag
  • Bijnaam: 'Barney'
  • Positie op wereldranglijst: 28
  • Wereldtitels: 5
  • Majorzeges: 9
  • Prijzengeld: £3.406.878 (€3.950.000)
  • Negendarters: 9

Van Barneveld wordt nog wel meerdere keren gevraagd of hij niet terugkomt op zijn besluit, zoals hij in het verleden weleens heeft gedaan, maar hij is stellig. Dat gaat dit keer niet gebeuren. Ook al is hij zich ervan bewust dat hij uit emotie spreekt, het heeft voor hem geen zin meer om nog een keer om de tafel te gaan met Van Bodegom.

"Ik ga nu een weekendje weg. Moet ik dan maandag, als ik terug ben, in mijn handen gaan wrijven en tegen mezelf zeggen: joepie, ik ga vrijdag naar Barnsley voor een Players Championship? Barnsley, daar wil je nog niet dood worden gevonden. En dan moet ik daar proberen 500 of 1.000 pond voor de wereldranglijst te verdienen. Nee, het is goed zo. Ik ben op. Sorry."

En weg is Van Barneveld. Hij doet in andere ruimtes ook nog zijn verhaal voor de camera's van RTL 7 en Sky Sports, waarna hij met het hoofd naar de grond gericht en met de handen in zijn jaszakken naar buiten loopt. Het was niet alleen de laatste keer Ahoy, maar dus ook überhaupt de laatste keer op een podium.

Twee dagen ervoor, op de persdag in Ahoy, is de stress zichtbaar bij Van Barneveld. Eenmaal weggereden van huis komt hij erachter dat hij van alles is vergeten. Zijn gouden Barney-ketting bijvoorbeeld. Na wat belletjes te hebben gepleegd, wordt die gevonden en kan hij voor de eerste keer deze week koers zetten richting Ahoy.

Daar staan in een ruimte - waar de spelers woensdag en donderdag in kunnen gooien - zo'n tien camera's op hem te wachten. Van Barneveld gaat ze een voor een af. Hij krijgt aanvankelijk alleen maar vragen over de mogelijke degradatie, maar helemaal aan het einde gooit RTL Boulevard het over een andere boeg.

“Dat het gaat om een 21-jarige pornoster is verre van waar”
Raymond van Barneveld

Verslaggever Filemon Wesselink wil weten wat er waar is van alle geruchten die de afgelopen week over hem in de roddelbladen en op websites verschenen. De Engelse tabloid The Sun heeft een video opgedoken waarin hij in de lobby van een hotel een onbekende vrouw zoent. Het bleek zijn nieuwe 34-jarige vriendin uit Engeland. Hij gaat na 25 jaar scheiden van zijn echtgenote Silvia.

"Ik vind het prima dat er over mij wordt geschreven, zolang het maar de waarheid is, en er zijn zat dingen verschenen die onjuist zijn. Dat het gaat om een 21-jarige pornoster is verre van waar. Dat is echt complete bullshit. Maar kunnen we het weer over darts hebben? Haha!"

Van Barneveld oogt de volgende dag gefocust als hij zijn eerste wedstrijd in Ahoy speelt. Hij neemt het op tegen Daryl Gurney en moet winnen om degradatie te ontlopen. Drie uur van tevoren begint hij al met ingooien. Alles is raak. Af en toe neemt hij stiekem een kijkje in de zaal. Daar galmt het "Barney Army!" voortdurend uit de kelen van de veertienduizend in oranje uitgedoste fans.

Helpen doet het niet. De wedstrijd tegen Gurney wordt een fiasco. Van Barneveld kent bij een 0-2-achterstand nog wel een kleine opleving - voor het publiek het teken om het volume van het gezang wat omhoog te brengen - maar hij verliest uiteindelijk met 1-7 en is gedegradeerd. De Premier League zit er voor hem al na negen weken op. En dat doet pijn. Heel veel pijn.

“Ik mag niks zeggen”
Raymond van Barneveld

Zo veel pijn zelfs dat Van Barneveld na afloop alleen RTL 7 te woord staat en de overige media links laat liggen. Opvallend genoeg zegt hij tot vijf keer toe dat hij "niks mag zeggen". Hij verwijst daarmee naar de wind, waarover al verschillende spelers klaagden, maar om een boete van de PDC te voorkomen, houdt hij wijselijk zijn mond.

Wel benadrukt hij dat hij geenszins van plan is om per direct te stoppen. Ook niet als hij donderdag ook tegen Van Gerwen een pak slaag krijgt. Hij heeft er nog altijd heel veel voor over om het WK in december te halen. Niet voor niets heeft hij er een huwelijk voor afgezegd. Nog één keer een WK, dan pas zit de missie erop.

Zo strak als zijn blik woensdag was, zo losjes is hij donderdag. Hij straalt van oor tot oor als zijn kleinzoon Mason, die een trui met achterop de tekst 'Opa Army' aan heeft, binnen komt lopen en gaat op de foto met wereldkampioen kickboksen Rico Verhoeven, die hij speciaal voor deze avond heeft uitgenodigd.

Rond de klok van 22.00 uur is het zover. De allerlaatste wedstrijd van Van Barneveld in Ahoy én in de Premier League. Hij kan zijn emoties niet langer in bedwang houden als hij klaarstaat voor zijn opkomst. De tranen schieten in zijn ogen. Zeker als hij in de verte kijkt en daar zijn moeder, die er voor het eerst na een ernstige ziekte weer bij is, ziet staan.

“Ik ben vernederd in mijn eigen land”
Raymond van Barneveld

Nadat John McDonald, master of ceremonies bij de PDC, hem op enthousiaste wijze heeft aangekondigd ("Fiveee timeee champion of the wooooorld") loopt Van Barneveld richting het podium. Een boksje hier en daar voor de uitgestoken armen van de fans. Bij Mason stopt hij even. Hij haalt zijn gouden Barney-ketting van zijn nek en geeft hem aan het driejarige jochie. Plus een kus.

De kippenvelopkomst ten spijt slaagt Van Barneveld er niet in om in stijl af te sluiten. Hij heeft geen schijn van kans tegen Van Gerwen. Binnen een kwartier staat er ook dit keer weer 1-7 op het scorebord. Hij loopt gedesillusioneerd van het podium af. Even later komt hij op aandringen van Van Bodegom terug en bedankt hij de mensen. Om vervolgens op de persconferentie zijn afscheid openbaar te maken. "Ik ben vernederd in mijn eigen land. Ik doe niet mee om de tweede plaats. Ik ga geen tweede viool spelen. Het draait of om mij, of helemaal niet meer om mij."

Maar dan verschijnt er rond 1.00 uur een bericht op de Twitter- en de Instagram-pagina van Van Barneveld. Het doet vermoeden dat hij terugkomt op zijn besluit. Van Bodegom laat telefonisch weten dat hij inderdaad verwacht dat zijn cliënt gewoon door blijft gaan. De volgende middag bevestigt Van Barneveld dat zelf. Vrijdag toch gewoon naar Barnsley.