Kan Verstappen zich mengen in de strijd tussen Vettel en Hamilton?

Met slechts een puntje verschil tussen Sebastian Vettel en Lewis Hamilton is de strijd om de wereldtitel in de Formule 1 ongekend spannend. De viervoudig kampioenen maken er een fraaie tweestrijd van in 2018, of kan er nog een derde coureur met de titel vandoor gaan? Een analyse.

"Ben ik nu vierde?", vraagt Hamilton zich verbaasd af over de boordradio. De Brit ziet zijn kans op de zege in de Grand Prix van Oostenrijk door een strategische blunder van Mercedes door zijn vingers glippen. Er volgt een stevige discussie met het team, waarin strategiebaas James Vowles uiteindelijk zijn excuses aanbiedt aan de regerend wereldkampioen.

Het geblunder van Mercedes in Oostenrijk, waar de race door Max Verstappen werd gewonnen, geeft goed weer onder welke hoogspanning de topteams staan in de jacht op de wereldtitel. Het is al het tweede jaar op rij dat Mercedes van met name Vettel in de Ferrari serieuze concurrentie krijgt, terwijl ook Red Bull zich nu in de strijd mengt. In 2017 won het team van Verstappen en Daniel Ricciardo in totaal drie races. Dat aantal hebben ze nu nog voor de zomerstop al te pakken, evenveel als Ferrari en Mercedes. Het verschil: bij Ferrari en Mercedes harken Vettel en Hamilton alle zeges binnen, terwijl ze bij Red Bull over de beide coureurs verdeeld zijn.

Feitelijk komt het er op neer dat er drie teams zijn die op eigen kracht kunnen winnen in de Formule 1 en alle zes coureurs van deze teams, Vettel, Kimi Raikkonen, Hamilton, Valtteri Bottas, Verstappen en Ricciardo doen in principe nog mee om de titel, al spitst de strijd zich wel toe op Vettel versus Hamilton. In deze analyse zetten we vijf hierbij bepalende facetten op een rij.

De stand:

  • 1. Sebastian Vettel - 146 punten
    2. Lewis Hamilton - 145 punten
    3. Kimi Raikkonen - 101 punten
    4. Daniel Ricciardo - 96 punten
    5. Max Verstappen - 93 punten
    6. Valtteri Bottas - 92 punten

1. Fouten

Een open deur, maar individuele fouten van coureurs spelen een gigantische rol. De wereldkampioen is vaak niet per se de beste coureur, maar is in elk geval de coureur die de minste fouten maakt. Rijders en teambazen vallen dit seizoen over elkaar heen om te vertellen wat er was gebeurd als... Maar 'als' telt niet.

De belangrijkste foutenmaker dit jaar is zonder meer Vettel. Die ging de mist in in Azerbeidzjan (te optimistische inhaalactie) en Frankrijk (startcrash met Bottas), wat de Duitser een grotere voorsprong in het WK heeft gekost. Ter vergelijking: vorig seizoen stond hij op dit punt in het kampioenschap twintig punten los, nu maar één schamel puntje.

Uiteraard is Verstappen ook zelf debet aan zijn positie in het klassement. Hij ging niet vrijuit bij een spin in Australië en in Bahrein maakte hij een fout in de kwalificatie en had hij op zondag een ongelukkige inhaalactie ten opzichte van Hamilton. De Nederlander had in China moeten winnen, maar ging de mist in tijdens duels met zowel Hamilton als Vettel. In Monaco kostte een klapper in de derde vrije training hem de kans op de zege. En dat laten we de crash met Ricciardo in Baku nog buiten beschouwing. 'Als' telt niet in sport, maar dat Verstappen in de eerste paar races niet het volledige potentieel van de Red Bull benut heeft, staat buiten kijf.

Hamilton maakt relatief gezien juist veel minder fouten en zorgt er doorgaans voor dat hij toch op het podium staat als hij niet wint. Het is een van de eigenschappen die de Brit al vier wereldtitels opleverde.

2. Geluk en pech

Bottas is bij uitstek dé pechvogel van 2018. De Fin zag door een ongelukkige safetycarsituatie de zege in China uit zijn handen glippen, had een klapband toen hij aan de leiding reed in Baku, werd in Frankrijk bij de start geramd door Vettel en viel met een versnellingsbakprobleem in zijn Mercedes uit in Oostenrijk. Vier keer werd een podiumplaats buiten zijn schuld om door de neus geboord; als deze reeks zich doorzet, heeft hij een klein wonder nodig om nog in de WK-stand te stijgen. Ook Ricciardo en Raikkonen vielen al twee keer uit met panne.

Geluk speelt ook een grote rol. Zo kreeg Hamilton de zege in Baku echt cadeau, won Vettel in Australië dankzij de virtual safetycar en kon Verstappen in Oostenrijk winnen omdat men bij Mercedes lag te slapen. Het is vaak afgedwongen geluk, want je moet wel op de goede plek rijden om een kans te kunnen benutten. Ricciardo's winst in China ontstond ook na een safetycarsituatie en een fout van zijn teamgenoot, maar vervolgens maakte de Australiër het wel zelf af. Hij had ook het geluk dat zijn gammele Red Bull het in de straten van Monaco bleef doen.

3. De ontwikkelingsstrijd

Zeker in de races zijn de drie topteams in 2018 aardig aan elkaar gewaagd. Op verschillende circuits blinken verschillende teams uit. Mercedes begon met een snelle auto in Melbourne, maar kon Ferrari op pure snelheid vervolgens pas in Barcelona (race vijf) weer bijbenen. Red Bull was vervolgens naar verwachting het snelst in Monaco, waarna Ferrari weer domineerde in Canada. Na flinke updates was Mercedes weer het snelst in Frankrijk en Oostenrijk.

Een succesvolle update aan auto of motor kan dus een wezenlijk verschil maken. Voor dat laatste is Red Bull afhankelijk van motorleverancier Renault. Ferrari en Mercedes maken zelf de motor en dat kan een voordeel zijn. Toch mag elke coureur straffeloos maar drie motoren per seizoen gebruiken en kunnen alleen dan grote updates aan de motor zelf doorgevoerd worden. Anders volgt er een gridstraf. Het is dus niet zo dat één fabrikant elke race de motor significant kan verbeteren. Althans, dat kan wel, maar dan moeten de coureurs steeds achteraan beginnen. En dat wil niemand.

Red Bull blinkt doorgaans uit in het door het seizoen heen verbeteren van de auto zelf. Mercedes liet in 2017 zien in ieder geval de strijd met Ferrari aan te kunnen. Ferrari zelf heeft doorgaans meer problemen om de auto echt te verbeteren. De Italianen hebben echter één troef in handen: de motor. Na jaren van dominantie door Mercedes lijkt de krachtbron uit Maranello echt niet meer onder te doen. Volgens Hamilton heeft Ferrari zelfs de sterkste motor, een stelling die wordt ondersteund door de prestaties van Haas en Sauber. Beide teams hebben de V6 Turbo van Ferrari achterin liggen en maken een opvallend goed seizoen door.

4. Banden

Verstappen kon in Oostenrijk winnen omdat hij uitstekend met zijn softbanden omging, terwijl bijvoorbeeld Hamilton en Ricciardo daar grote problemen mee hadden. Opvallend was dat Ferrari juist weinig problemen had in Oostenrijk, terwijl in Barcelona met name Vettel grote problemen met bandenslijtage had. Pirelli heeft een grote reeks banden en die werken op elke auto weer anders. De race in Silverstone is de laatste van drie waarbij Pirelli banden met een 0,4 millimeter dunner loopvlak heeft meegenomen. Opvallend: de eerste twee keer dat deze banden gebruikt werden (Spanje en Frankrijk), ging Mercedes als een trein en had Ferrari problemen.

Zowel voor de engineers als de coureurs ligt er dus een zware taak om de banden zo goed mogelijk te laten werken. Omdat alle banden van Pirelli dit seizoen weer vernieuwd zijn én niet elke race dezelfde compounds mee zijn, is dat extra ingewikkeld. Tijdens de vrije trainingen moet blijken hoe goed het rubber onder de auto's functioneert. Maar als na drie trainingen blijkt dat er nog steeds te veel slijtage is, kunnen de teams niks meer doen. Het kostte Vettel bijvoorbeeld zijn podiumplaats in Barcelona.

5. Circuits

De laatste grote factor is de invulling van de kalender. Elke auto doet het goed op bepaalde circuits en komt elders totaal niet uit de verf. Red Bull heeft een gebrek aan motorvermogen, maar wel een zeer goed chassis. Dit betekent dat Verstappen en Ricciardo op circuits waar weinig rechte stukken en veel bochten zijn grote kans op de winst maken. In Monaco won de Australiër dan ook. Hongarije en Singapore zijn verder bij uitstek banen waar Red Bull de zege kan grijpen.

Daar komt direct het probleem voor Red Bull om de hoek kijken: dat zijn er te weinig. Verstappen zei zelf in de aanloop naar de GP van Groot-Brittanië dat het 'package' van Red Bull onder normale omstandigheden lang niet overal kan winnen. Anderzijds: dat was in Oostenrijk ook niet zo, maar beïnvloed door de eerder genoemde facetten won de Nederlander toch.

Ferrari en Mercedes hebben een meer uitgebalanceerde auto die op alle circuits zeker goed genoeg moet zijn voor het podium. Ferrari had vorig seizoen meer een auto als de Red Bull, maar heeft nu de middenweg gekozen. Een keuze die niet verkeerd uitpakt. Geen wonder dat Vettel en Hamilton aan kop van het klassement head to head gaan. Normaal gesproken gaan die twee dan ook uitmaken wie in 2018 de titel pakt, maar zoals we in de eerste negen races hebben kunnen zien, verloopt dit seizoen nauwelijks iets normaal.

Lees meer over:

NUshop

Tip de redactie