Na een jaar waarin de kritiek toenam en zijn dominantie afnam, jaagt Michael van Gerwen (29) deze weken in Londen op zijn derde WK-titel. Een interview met de beste darter van de wereld, die nooit aan zichzelf twijfelt.

Van Gerwen stapt maandagmiddag iets na drieën zonder jas en in zijn wedstrijdtenue Café Den Braai in zijn woonplaats Vlijmen binnen. Hij loopt naar achteren en gaat aan een tafeltje zitten, vlak voor een van de drie dartsborden die er hangen.

"Jullie hebben vast wat brandende vragen", zegt hij met een brede glimlach tegenover enkele journalisten die hij heeft uitgenodigd voor een soort van persconferentie in aanloop naar het WK darts in het Londense Alexandra Palace dat op Nieuwjaarsdag eindigt.

Van Gerwen weet precies wat hem het komende uur te wachten staat. Hij heeft niet het beste jaar uit zijn loopbaan achter de rug en dus wil het aanwezige journaille graag van hem horen waarom het allemaal wat minder is geworden ten opzichte van de afgelopen twee jaren.

"Ik heb in de afgelopen jaren zo veel toernooien gewonnen. Ik heb zo veel dingen neergezet. Ik heb de lat voor mezelf en anderen zo hoog gelegd dat mensen heel veel van mij verwachten. Als ik daar dan in hun ogen even niet aan kan voldoen, gaan ze praten. Dat is niet erg. Dat maakt me ook scherper", begint Van Gerwen zijn betoog.

"Het is alleen niet zo dat ik slecht sta te spelen. Alleen de dubbels laten me af en toe in de steek. Als ik in alles mijn normale niveau haal, dan wint niemand van mij. Dat weet ik gewoon. Maar dan moet ik dat wel gaan doen. Ik kan dat hier nu wel leuk tegen jullie zeggen, maar daar hebben jullie ook geen reet aan."

Paspoort Michael van Gerwen

  • Geboortedatum: 25-04-1989
  • Geboorteplaats: Boxtel
  • Bijnaam: 'Mighty Mike'
  • Positie op wereldranglijst: 1
  • Wereldtitels: 2
  • Majorzeges: 33
  • Verdiend prijzengeld: £6.459.417 (€7.200.000)
  • Negendarters: 17

Van Gerwen lijkt onaantastbaarheid wat kwijt te zijn

Van Gerwen domineert de dartssport al jaren. Hij staat sinds zijn eerste wereldtitel in 2014 onafgebroken op de eerste plaats van de Order of Merit en is met 33 majorzeges na de vorig jaar gestopte legende Phil Taylor de succesvolste speler in de geschiedenis van de Professional Darts Corporation (PDC).

Maar nu lijkt Van Gerwen wat van zijn onaantastbaarheid kwijt te zijn, getuige ook de vroegtijdige uitschakelingen op de UK Open, de World Matchplay (beide keren tegen Jeffrey de Zwaan) en het EK (tegen Steve West). Iets wat volgens critici mede het gevolg zou zijn van zijn veranderde gezinssituatie.

“Ik kan me niet de tijd heugen dat ik er 's nachts uit moest om die kleine te helpen.”
Van Gerwen

Van Gerwen en zijn vrouw Daphne zagen vorig jaar augustus een langgekoesterde kinderwens in vervulling gaan - dochter Zoë werd geboren - en vervolgens werd begonnen aan de bouw van een miljoenenvilla in Vlijmen, om de hoek van Café Den Braai. Het zorgde logischerwijs voor een andere dynamiek tussen het privéleven en het darten.

"Maar ik had verwacht dat dat nog veel erger zou zijn. Daphne redt zich heel makkelijk zonder mij. Dat zijn we ook wel gewend. Zij is er zo ingerold. Voor ons is het allemaal heel normaal om te werken, of hoe je dat ook wilt noemen. Natuurlijk mis ik haar en mijn dochter als ik weg ben, maar dat heeft iedereen", vertelt hij.

"Aan de andere kant heb je er dan ook weer veel plezier van als je wel thuis bent. Dan kan je mooie momenten beleven met zijn drietjes. Ik kan me ook niet heugen dat ik er 's nachts uit moest om die kleine te helpen. Ze wordt echt pas elke dag om 9.00 uur wakker, en vanmorgen zelfs om 9.30 uur. Dat is luxe."

Vele trainingsuren in Café Den Braai

Trainen doet hij nog bijna net zo veel als voorheen, veelal in Café Den Braai. De deuren worden speciaal voor zijn komst gesloten. Soep, een tosti en een broodje liggen er voor hem klaar. Urenlang staat hij te gooien en kijkt hij zich suf naar videobeelden. Zijn eigen worp en de zwakke plekken van de tegenstanders worden grondig bestudeerd.

"Ik heb meer druk op mezelf gelegd. Ik heb harder getraind op de dingen waar ik de laatste zes weken moeite mee had. Ik wil mezelf nog beter voorbereiden op alles. Dat ik er altijd 100 procent klaar voor ben. Dat ik bijvoorbeeld niet zes wedstrijdpijlen mis", doelt hij op de nederlaag in de halve finales van het WK van vorig jaar tegen Rob Cross.

“Ik roep vaak dat ik de beste ben, maar ik vind ook echt dat ik dat ben.”
Van Gerwen

Van Gerwens drang om de beste te zijn zit nog altijd diep. Dat komt wellicht ook doordat hij als tiener jarenlang werd gepest. Uitgelachen bij het klimrek op school omdat hij als vijftienjarige 133 kilo woog. Hij worstelde met zichzelf, maar trekt inmiddels een lange neus naar iedereen die hem dat aandeed.

"Ik roep vaak dat ik de beste ben, maar ik vind ook echt dat ik dat ben. Dat heb ik in de afgelopen jaren wel bewezen. Dan mag ik dat gerust benoemen. Dat heeft niks met arrogantie te maken. Je moet ook zo denken, want als je denkt dat de ander beter is, dan geef je hem een 1-0-voorsprong, en waarom zou je dat doen?"

"Oké, stel je bent de nummer 68 van de wereldranglijst en je doet zulke uitspraken, dan is het niet helemaal realistisch. Maar ik ben al vijf jaar de nummer één van de wereld. Ik heb de meeste toernooien gewonnen van iedereen die nog actief is. Dan heb ik toch ook recht van spreken?"

Concurrenten dienen Van Gerwen van repliek

Het weerhoudt zijn grootste concurrenten er niet van om Van Gerwen zo nu en dan van stevige repliek te dienen. Zo gaven Cross en Peter Wright dit jaar te kennen dat zij zijn hegemonie willen doorbreken en Gary Anderson liet weten dat geen enkele speler nog bang is voor Van Gerwen.

"Cross en Wright zijn nou niet bepaald in vorm. Ik dacht dat ik niet 100 procent was, maar het kan dus nog slechter. En iedereen roept wel dat Anderson een fenomenaal seizoen heeft gedraaid, maar ik heb nog altijd meer toernooien gewonnen dan hij", kaatst Van Gerwen de bal terug.

"De wereldtop is de laatste jaren ook veel breder geworden. Tien jaar geleden noteerde alleen Taylor een gemiddelde van boven de 100 en won hij alles op zijn sloffen. Nu verlies ik weleens met een gemiddelde van 105. Iedereen steekt er steeds meer tijd in. Dat is alleen maar goed. Die Engelsen vonden het echt niet leuk, hoor, toen ik alles won."

Na iets meer dan veertig minuten is er tijd voor nog één vraag. Of hij zijn ideale route naar de finale even wil uitstippelen. Hij wrijft kort in zijn handen, alsof hij er al die tijd op heeft zitten wachten om dit te doen. Er volgt een voor hem kenmerkend antwoord.

"De ideale weg om te bewandelen zou zijn Alan Tabern, Max Hopp, Adrian Lewis of Raymond van Barneveld - het zou voor mij het mooiste zijn om Van Barneveld te verslaan - James Wade, Gary Anderson en doe dan maar in de finale Rob Cross. Nog even een veegje teruggeven van vorig jaar, haha."