Na zilver (2010) en brons (2014) op het WK moet Arjen Robben (33) vrezen dat hij en het Nederlands elftal er komende zomer niet bij zijn in Rusland. Een interview met de captain van Oranje die zich mogelijk opmaakt voor zijn laatste interlands.

Thuis in München pakte Arjen Robben de lijst met spelers van Oranje er al even bij. Hij scande de 24 namen die door bondscoach Dick Advocaat zijn opgeroepen voor de cruciale interlands tegen Wit-Rusland en Zweden en zette er af en toe een kruisje achter.

"Ik was benieuwd hoeveel van de spelers een EK of WK hebben meegemaakt. Ben gaan tellen", vertelt Robben een week later in een van de grote zalen in Huis ter Duin, het hotel van Oranje in Noordwijk.

"Veertien van de 24 hebben nog nooit een eindtoernooi gespeeld. En de rest één of twee. Daar sta ik dan tussen met drie EK’s en drie WK’s. Bizar toch? Je moet een keer een eindtoernooi meegemaakt hebben om te weten hoe geweldig het is. Daar doe je het voor en dat probeer ik nu over te brengen op die jongens. Een WK spelen voor je land is het mooiste wat er is. We moeten naar Rusland."

“Het is doodzonde dat Wesley er niet bij is”
Arjen Robben

Aan de tafels om hem heen zitten jongens als Matthijs de Ligt (17), Kenny Tete (21) en Donny van de Beek (20). Laatstgenoemde wacht nog op zijn eerste interland, terwijl de aanvaller van Bayern München zaterdag in het Wit-Russische Borisov voor de 95e keer het Oranje-shirt aantrekt. Toen hij zelf nog een tiener was, veertien jaar geleden, maakte Robben zijn debuut. Samen met Robin van Persie, Rafael van der Vaart, Klaas-Jan Huntelaar, Dirk Kuijt en Wesley Sneijder veroverde hij vervolgens bijna de wereld, tot ze in de afgelopen jaren een voor een wegvielen bij Oranje. Nu is alleen Robben nog over.

"Het is een rare gewaarwording. Van die hele generatie waren Wesley en ik de laatste jaren al met zijn tweetjes over. Dat was al een hele stap. Toen ik hoorde dat ook hij nu niet geselecteerd is, was dat dus even een momentje. Het is doodzonde dat Wesley er niet bij is."

Sneijder verkeert niet in beste vorm. Hij speelt niet bij Nice omdat zijn trainer vindt dat hij eerst fit moet worden. Wat had Advocaat dan moeten doen?

"Het is niet zo dat ik het pertinent oneens ben met de bondscoach. Ik had Wesley er persoonlijk graag bij gehad. We kennen elkaar al zo lang. Als de bondscoach hem niet opstelt, kan hij op een andere manier van waarde zijn. Hij heeft zo’n staat van dienst. En zoveel ervaring. Maar goed, de keuze is gemaakt."

Is het voor jou minder leuk bij Oranje omdat de jongens waarmee jij groot bent geworden er niet meer bij zijn?

"Natuurlijk mis ik mijn maatjes. Maar het is niet dat ik hier zielig alleen ben overgebleven. Er zijn genoeg jongens bij van het prachtige WK in Brazilië. Het is echt niet zo dat ik iedereen nog goed moet leren kennen."

Inmiddels is ook de vraag bij Robben: Hoe lang nog? Zeker nu Nederland het WK in Rusland dreigt te missen. Tegen Wit-Rusland en Zweden moet met grote cijfers gewonnen worden, anders kan er een streep door Rusland. Het kunnen daarom zomaar de laatste interlands worden van de buitenspeler die in januari 34 wordt, maar nog altijd van de buitencategorie is bij Oranje.

"Of die gedachte door mijn hoofd gaat?" Robben is even stil. "Ja, daar ben ik weleens mee bezig”, bekent hij. “Ik ben ook maar een mens. Natuurlijk denk ik weleens aan mijn einde bij Oranje. Thuis praat ik erover met mijn vrouw. Je kunt de scenario’s op tafel leggen. Wat als we het WK niet halen… Maar ik wil die gedachten nu niet in het openbaar delen."

Hij zegt er ook niet aan te willen denken. "Vergeef me de woorden, maar ik sta hier met net zoveel eergevoel in mijn flikker als in de afgelopen veertien jaar", vertelde hij maandag al bij aankomst in Noordwijk. "En zo zit ik hier nu ook", zegt hij. "Ik ga uit van het positieve. We moeten die tweede plek in de poule pakken en daar wil ik al mijn energie insteken. Het plezier is er ook nog. Altijd."

“Als ze me nu de band zouden afnemen, zou ik bijna zeggen: ik stop ermee”
Arjen Robben

Toch voelt het anders. "Bepaalde dingen maken het er niet makkelijker op. Jarenlang zijn we met Oranje door de kwalificatie gerold. Fluitend wonnen we onze wedstrijden. Dat is niet meer zo, maar daar moet ik ook doorheen. Nog steeds heb ik kippenvel als ik op het veld sta en het Wilhelmus hoor. Tot de laatste minuut geef ik alles wat ik in me heb."

De verbetenheid klinkt door in zijn stem. Die verbetenheid was er vorige maand ook na de 3-1 zege op Bulgarije. Na elk doelpunt pakte Robben de bal uit het net. Doorgaan. Op jacht naar meer goals om het gat met Zweden te verkleinen. Die drive, die beleving, Robben zag het niet bij al zijn ploeggenoten, zo vertelde hij na afloop in de Arena.

"Na zo’n wedstrijd zit ik nog vol adrenaline", kijkt hij nu terug. "Maar dat betekent niet dat ik spijt heb van mijn woorden. Het is ook geen kritiek, Het is gewoon zoals ik de dingen zie. Het gaat om een WK en dat is het mooiste wat er is. Dat moet iedereen dondersgoed beseffen. Die drive miste ik misschien een beetje en dat heb ik gezegd. Maar als het slecht gaat met Oranje worden dat soort randzaken groter gemaakt dan ze zijn. Het draait ook niet om mij, al wil ik de ploeg wel op sleeptouw nemen als aanvoerder. Mijn ervaring overdragen."

Heb je die rol bewust meer gepakt sinds je twee jaar geleden aanvoerder werd?

"Nee. Ik hoor weleens geluiden dat ik te veel hooi op mijn vork neem, maar dat is niet zo. Buiten het veld moet ik als aanvoerder iets meer dingen regelen, dat hoort erbij. Maar in het veld gedraag ik me niet anders dan toen ik de band nog niet droeg. Ik wil belangrijk zijn voor Oranje, dat is altijd zo geweest."

Toch heb jij al zoveel om op te letten. Je lichaam moet heel blijven. Je speelt in een Nederlands elftal dat niet meer zo goed is als vroeger. Kan het zijn dat jij door het aanvoerderschap net iets minder uit je kwaliteit haalt?

"Ik zie het eerder andersom. Het aanvoerderschap geeft me juist een geweldig gevoel. Als ze me nu de band zouden afnemen, zou ik bijna zeggen: ik stop ermee. Zo trots ben ik dat ik captain van Oranje ben. Het maakt me sterker. Ik wil als aanvoerder naar het WK."

“Vergeef me de woorden, maar ik heb net zoveel eergevoel in mijn flikker als in de afgelopen veertien jaar”
Arjen Robben

Gaat dat lukken?

"Het zou een kleine houdini-act zijn. Ik ben een optimist, maar ook een realist. Zoals het er nu voorstaat moeten we de laatste wedstrijd met drie goals verschil van Zweden winnen. Dat is al zwaar genoeg en dus mogen de Zweden niet op ons uitlopen. Wij moeten tegen Wit-Rusland hetzelfde resultaat neerzetten als Zweden tegen Luxemburg doet."

Advocaat zei vorige week op zijn persconferentie dat 1-3 winst op Wit-Rusland al goed zou zijn. Maar dat lijkt niet genoeg…

"Ik snap dat wel. We moeten nu geen grote mond hebben en roepen dat we over Wit-Rusland heen gaan walsen. Maar tegelijkertijd moeten we de overtuiging hebben dat het kan. Volle bak. Als we op voorsprong komen, mogen we niet tevreden zijn. Wit-Rusland heeft dan net een tikkie gehad. Juist dan moeten we doorpakken. Dat besef moet er zijn en ik proef dat dat er nu is bij Oranje."

Lees meer achtergrondverhalen in NUweekend