Peter Jan Rens was ooit een vermogende en gewaardeerde presentator. Daarna volgden faillissementen en werd hij het onderwerp van talloze vermeende schandalen. Een kind met zijn 43 jaar jongere vriendin en een theatervoorstelling over zijn leven moeten de ommekeer inluiden.

Peter Jan Rens verovert als Meneer Kaktus in 1984 een plek op de Nederlandse televisie. Vijf jaar later ontvangt hij een Gouden Televizier-Ring voor zijn presentatie van het programma Doet-ie 't, of doet-ie 't niet.

In 1993 stapt hij over naar de commerciële omroep RTL 4. Daar krijgt Rens in 1998 zijn eigen 'late night' talkshow die na al na vier maanden uit de programmering wordt gehaald. Het luidt het einde van zijn televisiecarrière in.

Rens richt daarna meerdere bedrijven op, onder andere in Thailand. Maar het succes blijft uit. In 2009 wordt Rens failliet verklaard. Hij is dan al lang een terugkerend onderwerp in roddelbladen en kranten. Rens zou zakenpartners hebben opgelicht, zijn ex-vrouw met een torenhoge hypotheek hebben laten zitten en een straatverbod in Thailand hebben gekregen.

In juni 2014 wordt Rens vader. De moeder is de 43 jaar jongere Virginia.

Waarom wordt er nog steeds zoveel over je geschreven?

"De publiciteit lijkt wel geëxplodeerd te zijn. Terwijl ik de laatste tijd weinig heb gemaakt. Er verschijnt binnenkort wel een nieuw boek en ik ben bezig met een theatervoorstelling. Die moet na de zomer gaan lopen en heet Hoe het is om Peter Jan Rens te zijn."

Waarom denk je dat mensen daar naar toe willen gaan?

"Mensen willen mij ontmoeten."

Maar een theatershow over je eigen leven is toch een soort van zelfenscenering?

"Ik heb een fase bereikt waarin ik dat kan doen. 'Jij bent verlicht’, zei iemand laatst tegen mij. 'Jij zweeft boven jezelf en je ziet jezelf.' Toen dacht ik: ze heeft gelijk. Ik voel ook dat ik naar mezelf kijk. Ik zie mezelf op tv en denk: 'He, Peter Jan Rens'.''

En hoe is het op dit moment om Peter Jan Rens te zijn?

"Goed. Ik ben in de gelukkigste fase van mijn leven beland. Nadat ik zakelijk en persoonlijk failliet werd verklaard, zijn al mijn rekeningen leeg getrokken. Ik wilde daarna niet in de schuldsanering. Nadat ik alles had opgelost heb ik geprobeerd op te kruipen. Dat is me ook gelukt. Volgend jaar ben ik weer waar ik was voordat ik failliet ging. Nu ik weer aan het opstijgen ben komt de hele publiciteit weer, terwijl ik net een klein kindje heb. Als Virginia galstenen heeft, staat het uitgebreid in de Telegraaf."

Maar dat laat je zelf via Facebook weten.

"Ja, natuurlijk. Vanochtend heb ik op Facebook nog een gedichtje over mijn dochtertje geschreven. Ik deel daar eigenlijk alleen maar familiedingen, maar op een bepaald moment wordt het me te gortig en leg ik het allemaal uit."

Het is een openbaar profiel, iedereen kan het zien.

"Daar heb ik ook geen moeite mee. Maar als je ziet wat er gepubliceerd wordt."

Omdat mensen het misschien gek vinden? Waarom heb jij het idee dat mensen alles over jou moeten weten?

(stilte) "Weet ik niet."

Je schrok waarschijnlijk toen je daar meldde dat je relatie uit was en dat werd overgenomen?

"Toen werd Facebook uit mijn handen genomen. Maar dat werd snel gecorrigeerd. Dat zijn van die hele gekke dingen. Ik heb dat niet zelf gedaan, anders had ik het wel gezegd."

Maar haar familie bevestigde het.

"Die zijn er ingetuind. Haar broer wordt gebeld met de vraag wat hij er van vindt dat de relatie beëindigd is. Die gaat helemaal over de zeik, want die denkt dat ik haar in de steek heb gelaten."

"Virginia is nieuw in de media, de druk is ontzettend groot. Die krijgt het over haar heen, die heeft daar geen ervaring mee."

Waarom laat je haar daarover praten?

"Ik heb tegen Virginia gezegd: 'Wees open en eerlijk. Het is zoals het is.'"

Maar het zijn niet haar problemen.

"Nee, maar zij houdt zoveel van me. Zij wil dat zeggen, ik vind dat prima. Soms gaat ze over de schreef en denk ik: kijk uit. Maar ze doet het hartstikke goed."

Je zei dat je vriendin zwanger was en ontkende dat later weer. Mensen gaan zich afvragen: wat wil Peter Jan Rens nou eigenlijk?

"Alsof het een theatervoorstelling is."

Heb jij jezelf nog in de hand?

"Ik heb niet het gevoel dat ik mezelf ooit heb verloren. Als mensen tegen me zeggen: 'Jij hebt je niet meer in de hand. Bij jou lopen werkelijkheid en fantasie door elkaar heen'. Dan denk ik: 'Tja…'"

Mensen die met jou gewerkt hebben noemen allemaal jouw enthousiasme.

"Het hoofdpersonage in mijn nieuwe boek is gebaseerd op een vriend van mij. Hij zegt altijd: 'Jij bent in staat met je enthousiasme de toiletjuffrouw de directeur van je onderneming te maken.'"

Sommige mensen zeggen dat jij in dat enthousiasme vergeet na te denken of iets wel echt kan of niet.

"Er is een uitspraak in de Griekse filosofie, dat is de meest levensgevaarlijke uitspraak die ik ken. Die staat in een gebouw gebeiteld en daar kijk ik af en toe met verbijstering naar. De uitspraak luidt: de meeste mensen zijn slecht."

Wat heeft dat met jouw enthousiasme te maken?

"Ik zeg altijd zelf: mensen zijn goed. Het is alleen pech dat ze soms voor hun eigen belang kiezen."

Gaat dat over jou?

"Ik denk het wel. Iedere keer als ik een financiële man heb die het zakelijk slecht voor mij regelt en me later besteelt, zeg ik: 'Ah, hij had het nodig, ik kom wel weer aan geld.' Ik mis een bepaalde meedogenloosheid daarin. Virginia kan daar woedend om worden."

Dus die zakelijke conflicten zijn eigenlijk allemaal de schuld van een financiële man?

"Ja. Mensen zeggen dat ze nog steeds geld van me krijgen, maar dat is allemaal afgehandeld bij het faillissement. Er lopen geen zaken tegen me."

Ik las dat je je op een recreatiepark verstopt voor schuldeisers.

"Er zijn natuurlijk wel mensen die vinden dat ze geld van me krijgen. Maar dat wordt uitgepraat of ze moeten naar de rechter stappen. De curator heeft ervoor gezorgd dat de mensen die het echt nodig hadden hun geld ook kregen."

Er worden veel zaken in de media besproken waar jij betrokken bij zou zijn geweest. Begrijp je dat mensen op een gegeven moment niet meer geloven dat jij slachtoffer bent?

"Dat kan ik me voorstellen. In Nederland denkt men: waar rook is, is vuur. Ik word vaak nergens van beschuldigd, maar men schrijft wel over schuldeisers. Ze komen dan met rekeningen die niet betaald zijn, maar dat zijn details. Dat heeft iedereen wel eens."

Je hebt ooit gezegd dat je van oorlog houdt.

"Ik houd van mensen die mij een boevenstreek leveren. Ik houd van een financiële oorlog .Vooral als je een lelijke tegenstander hebt. Dan zet ik ook alles in."

Sommige mensen die met jou hebben samengewerkt vinden jou een ongeleid projectiel en je plannen gebakken lucht.

"Ik vind dat NSB-gedrag. Er zijn mensen met wie ik goed heb samengewerkt die later bagger schrijven."

Hoe kan dat dan steeds?

"Ik weet het niet. Het is jaloezie, het is afgunst. Ik heb op een gegeven moment een ecomonisch systeem uitgevonden, financionomics. Dat gaat over sociaal zaken doen. Het is gebaseerd op de Amerikaanse beweging freakonomics. Sommige zakenpartners werden gek van het feit dat ik me met financiën bemoeide en daar een filosofie over had. Die zeiden: 'Dat mag jij niet doen, blaaskaak'."

Veel beschuldigingen aan jouw adres worden door Evert Santegoeds opgetekend.

"Het is het duo Evert en Leo (Van Rooijen, red.). Lomp en onhandig. Evert Santegoeds heeft me ooit een boek geschonken over Malevitsj."

Santegoeds zegt dat je destijds een andere Peter Jan Rens was.

"Dan kun je beter zeggen dat het een andere Santegoeds was. Hij is nu helemaal verbitterd. Toen was het een leuke man. Hij was echt gek op me, dat weet ik zeker."

Op een meer dan vriendschappelijke manier?

"Ik heb hem ergens niet beantwoord."

Je acht de kans reëel dat het om een onbeantwoorde liefde gaat?

"Dat moet haast wel zo zijn. Anders zet je niet op de dag van nationale rouw een foto van mij in dat recreatiepark in de krant."

Hij zegt zelf dat hij mensen wil beschermen met jou in zee te gaan.

"Je gaat toch niet iemand door de stront halen om andere mensen te beschermen? Mensen hoeven helemaal niet met mij te werken. Ik doe alles zelf. Hij doet dit om geld te verdienen, om de Privé beter te verkopen."

"De berichtgeving over mijn vermeende seksverslaving, dat komt allemaal uit hun hoofd. Leo heeft daar waarschijnlijk zelf iets mee. Ze hebben mensen betaald waarmee ik gewerkt heb, om allerlei dingen te verklaren."

Ga jij in al die vermeende schandalen vrijuit?

"Nee. Er zit een heleboel waarheid in. Ik laat bij een faillissement mensen met kosten achter, dat weet ik. Maar de mensen die geld krijgen hebben meestal al eerder geld van mij gehad."

Maakt jouw enthousiasme je dan op dat moment blind?

"Ja, het lijkt wel alsof ik niet echt leer. Dat doe ik ook bewust. Ik heb zo'n hekel aan cynische mensen die niet open staan naar andere mensen. Dus nu zit ik hier buiten en ik groet iedereen en ik praat met iedereen."

Maar je laat toch geen mensen met schulden achter omdat je een hekel aan cynisme hebt?

"Ik weet niet welke mensen ik met schulden heb achtergelaten. Ik ben niet bewust bezig schulden te maken. Maar de mensen die geld krijgen hebben meestal al eerder geld van mij gehad."

Is je baby een kans om je van een andere kant te laten zien?

"Ja, want ik heb nooit een kind gehad. Mijn dochter Lutein is nu 33, maar ik was alleen de donor voor twee vrouwen die met elkaar samenleefden. De afspraak was dat ik er verder nooit meer iets mee te maken had. Later gingen ze uit elkaar en toen zeiden ze:  'Hier heb je je kind'. Toen heb ik haar voor een deel opgevoed en haar door de pubertijd gehaald."

Op haar zestiende koos ze voor haar moeder.

"Het is geen pretje de dochter van Peter Jan Rens te zijn. Lutein zei altijd: 'Ze vragen niet hoe het met mij gaat, maar hoe het met mijn vader gaat.' De druk is hoog hoor. Ik had in die tijd permanent fotografen voor de deur. Maar ik weet niet wat er was gebeurd als ik niet bekend was geweest. Tussen haar moeder en mij was natuurlijk totaal geen liefde."

Hoe ga je ervoor zorgen dat je jongste kind niet in dezelfde situatie terecht komt?

"Door te weten dat ik niet meer in die situatie kan komen. Ik heb nu betere mensen om me heen en ik ga niet meer nachtenlang weg voor mijn werk. Ik zit thuis, ik schrijf, ik maak wat theaterstukken. Ik doe af en toe een tv-show. Maar áls ik ooit een 'late night' krijg aangeboden, pak ik hem wel weer."

Olli van Peter Jan Rens verschijnt bij Jaylen Books.

Meer langere verhalen en achtergronden op NUweekend