Column

Column Menno Pot: Eenentwintig

COLUMN - Memphis Depay is 21 jaar. Dat lijkt me, als aanhef, wel even genoeg stof tot nadenken. Wat u daarvan moet denken, hangt af van uw stemming.

Door Menno Pot

In de zomer van 1987 maakte ik, als 12-jarig supportertje van Ajax, een vreugdedansje toen ik hoorde dat Ruud Gullit PSV ging verruilen voor AC Milan. Die aderlating zou PSV nooit te boven komen. Ajax zou weer kampioen worden.

Dat liep anders. PSV werd alleen maar sterker en veroverde, als ik het me goed herinner, nog een stuk of zestig landstitels op rij, plus een Europa Cup 1 en een paar dozijn KNVB-bekers. Wachten duurt eindeloos lang op die leeftijd. Denk maar aan oudejaarsavond.

Kortom: deze Ajacied rekent zich niet rijk nu Memphis Depay vertrokken is. Fan-emoties van het hierboven geschetste soort ken ik sowieso niet meer. Maar dat terzijde.

Nooit vergeet ik het bedrag dat met de transfer van Gullit gemoeid was. Zeventien miljoen gulden. Ik hoor het de Kees Jansma's, Mart Smeetsen, Heinze Bakkers, Spanen en Vermeegens nog zeggen: ze-ven-tien mil-joen.

In 2013 werd weliswaar bekend dat het in werkelijkheid 16,5 miljoen was, en Wikipedia houdt het op achttien, maar dat is nu. Tóen hoorde je de hele dag ZE-VEN-TIEN MIL-JOEN GUL-DEN - en ik was nog zo heerlijk naïef dat ik me geen moment afvroeg waarom Ajax voor Marco van Basten slechts twee gulden vijftig en een bos bloemen had weten te bedingen bij hetzelfde AC Milan.

“De duurste was tot nu toe Fredje Bouma. Die kostte nog geen vijf miljoen euro.”

Het is lastig, misschien onmogelijk, om te berekenen hoe de 25 à 30 miljoen euro die PSV van Manchester United gaat ontvangen zich verhoudt tot de 17 miljoen gulden van toen, maar één ding staat vast: het is erg veel geld.

PSV ontvangt voor Depay meer dan voor alle eerder verkochte spelers uit de opleiding sámen. De duurste was tot nu toe Fredje Bouma. Die kostte nog geen vijf miljoen euro.

Goed, tijd voor twee vaststellingen over de transfer van Depay. U mag zelf kiezen welke u zwaarder vindt wegen, op basis van uw stemming.

Ten eerste. Hoe belabberd het voetbal in de eredivisie ook is, hoe hard we op de internationale schaal der dingen ook naar beneden kukelen en hoe duizelingwekkend snel het aantal Nederlandse voetballers bij Europese topclubs ook afneemt: er staan in de eredivisie nog altijd jonge talenten op die na een jaar of twee als basisspeler een miljoentje of vijfentwintig waard zijn. We tellen nog mee, als 'markt'.

Ten tweede. Depay is 21 jaar. Eenentwintig. Het is een nieuw ijkpunt: dát is dus de leeftijd waarop onze talenten ons de rug toekeren, als ze kunnen.

Zoals je je ergernis over iets wat duur is extra ronkend kunt aanzetten door de conversie naar guldens te maken ("Tachtig euro voor een popconcert...Zijn ze gek of zo? Dat is 175 gulden!"), zo kun je de jeugdigheid van een voetballer dramatisch accentueren door naast zijn leeftijd ook zijn geboortejaar te noemen.

“1994. Dat was vorige week.”

Memphis Depay werd geboren in 1994.

1994. Dat was vorige week. Voor je gevoel heb je het dan over een schattige peuter of een welpje met zo'n leuk groen petje, maar nee: mensen uit 1994 zijn volwassenen, met rijbewijzen en hypotheken en armen vol tatoeages. Sommige van hen verdienen tonnen bij PSV of Ajax. Of miljoenen bij Manchester United.

Het versterkt het gevoel dat de eredivisie ongeveer de competitie is geworden die je nog niet zo heel lang geleden gratis kon volgen op maandagavond, op De Toekomst, Varkenoord en De Herdgang. Dat is mijn advies van de week: zie het voortaan zo, dan trekt de ergernis over dat gekluns en gestuntel (deels) uit je systeem. Je krijgt meer begrip voor het niveau waarop het zich allemaal afspeelt.

Over de vraag in hoeverre het nog te rijmen valt met de seizoenkaartprijzen, die niet zo heel veel lager liggen dan die in de Bundesliga of de Serie A, mogen we straks weer een zomertje nadenken.

Het hangt, ook hier, allemaal af van uw stemming.

Lees meer over:

NUshop

Tip de redactie