Hij geldt als één van de belangrijkste tegenstanders van Max Verstappen in de Formule 1 en is niet in elke Nederlandse huiskamer geliefd. Dit weekend treffen de kemphanen elkaar weer in Maleisië. Wie is Sebastian Vettel eigenlijk? Een profiel.

De startcrash bij de Grand Prix van Singapore twee weken geleden was de zoveelste in een reeks incidenten tussen Verstappen in de Red Bull en Vettel, viervoudig wereldkampioen in de Formule en eerste coureur bij het belangrijkste team in de koningsklasse: Ferrari.

Door de verschillende aanvaringen met Verstappen is Vettel zeker niet de populairste coureur onder de Nederlandse fans. Hij wordt door velen gezien als een zeurkous die niet tegen zijn verlies kan. Vettel is met enige regelmaat klagend op de boordradio te horen als het niet naar zijn zin gaat, iets dat zijn reputatie geen goed doet.

Toch is Vettel vooralsnog de coureur met de grootste staat van dienst in de Formule 1, tenminste, als er wordt gekeken naar wereldtitels. De Duitser was vier keer de beste, met achter hem Lewis Hamilton, die drie titels heeft gepakt.

Hoewel Vettel en Verstappen op de baan vaak tegenpolen zijn, hebben ze ook veel overeenkomsten. Verstappen volgt grotendeels de route die Vettel ook volgde. De Duitser debuteerde weliswaar voor BMW Sauber, maar brak net als Verstappen door bij Red Bulls B-team, Scuderia Toro Rosso. Hij stapte al snel over naar het A-team, waar hij ook net als Verstappen een Australische teamgenoot kreeg, in de persoon van Mark Webber.

Vettel maakte in 2009 zijn debuut voor Red Bull Racing. Toen had hij zijn eerste overwinning al op zak. Op een kletsnat Monza verzilverde de toen net 21 jaar oude Vettel in 2008 zijn eerste pole position en won hij tot ieders verbazing de Italiaanse Grand Prix. Het was bovendien het eerste dagsucces voor een Red Bull-gesponsorde auto in de Formule 1. Voor Red Bull Racing moest de eerste zege toen nog komen.

Oogappel

De Oostenrijker Helmut Marko was ook in die jaren al de belangrijkste man binnen het F1-project van Red Bull en ging over de aanstelling van de coureurs. Vettel was, net als Verstappen dat nu is, de absolute oogappel van Marko. Die zorgde er dan ook voor dat zijn pupil waar het even kon een voorkeursbehandeling kreeg binnen het team.

Vettel betaalde het vertrouwen van Marko volledig terug. Tijdens een regenrace in China boekte hij de eerste overwinning voor Red Bull Racing, om vervolgens tot het einde met Jenson Button om de titel te strijden. Het was de opmaat naar de grootste successen van de coureur uit Heppenheim.

In 2010 merkte Webber voor het eerst dat de voorkeur binnen het team uitging naar Vettel. De Duitser beschadigde zijn voorvleugel tijdens de kwalificatie, terwijl het team slechts twee exemplaren van de nieuwste variant bij zich had.

Red Bull haalde daarop de andere nieuwe vleugel van Webbers auto, om die op Vettels wagen te schroeven. Webber moest het met een ouder exemplaar doen. De woedende Australiër won de volgende dag de race, om vervolgens over de boordradio te roepen dat dat 'niet slecht was voor een tweede coureur'. De toon was gezet.

Later in het seizoen wilde het team Vettel niet terechtwijzen toen hij duidelijk schuldig was aan een crash met Webber in Turkije, waardoor beide auto's in leidende positie uitvielen. Ondanks dat bleek in dat seizoen al dat Vettel als het er echt om ging Webber de baas was. De Duitser pakte in de laatste race van het seizoen dan ook zijn eerste titel.

Dominant

In de jaren die volgden had Vettel weinig meer te duchten van Webber en was hij de dominante factor in de Formule 1. In 2013 won hij zelfs dertien van de negentien Grands Prix, waaronder die in Maleisië. Ook daar toonde Vettel zijn rücksichtslosheid, door tegen teamorders in de leidende Webber in te halen, het beruchte 'Multi-21' incident. Vettel toonde na afloop weinig berouw. Dat seizoen pakte Vettel zijn voorlopig laatste van vier wereldtitels.

Hoewel de jonge Duitser door zijn aanvaringen met de alom geliefde Webber en zijn opgeheven vinger na elke pole en overwinning niet op handen werd gedragen, werd ook een andere kant van Vettel bekend. Volgens Webber was zijn teamgenoot de enige Duitser die hij kende met humor, iets dat Vettel bijvoorbeeld liet zien met een aardige Kimi Raikkonen-imitatie tijdens een awardshow. Ook tijdens interviews, bijvoorbeeld op bezoek bij Top Gear in 2011, valt er regelmatig om Vettel te lachen.

Zoals veel topsporters is Vettel een keiharde wanneer het ertoe doet, maar ontspannen buiten de sport om. Niet dat het grote publiek daar veel van ziet: Vettel schermt zijn privé-leven kundig af en op sociale media als Twitter en Instagram is hij niet te vinden.

Nieuw tijdperk

In 2014 begon een nieuw tijdperk in de Formule 1 en daarmee ook het einde aan de dominante jaren van Vettel. Door de introductie van turbo-motoren zakte Red Bull, destijds ook rijdend met Renault, terug in de pikorde. Webbers opvolger Daniel Ricciardo kon nog aardig overweg met de RB10 en won drie races. Vettel stond 'slechts' vier keer op het podium en vertrok na dat seizoen naar Ferrari.

Met de overstap naar het legendarische Italiaanse team kwam voor Vettel een droom uit. Hij kon in de voetsporen treden van Michael Schumacher, die vijf wereldtitels pakte voor de 'Scuderia'. Net als bij Vettels grote voorbeeld destijds (Schumacher ging in 1996 naar Ferrari, maar moest tot 2000 wachten op de titel) duurt het vooralsnog even voor de grote successen aanbreken bij Ferrari.

Mercedes is sinds 2014 het te kloppen team in de Formule 1 en voorkomt daarmee succes voor Vettel met Ferrari. In 2015 won de Duitser drie races, in 2016 bleef hij zegeloos. In 2017 is er wel sprake van significante verbetering. Vettel won al vier races en was lang WK-leider, maar door het start-ongeluk in Singapore moet hij dit jaar waarschijnlijk opnieuw in Hamilton en Mercedes zijn meerdere erkennen.

Frustaties

Het verklaart mogelijk waarom Vettel regelmatig gefrustreerd overkomt, met als dieptepunt de Grand Prix van Mexico in 2016. Daar gaf Verstappen zijn plek niet op aan Vettel, nadat de Nederlander rechtdoor was gegaan bij de eerste chicane. De scheldkanonnade die volgde vanuit de Ferrari was ongeëvenaard, terwijl Vettel de lat al hoog had gelegd nadat hij eerder dat jaar in Sochi van de baan was gereden door Daniil Kvyat.

Vettels roep om blauwe vlaggen, 'come on, blue flags', het onvermijdelijke 'honestly!' en klachten dat hij van de baan is geduwd, 'he pushed me of the track', hebben inmiddels cultstatus bereikt. Er zijn zelfs t-shirts met deze uitspraken verkrijgbaar.

Geen wonder dat de Formule 1-regie gretig naar de boordradio schakelt als er zich iets rond de Duitser voordoet, terwijl de negentien andere coureurs ook allemaal regelmatig klagen over de radio.

Het leidt allemaal af van het feit dat Vettel een viervoudig wereldkampioen is, rijdend voor het belangrijkste team in de pitstraat. Hij won grofweg een kwart van de 194 Formule 1-races die hij reed en behoort zonder twijfel tot de beste coureurs van de laatste decennia. Mocht Vettel de zeven wereldtitels van zijn grote held Schumacher willen evenaren moet er bij Ferrari, maar vooral bij hemzelf nog veel gebeuren.

Lees meer achtergrondverhalen in NUweekend