Bløf, dit weekend een van de headliners op Pinkpop, lijkt na 26 jaar een carrièrehoogtepunt te bereiken dankzij Zoutelande. Het nummer leverde de Zeeuwse band zijn grootste hit en een langgekoesterde doorbraak in België op. Toch is succes niet wat de band drijft, vertelt zanger Paskal Jakobsen. "Plezier is het belangrijkst."

Zoutelande werd niet door Bløfs vaste tekstschrijver Peter Slager geschreven, maar is een hertaling van het Duitse nummer Frankfurt Oder van zanger Bosse. "We achtten de kans groot dat mensen dat een mooi liedje zouden vinden, omdat we er zelf als luisteraars zo op aansloegen", vertelt Jakobsen aan NU.nl.

Dat het nummer de grootste hit uit hun carrière zou worden, had de zanger echter niet zien aankomen. Het nummer stond tien weken bovenaan in de Top 40, twee keer zo lang als Holiday in Spain uit 2004. 

"We dachten wel dat het voor een breder publiek zou kunnen werken, maar je kunt niet bevroeden dat het zo'n hit wordt", aldus Jakobsen. "We hebben in het verleden ook nummers uitgebracht waarvan we dachten dat ze het goed zouden doen. Open je ogen van het voorlaatste album was volgens ons een gedoodverfde hit, maar uiteindelijk werd het een bescheiden radiohit. Daar hadden we meer van verwacht."

Bij Liefs uit Londen, uit 1998, ging het de andere kant op. "Dat was de laatste stuiptrekking van de plaat destijds. We dachten toen: laten we die nog maar proberen. Vervolgens werd het een van de belangrijkste liedjes uit onze carrière."

"Het was ook niet evident dat wij op dit punt in onze carrière, nu we al zo lang meedraaien, überhaupt nog zo'n grote radio- en internethit zouden krijgen", gaat Jakobsen verder over Zoutelande. "Daar ga je gewoon niet meer van uit. Daarom was het echt een gigantisch cadeau."

Hooverphonic

Met Zoutelande volgde ook succes in België, iets waar de band lange tijd op heeft gehoopt. "Eigenlijk waren we het hopen op een doorbraak wel een beetje voorbij. Je gelooft daar op een gegeven moment niet meer in", aldus Jakobsen.

De laatste plaat van Bløf, Aan uit 2017, is uitgebracht via een andere platenmaatschappij en dat veranderde de zaak. "Die ploeg mensen keek met een frisse blik naar ons werk en zag kansen voor airplay in België. Als de wind goed staat, het liedje goed is en de juiste mensen aan de juiste touwtjes trekken, blijkt het dan ineens toch te kunnen."

“We merken de laatste 2 tot 2,5 jaar dat er steeds meer jongeren naar onze shows komen”
Paskal Jakobsen

Zoutelande werd opgenomen met Geike Arnaert, voormalig leadzangeres van de Belgische band Hooverphonic. "De keuze om Zoutelande met een Belgische zangeres te doen, was natuurlijk wel een bewuste keuze. Het was de bedoeling daarmee een kans te creëren om voet aan grond te krijgen in België."

De keuze viel op Arnaert, omdat zij volgens Jakobsen "een fantastische zangeres" is. "We schatten in dat ze mooi zou 'plakken' op mijn stem. In tweede instantie is zij iemand die in België veel waardering oogst. Ze wordt daar op handen gedragen en dat kon voor ons ook handig zijn."

Toch stond de zangeres, die tot dan toe enkel in het Engels had gezongen, niet te springen toen ze werd benaderd. "Ze kende ons niet en ze kende het liedje niet. Maar toen ze het hoorde, was ze wel enthousiast. Bløf zei de gemiddelde Belg ook niet zo veel, tot een half jaar geleden."

Ronnie Flex

Arnaert is niet de enige met wie Bløf de afgelopen jaren een samenwerking is aangegaan. Zo zong Jakobsen met onder anderen Nielson, Ilse DeLange en Typhoon en brengt Ronnie Flex een nieuwe versie uit van het Bløf-nummer Omarm. Mede dankzij deze projecten ziet de band de laatste jaren een jonger publiek bij optredens.

"Het fenomeen is nu aan de hand dat de kinderen van de fans van het eerste uur opgevoed zijn met onze muziek en op eigen houtje kaartjes kopen", zegt Jakobsen. "We merken de laatste 2 tot 2,5 jaar dat er steeds meer jongeren naar onze shows komen. De single Wereld van verschil met Typhoon bracht nog meer jeugd. Hetzelfde geldt voor de samenwerking met Nielson. Dat waren allemaal keuzes die geresulteerd hebben in een jonger en breder publiek. Je kunt niet alleen maar voor hetzelfde publiek blijven spelen, dat houdt op een gegeven moment op."

De band gaat bij zulke projecten echter niet over één nacht ijs. "Het is best een precaire zaak. Als je als band zoals wij iets te populaire keuzes wil maken en hip wil lopen doen, kan het ook potsierlijk worden. Daar moet je voor oppassen. We bespreken dan ook altijd heel goed of we een samenwerking zien zitten, hoe de uitvoering eruit gaat zien en in hoeverre het originele nummer overeind blijft."

Ook bij het maken van eigen muziek laat Bløf niks aan het toeval over. "We houden de regie over alles wat we doen: van het schrijven van liedjes tot het arrangeren en produceren. Bij de laatste plaat hebben we wel wat mensen erbij gevraagd in het proces, maar we houden zelf altijd een dikke vinger in de pap."

Vriendengroep

Ondanks het succes van Bløf is roem voor de band allang niet meer zo belangrijk als in het begin. "Als beginnende band hoop je dat je ooit een keer een radiohit krijgt. Daarna hoop je een nummer één-hit te scoren, en vervolgens hoop je op een gouden plaat. Dat we al die dingen hebben bereikt, zijn kleine hoogtepunten. Maar ik merk dat er op dit moment twee dingen zijn waar we het meest trots op zijn."

"Het eerste is dat we voelen dat we nog steeds ongelooflijk productief zijn. We zijn niet drooggevallen wat betreft het artistieke gedeelte. Er is veel drive om het goed te doen en er is veel plezier in de samenwerking. Wij zijn op dit moment met z'n vieren een hechtere vriendengroep dan we ooit geweest zijn. Het is voor ons allemaal helder waar het om draait: plezier hebben. Met de hit die we nu scoren, zitten we als schooljongens te gniffelen. Terwijl, als dat niet was gebeurd, zouden we met net zoveel plezier onze tours, festivals en concerten doen."