LONDEN - Zijn levenswerk voltooide Michael Phelps vier jaar geleden in Peking. Hij won daar acht gouden plakken, dat had nog nooit iemand gepresteerd op dezelfde Spelen. In Londen neemt hij afscheid. “Nog een week en dan is het voorbij.”

Door Jasper Boks

“De Spelen in Londen en Peking zijn niet met elkaar te vergelijken”, zegt hij in een uitpuilende persconferentiezaal. “Ik ging vier jaar geleden naar de Spelen om alles te pakken wat er te pakken viel. Ik ben nu veel meer ontspannen dan toen.”

De 27-jarige Amerikaan heeft veel meer oog voor andere dingen, geeft hij aan. “Ik liep vanmorgen door het olympisch dorp en zag drie Russische atleten die allemaal langer waren dan ik."

"Ik dacht: jee, dat gebeurt me niet vaak, dat ik drie mensen tegen kom die allemaal langer zijn dan ik. Ik heb er plezier in. Dit wordt mijn afscheidstoernooi en die mag van mij nu wel beginnen."

"Ik kijk uit naar zaterdag. Dan begint het en dan ga ik door totdat het allemaal voorbij is. Dit is de laatste keer dat ik competitief bezig zal zijn. Er zullen deze week heel wat dingen passeren die ik voor het laatst zal doen.”

Veertien

Het zijn de vierde Spelen waaraan hij mee doet. Phelps heeft thuis veertien gouden medailles liggen en twee bronzen. Hij heeft nog drie plakken nodig om de meest gedecoreerde olympische sporter ooit te worden.

De Russische turnster Larisa Latynina won tussen 1956 en 1964 achttien medailles op drie verschillende Spelen: negen keer goud, vijf zilveren en vier bronzen. “Jullie blijven maar over medailles praten. Ik niet. Dat heb ik nooit gedaan. Mijn doel is altijd geweest om hard te zwemmen en daarna zie ik wel."

"Mijn doel is nooit geweest om records te breken, al is het natuurlijk mooi als het gebeurt. Ik ben niet van het vergelijken. Ik heb altijd geroepen dat ik de eerste Michael Phelps wil zijn en dat geldt nog steeds.”

De afscheidstournee van de zwemmer behelst zeven optredens. Hij komt uit op de 100 en 200 meter vlinderslag, de 200 en 400 meter wisselslag en drie estafettes.

The Battle

Er is veel aandacht voor de strijd die Phelps in Londen zal voeren met landgenoot Ryan Lochte. De twee treffen elkaar twee keer op de Spelen: op de 200 en 400 meter wisselslag. Het wordt in Amerika al gezien als The Battle.

Vorig jaar bij de WK in Shanghai bleef Lochte, ook 27 jaar, Phelps voor op beide afstanden. Op de 200 wissel zwom hij ook nog eens een wereldrecord. Op de Amerikaanse trials wonnen ze allebei een afstand. De eerste ontmoeting tussen de rivalen is zaterdagavond, dan is de finale op de 400 meter wisselslag.

“Een geweldige uitdaging. Ik heb wat technische aanpassingen gedaan de laatste tijd. Ik heb er vertrouwen in en voel me goed. Ik kijk uit naar die race. Geweldig om zo te beginnen. Dat wordt fun”, blikt Lochte vooruit.

Coach Bob Bowman vult aan: “Als je het zwemmen wilt promoten, dan moet je het olympisch toernooi met zo’n race beginnen. Het wordt een zware uitdaging. Het wordt vuurwerk. Iets waar een coach en waar de fans alleen maar van kunnen dromen.”

Praatjes

Nadat Phelps was opgestapt, begon de persconferentie van zijn buddy Lochte. “Ik ben hier niet alleen om Michael te verslaan. Ik ben in Londen om te racen. En als Michael op het startblok naast me staat dan race ik tegen hem, maar ik neem het ook tegen andere zwemmers op. Natuurlijk hoor ik thuis die praatjes over de strijd tussen Michael en mij, maar dat zijn slechts praatjes.”

Beiden benadrukken dat ze vrienden zijn. Lochte: “Ik ben sowieso niet iemand die vijanden heeft. We zijn rivalen, maar ook vrienden. Ik hoop dat het zo blijft, wat de uitslag van onze races ook mag zijn.”

Dat Phelps een eigen persconferentie had en Lochte samen met drie anders zwemmers aanschoof, daar moest niets achter gezocht worden. “Als Michael bij ons is dan is hij een van de jongens. Wij kijken niet anders naar hem en hij gedraagt zich ook niet anders”, aldus Lochte. “Maar ja, hij krijgt meer aandacht. Dat is het ook geraden, na wat hij in 2004 en 2008 heeft gepresteerd.”