Robin van Persie (30) is topscorer van Oranje en op het WK in Brazilië de man die als aanvoerder de jonge ploeg van bondscoach Louis van Gaal bij de hand moet nemen. Een portret van een bezeten boegbeeld voor wie de tijd begint te dringen.

"Robin is een bluffer, net als ik. En dat terwijl hij niet eens uit Amsterdam komt." Nigel de Jong glimlacht als hij terugdenkt aan de tijd dat Van Persie en hij als jeugdspelertjes van Ajax en Feyenoord tegenover elkaar stonden.

"Hij nam die bluf van de straat altijd mee naar het veld en dat doet hij nog steeds. Dat is mooi om te zien. Dat gevoel van: kom maar op. Daarom kunnen we het ook zo goed met elkaar vinden."

Pakweg vijftien jaar later maken ze zich samen op voor het WK in Brazilië. Bij de middenvelder van AC Milan staat de teller op 69 interlands, zijn vriend van Manchester United heeft er 83.

Het verschil is enorm met Rory de Groot. Hij speelde met Van Persie in de jeugd van Feyenoord, maar kwam als prof niet verder dan twee invalbeurten bij Excelsior.

"Van Persie was in de jeugd niet de makkelijkste", vertelt De Groot, die tegenwoordig zijn geld verdient als theatermaker. "Hij was temperamentvol, zelfverzekerd, wilde altijd de bal hebben en kon absoluut niet tegen z'n verlies. Maar ik kon het wel goed met hem vinden, op een gegeven moment kwamen we ook bij elkaar over de vloer. En ja, dat van die mentaliteit van de straat herken ik wel. Robin hield ervan om mensen een beetje voor gek te zetten."

De Groot werd als tiener ook weleens in de maling genomen door de jonge Van Persie. "Robin kon alles goed. Niet alleen voetballen, ook tafeltennissen, backgammon en poolen. Maar soms deed hij net of hij zijn dag niet had, er ging bijvoorbeeld geen bal in met poolen."

"Toch stelde hij dan voor om voor geld te spelen om het een beetje spannend te maken. Tegen beter weten in ging ik dan akkoord voor een gulden of vijftien, waarna het meteen als vanouds begon te lopen bij Robin. Dan speelde hij bij wijze van spreken met één stoot de hele pooltafel leeg."

Tirade

Inmiddels heeft De Groot zijn Feyenoord-maatje al jaren niet meer gesproken. Vader Bob van Persie wel, die kwam een keer kijken bij zijn theatervoorstelling Hand in Hand, waarin De Groot vertelt over zijn mislukte poging om door te breken als profvoetballer.

"Van Persie komt ook in het stuk voor, maar het gaat vooral over Leonardo, de Braziliaan die later ook nog bij NAC en Ajax speelde. Van Persie is qua loopbaan nou eenmaal niet te vergelijken met mij. Hij haalt alles uit zijn carrière. Leonardo niet, en dat terwijl hij in de jeugd hét talent was."

"Leonardo had de dribbels en maakte de doelpunten. Bij Van Persie kwam dat later. Robin was overgekomen uit de jeugd van Excelsior en pas in het tweede seizoen dat ik met hem speelde begon hij er echt bovenuit te steken."

De Groot zag Van Persie sterker worden, beslissender en ook in februari 2002 debuteren in de hoofdmacht van Feyenoord. Maar hij bleef ook de temperamentvolle jongen die kon uithalen als het even niet ging zoals hij wilde, zo ondervond ook De Groot.

"Het was tijdens een examentraining in De Kuip. Marcel Bout, die nu als assistent van Van Gaal aan de slag gaat bij Manchester United, moest als trainer examen afleggen voor de KNVB. Ik kwam net bij de A-selectie, was bloedfanatiek en stond tegenover Robin. Ik won bijna alle duels en dat zat hem natuurlijk niet lekker. Dus op een gegeven gaf hij me een enorme zaaier. Ik vloog een meter de lucht in."

"Al die docenten van de KNVB keken natuurlijk meteen naar Bout: wat ga je doen? Hij stuurde Robin naar binnen. De toenmalige Feyenoord-trainer Bert van Marwijk stak ook nog een flinke tirade tegen hem af in de kleedkamer. Het werd echt een zaak en ik voelde me daar lullig over tegenover Robin. Voor mijn gevoel had ik het allemaal veroorzaakt. "

Joker

De schop op de training was niet de enige keer dat de jonge Van Persie in opspraak raakte bij Feyenoord. Nog geen twee maanden na zijn debuut kwam hij een uur te laat voor de wedstrijd tegen RKC, omdat hij vergat dat de zomertijd was ingegaan. Van Marwijk zette hem voor straf op de bank, waarna Van Persie als invaller bij een vrije trap de confrontatie aanging met specialist Pierre van Hooijdonk.

Tot twee keer toe verplaatste hij de door zijn ervaren ploeggenoot klaargelegde bal een meter naar rechts en nam vervolgens ook de vrije trap. Van Hooijdonk voelde zich voor joker gezet. Met instemming van Van Marwijk haalde hij na afloop hard uit naar de jonge Van Persie.

"Ach, hij was achttien", kijkt Van Hooijdonk nu terug op het voorval. "Op zo'n leeftijd kan dat gebeuren. Als hij op zijn dertigste nog steeds zoiets zou doen, zou het wel een slechte zaak zijn. Maar inmiddels is hij echt volwassen geworden."

De Groot: "Dat soort dingen deed Robin misschien niet altijd even handig. Maar het was ook lastig voor hem. In het laatste jaar in de jeugd was hij de gevierde man. Hij kon alle ballen opeisen. Dan is het moeilijk als je bij het eerste ineens weer van onder af aan moet beginnen. Maar ik denk dat als je hem nu naar die vrije trap vraagt, hij nog altijd vindt dat hij in zijn recht stond. De bal lag beter voor een linkspoot."

De vrije trap tegen RKC werd uiteindelijk nog net uit het doel getikt door doelman Khalid Sinouh. Van Persie scoorde in zijn eerste jaar in de hoofdmacht niet, toch maakte hij indruk en won de UEFA Cup met Feyenoord. In de twee seizoenen die volgden was het veertien keer raak, maar Van Persie bleef ook botsen in De Kuip. Zijn bij vlagen slechte verstandhouding met de clubleiding zorgde er mede voor dat hij al op zijn twintigste vertrok. Het was Arsenal dat hem voor slechts 3,5 miljoen euro oppikte.

Bezeten

Het vervolg is bekend. Van Persie groeide in Londen geleidelijk uit tot aanvoerder en topscorer, waarna zich hij ook bij Manchester United onmisbaar maakte. Van afstand zag Van Hooijdonk zijn oud-ploeggenoot de laatste jaren stappen zetten in Engeland. "Ik vind Van Persie vooral rustiger geworden in het veld. Zijn gedrevenheid zorgde er vroeger voor dat hij te veel met andere dingen bezig was in het veld. Alsof hij iets of iemand zocht. Dat heeft hij niet meer. Hij heeft zich fantastisch ontwikkeld."

De Groot: "Als je zo'n op jonge leeftijd naar de top van de Premier League vertrekt en je houdt je staande, dan is dat heel knap. Het getuigt van kracht, mentaliteit en professionaliteit."

Diezelfde professionaliteit zag De Groot al in de jonge jaren bij Van Persie. "Hij ging in de jeugd al extra aan de slag met techniektrainer Ricardo Moniz. En ook met een atletiektrainer. Allemaal op eigen initiatief, hij was zo bezeten van voetbal. Je kunt hem in die zin vergelijken met Cristiano Ronaldo, die ook ongelooflijk professioneel met zichzelf en zijn sport bezig is. Dat heeft Van Persie gemaakt tot de succesvolle Premier League-voetballer die hij nu is."

Boegbeeld

Naast het succes in Engeland, mag Van Persie zich sinds een jaar ook aanvoerder van het Nederlands elftal noemen. Zijn vriend Nigel de Jong bestempelt hem zelfs als het 'boegbeeld van Oranje'. "Ja, dat vind ik echt. Robin heeft het fantastisch gedaan in Oranje. Hij kan dat speciale geven aan een elftal, die extra meerwaarde. Een heerlijke speler om in je elftal te hebben, je kan altijd de bal bij hem kwijt. Hij is intelligent, wacht z'n momenten goed af, het is echt een ras-voetballer."

Vier maanden nadat Van Persie voor het eerst de aanvoerdersband van Oranje droeg, bereikte hij opnieuw  een mijlpaal. De spits maakte in oktober 2013 tegen Hongarije zijn 41e doelpunt waardoor hij zich topscorer aller tijden van het Nederlands elftal mag noemen. De Jong: "Hij blijft aan de lopende band scoren, fit of niet fit. Als hij weer is opgelapt, scoort hij, dat is een grote kwaliteit."

Smetje

De lovende van woorden van De Jong ten spijt, blijft er toch ook een smetje zitten op de interlandcarrière van de geboren Rotterdammer. Met het WK in Brazilië voor de deur is het namelijk nog altijd wachten op het moment dat Van Persie zijn stempel drukt op Oranje als het er echt om gaat.

Op het WK van 2006 was hij nog de brutale nieuwkomer aan de rechterkant. Aan het EK van 2008 begon hij niet helemaal fit en had hij geen basisplaats. In 2010 was hij een mindere schakel in de geoliede Oranjemachine die de WK-finale haalde. En op het EK van 2012 werd Van Persie misschien wel het gezicht van het falende Nederlands elftal dat puntloos vertrok uit Polen en Oekraïne. Het hele toernooi weigerde hij met de pers te praten.

Van Hooijdonk: "Alleen daarom al is het goed dat Van Persie nu aanvoerder is. Als captain kan hij die verantwoordelijkheid niet ontlopen. Winst of verlies, hij zal gewoon voor die camera moeten gaan staan. Wat dat betreft hoop ik ook dat Van Persie en Oranje goed beginnen. Dat zal de druk een beetje wegnemen, die hij ongetwijfeld voelt omdat het er op een groot toernooi nooit helemaal uitgekomen is bij hem. Het moet nu een keer gebeuren in Oranje. Met zijn dertig jaar begint de tijd te dringen, dat zal Van Persie zelf ook beseffen."

Meer langere verhalen en achtergronden op NUweekend