Toen het blad LINDA vijftien jaar geleden in het leven werd geroepen, werden de makers meteen overspoeld met complimenten: het was tegendraads, brutaal en taboedoorbrekend. Maar hoe staat het er nu voor, en zijn er ook kritische noten te plaatsen? NU.nl maakt de balans op.

Bladenmakers Carolien Vader en Rob van Vuure zijn unaniem positief over LINDA. "Toen het werd gelanceerd, kwam er ook echt wat nieuws: iets wat nog niet bestond en er bovendien heel tof uitziet", zegt Vader.

Ook sloeg het blad wat haar betreft de toon aan waar vrouwen op dat moment op zaten te wachten. "De tone of voice is uniek; tegendraads, stoerder dan in andere vrouwenbladen destijds, en provocerend. Dat bestond toen eigenlijk nog niet. De vrouwenbladen zetten destijds vrouwen vaak neer als lief en braaf, dus LINDA maakte daarin een groot verschil."

Volgens Van Vuure was LINDA "een verademing op alle gebieden; de ruime vormgeving, de perfecte uitvoering en de onderwerpkeuze - niet te betuttelend, maar recht voor z'n raap. Het is het enige blad dat af en toe zegt: Vrouwen zeur niet zo, je krijgt alimentatie, maar misschien moet je zelf ook eens gaan werken. In andere vrouwenbladen kwam je die aanpak niet tegen."

Door de jaren heen heeft het blad die succesformule weten vast te houden, stellen Vader en Van Vuure. "Wat ze bij LINDA goed kunnen, is ervoor zorgen dat elk nummer nog mooier was dan het vorige", vindt Vader. "In elke editie staat weer iets dat spraakmakend is en waar mensen elkaar op verjaardagen over aanstoten."

“Ik vind dat ze bijna altijd aan de goed kant blijven.”
Madeleijn van den Nieuwenhuizen

"Ik vind het bijzonder dat ze de essentie van het blad nooit hebben veranderd", voegt Van Vuure toe. "De ruime opzet, de verrassende onderwerpkeuze, de tekstuele behandeling; dat is nog steeds hetzelfde. Volgens mij staan er ook vanaf het begin dezelfde rubrieken in. Dat is prima, het verveelt niet."

Ook mediacriticus en beheerder van Instagram-account Zeikschrift Madeleijn van den Nieuwenhuizen is lovend over het blad. "Ik vind het fantastisch dat ze veel aandacht geven aan verhalen die afwijken van de norm en dat over het algemeen met respect doen. Als je alternatieve verhalen in de spotlight zet - of dat nou gaat om mensen met een handicap of onconventionele seksuele voorkeuren - is het altijd een fine line tussen een circusshowsfeertje en respectvol aan het woord laten. Ik vind dat ze bijna altijd aan de goed kant blijven."

Linda de Mol siert zelf alle covers van het blad

Linda de Mol staat zelf op de cover van elk nummer, maar dat is volgens de deskundigen niet storend. "Helemaal oké", vindt Vader. "Sterker nog: als Linda er elke maand redactioneel had in gestaan, zou het blad lang niet zo succesvol zijn."

De groepscovers, inclusief de cover van het jubileumnummer waarop iedereen een 'Linda'-pruik draagt, kunnen volgens Van den Nieuwenhuizen echter beter. "Zowel op de L'HOMO-groepscover dit jaar als op een vrouwencover van een tijdje geleden stond één persoon van kleur tegenover zo'n negen witte mensen. Dan denk ik: kom op Linda, dat is niet wat je moet willen. Maar ik hoorde bij Pauw dat LINDA een diversiteitscommissie heeft aangesteld, en zo moet het. Als je maar pro-actief bent in het aanpakken."

In Het Parool reageert De Mol zaterdag zelf ook op het onderwerp diversiteit. "We krijgen best veel commentaar als het gaat om diversiteit. Dat trek ik me wel aan. Ik ben wit, ik ben blond en ik sta op die cover. Maar daar waar we van die uitklapcovers hebben, vind ik dat we er meer op moeten letten."

Door de jaren heen werd het succes van LINDA uitgebouwd met diverse initiatieven. Zo verschenen er diverse 'spinoff'-bladen, zoals LINDA.meiden (voor vrouwen van 17 tot 28 jaar, verschijnt vier keer per jaar) en L'HOMO, en kwam er een website bij het blad. "Het ligt allemaal erg voor de hand om zulke dingen te doen, maar ze doen het wel, en het werkt", stelt Van Vuure.

Volgens Van den Nieuwenhuizen was de laatste LINDA.MEIDEN overigens wel een goed voorbeeld van kleurdiversiteit in het blad. "Dat deden ze goed, met veel zwarte en bruine tepels in hun borstenreportage. Maar toen ik het reguliere augustusnummer opensloeg, dacht ik weer: tja, dat kan toch beter."

LINDA in cijfers

  • In 2003 verscheen eerste nummer
    Blad verschijnt twaalf keer per jaar
    Elk nummer heeft een thema
    In 2004 de Mercurprijs voor Tijdschrift van het Jaar
    Honderdste nummer kwam uit in 2012
    Oplage (per nummer) 2010: 168.092
    Oplage 2017: 231.100 (bron: HOI, Instituut voor Media Auditing)
    Vijf spinoff-titels, waaronder LINDA.meiden en LINDA.wonen

'Blad kan ook aantrekkelijk worden gemaakt voor niet-Linda's'

Dat het beter kan, vindt ook Janice Deul. Zij werkte achttien jaar lang als eindredacteur en journalist voor verschillende modebladen en maakt zich sinds vijf jaar als modeactivist sterk voor meer diversiteit.

"Linda de Mol is heel goed in het kweken van een community, de 'Linda-vrouwen'. Dat doet ze met haar blad, online en met festivals. Die community bestaat grotendeels uit mensen die op haar lijken of willen lijken, een soort wannabe-Linda's, en dat is op zich prima, maar ik denk dat er ook veel 'niet-Linda's' zijn die het blad leuk zouden kunnen vinden als je breder insteekt op alles."

Net als Van den Nieuwenhuizen juicht Deul de diversiteitscommissie die in het leven is geroepen toe. "Ik vraag me wel af wie er in zit en wat zo'n commissie doet, maar ze zijn er op hun manier dus wel mee bezig. Liever zou ik echter mensen van kleur op strategische redactionele posities zien. Dat werkt beter dan welke commissie ook."

Verder vindt Deul het positief dat LINDA sinds kort een zwarte columnist heeft. "Ze schrijft alleen voor de website, maar het is een eerste stap."

Want volgens Deul moet er nog het nodige veranderen. "Een paar jaar geleden maakten ze dé misser op het gebied van diversiteit met een Afrika-nummer en van tijd tot tijd gaan ze nog altijd in de fout. Recentelijk nog, met een opmerking over de clip bij het nummer Apeshit van Beyoncé en Jay-Z, die werd opgenomen in het Louvre. Op de website werd geschreven dat de Apenheul of een coffeeshop ook geen verkeerde locatie zou zijn geweest voor de clip en dat was dan zogenaamd een 'grapje'. Als blad van nu zou je beter moeten weten en geen associatie moeten maken tussen zwarte mensen en apen. Dat is puur racisme. Bedoeld of niet. Die associatie met een coffeeshop is evenmin grappig. Dat houdt raciale vooroordelen in stand en we weten allemaal waar die toe kunnen leiden."